Β

Τον Β τον ερωτεύτηκα απο το Γυμνάσιο. Εβγαινα μαζί του κρυφά γιατί ο πατέρας μου ήταν αυστηρός και δεν ήθελε πολλά-πολλά με αγόρια. Ημουνα τότε στην Τετάρτη Γυμνασίου και ο Β ήταν φοιτητής στην ΑΣΟΕΕ, έτσι λεγόταν το Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Και ήθελε εμένα.

Βγαίναμε τα Σάββατα και πηγαίναμε σε σινεμά (έλεγα ψέμματα στον μπαμπά μου ότι πηγαίνω με μιά φίλη μου) μαζί με τον Ν και την Μαρία Χ. Καθόμασταν πίσω-πίσω και φιλιόμασταν. Αυτό ήταν όλο. Καμμία σχέση με αυτά που βλέπω στην τηλεόραση σήμερα. Τότε είμασταν αλλιώς.

Αυτό συνεχίσθηκε μέχρι που τελειωσα το Γυμνάσιο. Ημουνα αριστούχος ο μπαμπάς μου όμως δεν ήθελε να σπουδάσω. Για να μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα. Ετσι πήγα μαθητευόμενη σε μία μοδίστρα, αφού μου άρεσε το κέντημα. Εμαθα να ράβω τα πάντα, απο φορέματα μέχρι μωρουδιακά.

Οταν ο Β. τελείωσε το στρατιωτικό του ήρθε και με ζήτησε. Ο μπαμπάς μου τον έβαλε και κάθισε και συζήτησαν. Το ξέρανε απο χρόνια ότι είμασταν ζευγάρι. Τον περίμεναν να με ζητήσει. Ο μπαμπάς μου του είχε και την δουλειά έτοιμη. Σε μεγάλη τράπεζα.

Τον είχα υποτιμήσει τον μπαμπα μου.  

Advertisements

Οικογένεια

Χθές είχα γιορτή, γίορταζε ο Β, γενέθλια. Εγινε κιόλας 76 ετών..πόσο γρήγορα περνάει οι καιρός. Σαν χθές θυμάμαι που με κορτάριζε τότε στο Θησείο, στηνόταν έξω απο το σχολείο μου μαζί με τον φίλο του τον Ν που και εκείνος με ήθελε..

Ηρθαν όλοι, η νυφη μου με τα παιδιά της και η άλλη μου η νύφη που δεν έχει παιδιά, έχει όμως τον μεγάλο μου γιό. Τον αγαπημένο μου γιό, τον αριστούχο, το καλύτερο παιδί. Και τον μικρό τον αγαπάω, όμως είναι σαν και μένα, δεν μιλάει καθόλου, μπροστά στο κομπιούτερ συνέχεια γράφει και βλέπει ποδόσφαιρο.

Χαίρομαι όταν έχω την οικογένεια κοντά μου, τους μαγειρεύω και αισθάνομαι χρήσιμη. Ξεχνάω την καθημερινότητά μου και την μοναξιά μου.

Θα ήθελα να ήταν η ζωή μου αλλιώς.

Αλλά δεν έγινε