Πώς με βλέπουν

dscn1492.JPG

οι άλλοι.

Απαξ και κάποιος μεγαλώσει λίγο, οι νεώτεροι θεωρούν ότι είναι ώρα να του πάρουμε τα μέτρα, ότι ξόφλησε και κυρίως ότι έτσι ήταν πάντα, δεν ήταν ποτέ νέος. Μας θεωρούν μη μου άπτου και ίσως να μας θεοποιούν..» Πώς μιλάς έτσι μπροστά στη γιαγιά», μαλώνει η νύφη μου το γιό της γιατί είπε τη λέξη «σκατ’α»

Παράξενο δεν είναι? 

Advertisements

4 thoughts on “Πώς με βλέπουν

  1. Ειναι απλα θεμα σεβασμου…οταν μεγαλωνες εσυ το γιο σου…δεν τον μαθαινες να σεβεται τουσ μεγαλυτερους? Ετσι κανει και η νυφη σου τωρα:) δεν ειναι τιποτα απο οσα νομιζεις και μην βαζεις τον εαυτο σου σε κατηγοριες…νεος ειναι κανεις στην ψυχη και οσο συνιθισμενο και να ακουγεται ειναι σωστο…!Ο σεβασμος ομως ειναι θεμα αρχων και τιποτα αλλο:)

    Καλο σου Βραδυ!!!

  2. Συμφωνώ απόλυτα με την Anatoli. Μήπως γενικά μας πιάνει απαισιοδοξία όταν μεγαλώνουμε & γι αυτό βλέπουμε τόσο καχύποπτα τους άλλους γύρω μας; Μήπως, αν η καημένη η νύφη σου επέτρεπε στο γιό της να εκφράζεται απρεπώς μπροστά σου, αυτό θα σου άρεσε;;; Εγώ στη θέση σου πάντως θα χαιρόμουνα που με υπολογίζει!
    Όσο για την ηλικία, το γνωστό: «εκεί που ήσουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θά΄ρθεις»! Αρκεί να συνεχίζει η ψυχή μας να νιώθει παιδί (& στην περίπτωσή σου νομίζω ισχύει!): αυτό μας δίνει χαρά & κουράγιο να συνεχίζουμε.
    Την Καλημέρα μου!

  3. Τώρα που το λέτε, μάλλον για σεβασμό πρόκειται, και μένα η μητέρα μου με μάλωνε όταν έλεγα βλακείες μπροστά στους παπούδες μου. Την υποτίμησα τη νύφη μου, προσπαθεί να διοχετεύσει τρόπους και αρχές στα εγγόνια μου. Και εγώ αντί να την υποστηρίζω, την υποτιμώ. Δεν είμαι καλή. Το ξέρω.

    ανατολή, δεν αισθάνομαι πιά τόσο νέα αν και είμαι αδύνατη. Εχασα 30 κιλά μετά το έμφραγμα, απορώ μερικές φορές πόσο παχιά ήμουνα, τότε έτρωγα για να μην σκέφτομαι. Τώρα σκέφτομαι και δεν τρώω, πίνω όμως και γράφω. Οχι μόνο εδώ και στο τετράδιό μου. Αισθάνομαι όμως ότι έχω πράγματα ακόμη να μάθω σ’ αυτή τη ζωή. Απο εσάς όλους.

    ηλιαχτίδα, πόσο δίκιο έχεις. Τώρα το καταλαβαίνω. Και απορώ πόσο ανώριμη είμαι στα 66 μου χρόνια, υποτίθεται ότι έχω το αβαντάζ της ηλικίας και έρχονται οι νεώτεροι και μου βάζουν τα γυαλιά. Να τολμήσω να σου πώ «ευχαριστώ που υπάρχεις?»

  4. Πραγματικά με συγκινήσατε & με ενθαρρύνατε πολύ να συνεχίσω να γράφω σε blogs! Δεν είναι, καλή μου θεία Λένα, θέμα ανωριμότητας. Απλά, ίσως με τόσα που έχετε κι εσείς να σκεφτείτε, κάποιες φορές βγάζετε βιαστικά συμπεράσματα. Αυτό συμβαίνει σε όλους μας, σας διαβεβαιώ.
    Σας φιλώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s