Επιστροφή

Εφυγα πρίν απο τα Χριστούγεννα μαζί με τον Β. Πήγαμε εκδρομή στην Κόνιτσα με γκρούπ. Μείναμε σε έναν ξενώνα φιλόξενο, ζεστό και παραδοσιακό. Κάναμε περιηγήσεις στα γιοφύρια, στα δάση στις ομορφιές του τόπου. Είδαμε και διάφορες βιοτεχνίες με τοπικά ρούχα και είδη σπιτιού, υφαντά, μαντήλια, τσεβρέδες και τέτοια.

Πιαστήκαμε χέρι – χέρι και περπατήσαμε. Ο περίπατος μας έφερε πάλι κοντά αλλά μέσα μου δεν νοιώθω ότι ήρθε τόσο κοντά. Οι κρίσεις και οι πικρές κουβέντες έχουν ήδη κάνει το θαύμα τους, λάξευσαν την καρδιά μου και την έκαναν απο σταλαγμίτη. Δεν στάζει ο ίδιος, δέχεται όμως τις ψυχρές και άπονες ρίψεις.

Μπόρώ να ζώ με την ήττα. Εγινε και αυτή τρόπος ζωής, δικής μου. Μπήκε στο πετσί μου και το κατέλαβε. Πανωλεθρία

Γυρίσαμε χθές κουρασμένοι αλλά ευχαριστημένοι. Σήμερα πήγε στο μαγαζί και εγώ πήγα στη νύφη μου. Κάθομαι και της μιλάω για το τώρα, τα αισθήματά μου. Οταν όμως μου έρχεται ο κόμπος της ήττας στο λαιμό, μου βάζει στα χέρια κάτι να κάνω στην κουζίνα, ή να καθαρίσω ένα ρόδι, ή φασόλια ή να της φτιάξω πουρέ. Ετσι ο κόμπος κατεβαίνει και το ηθικό μου αναπτερώνεται.

Είθε 

Advertisements

One thought on “Επιστροφή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s