Κόστος

Σήμερα το πρωϊ πήγαμε με τον Β το αυτοκίνητο στο συνεργείο γιατί ακουγότανε ένας θόρυβος. Σε όλη τη διαδρομή έβριζε μέσα απο τα δόντια του για να μην ακούω. Εβγαινε έξω μόνο ένα ψιθύρισμα.

Προσπαθώ να κλείνω τ’ αυτιά μου, όταν όμως το κάνω με πνίγουνε τα δάκρυα. Αν πάλι ακούω μου ανεβαίνει στο στόμα η στυφή γεύση του θυμού. Το στόμα μου παραμένει κλειστό και η έκφρασης μου απαθής. Δεν βλέπω δεν ακούω. Ετσι είναι το σωστό, είπε ο γιατρός. Συμφωνώ γιατρέ μου, έλα όμως που ακόμη βλέπω και η ακοή μου είναι καλή;

Σαν κύμα φουσκώνει ο θυμός μέσα μου. Θυμός που δεν βγαίνει ποτέ προς τα έξω. Φοβάμαι μήπως κάνω κακό αν τον αφήσω να πιάσει επιφάνεια, να αγγίξει την κορυφή των κυμάτων. Ετσι κάνει κακό μόνο σε μένα.

Δεν ξεχνιέται ο θυμός. Ερχεται και φεύγει παίρνοντας όμως μαζί του ένα κομματάκι μου.

Και μη μου λέτε ότι θα περάσει. Ολα περνάνε με το κόστος τους. Εμάς.   

Advertisements

6 thoughts on “Κόστος

  1. Ναι καλή μου, έχεις δίκιο, τίποτα δεν περνάει χωρίς κόστος.
    Τι καταλαβαίνουμε όμως κι εμείς, όταν στριμώχνουμε τα πάντα μέσα μας και δεν τα αφήνουμε να βγουν και να μας αφήσουν ήσυχους?
    Θα μου πεις…τίποτα. Πολλές φορές-αν όχι πάντα-δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.
    Κουράγιο θεία Λένα μου. Και υπομονή.
    Σε σκέφτομαι πολλές φορές και θα θελα να σε βρω και να σε αγκαλιάσω.
    Έτσι απλά και ειλικρινά.

  2. ΄Ετσι χωρίς λόγο μονολογούσε; Υποψιάζομαι πως σε ζηλεύει. Μήπως αν του μιλουσες ήπια, αν του έλεγες πώς θα του φαινόταν εκείνου, αν συμπεριφερόσουν εσύ κατ’ αυτόν τον τρόπο. ΄Ησυχα και χωρίς νεύρα, δείχνοντάς του πως τον αγαπάς και γι’ αυτό σε ενδιαφέρει η καλή σχέση μαζί του.
    Εν παση περιπτώσει, θέλει μεγαααάλη υπομονή, η όλη υποθεση. Αντέχεις; Συνέχισε. Δεν…. τότε όλο αυτό στην υγεία σου θα έχει αντίκτυπο.

  3. σε «διάβασα»..
    είναι αλήθεια αυτό που λένε πως κάθε πρόβλημα έρχεται με ένα δώρο?
    αν είναι, τότε κάπου βρίσκεται και το δικό σου
    να είσαι καλά Λένα
    χαίρομαι που υπάρχεις.

  4. Ασημένια, ο θυμός μόνο να συνθλίβει μπορεί, ή να ξεκάνει την ύπαρξή μας. Και εγώ θα ήθελα να αγκαλιάσω όλους και όλες τις γλυκές συνοδοιπόρισες της μπλογκόσφαιρας, μήπως τα αγγίγματα αγάπης ξορκίσουν το κακό.

    Ελλάς στο μεγαλείο σου, αυτό το περι ζήλιας μου το εχει πεί και η ψυχολόγος που βλέπω. Τι να ζηλέψει πιά σε μένα, η επί 40χρόνια σύζυγός του είμαι, σιγά τη νιότη και το σφρίγος μου! Η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια τα δικά της ελαττώματα. Πατάει και στο γεγονός του εγκεφαλικού που έπαθε και ξέρει ότι θα ανέχομαι τις όποιες κακές συμπεριφορές. Μερικές φορές λέω μέσα μου «Αει στο διάλο»

    Μαρία, καλώς την. Ισως να υπάρχουν δώρα. Τα δικά μου μάλλον τα πήρα νωρίς. Τώρα τίποτα δεν φαίνεται να έχει το ταγάρι της Παναγίας. Ισως όμως και να πέφτω έξω.

    Αν-Λού, αυτό έκανα. Τρύπωσα στο διαδίκτυο και δεν βγαίνω απο εκεί με τίποτα. Μέχρι και σταυρόλεξα λύνω on-line, σε λίγο θα βρώ παρέα και για μπιρίμπα. Εφυγα και απο το σπίτι..πήγα στη νύφη μου, είναι μαλακιά, όσο να με πετάξει έξω και να με βαρεθεί, θα κάτσω εκεί.

    Τασσούλα, σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη. Θέλετε ένα κομμάτι μηλόπιττα?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s