Στιγμές

Χθές το βράδυ έβλεπα σε dvd μια εγγλέζικη κωμωδία. Λεπτό και ευγενές χιούμορ με πρωταγωνίστρια μιά γυναίκα σαν και εμένα..εντάξει λίγο νεώτερη. Ομως με το ίδιο θάρρος για ζωή παρόλλες τις προσπάθειες άλλων. Είχα χρόνια να γελάσω τόσο, με αυτό το είδος γέλιου που διαπερνά το είναι και αφήνει μιά εφορία. Και πάνω στην καλύτερη στιγμή, πάνω εκεί που γέλαγα σαν παιδούλα, είπε ο Β μιά κουβέντα, ένα ειρωνικό σχόλιο για την παλιά μου ζωή, για την παλιά μου δουλειά, επειδή τούφυγε ένα κουμπί απο το πουκάμισο.

Ολη η καριέρα μου, η μοδιστρική, το ράψιμο, η καταξίωσή μου σαν εργαζόμενη να κουρελιαστεί στο βωμό ενός κουμπιού. Που έφυγε απο κοντά του. Επέλεξε να αναχωρήσει πρίν κουμπωθεί. Και αυτό είναι μείον για την προσωπικότητα της νοικοκυράς. Αν πέρναγα μιά ζωή γονατισμένη να σφουγγαρίζω τα πατώματα θα ήταν μείον για τη ζωή μου σαν καθαρίστριας το αν η πολυκατοικία ήταν ανακαινισμένη? Εξερράγην  και δεν πάει να μείνει στον τόπο απο το 50οστό εγκεφαλικό. Ολοι θα πεθάνουμε μιά μέρα.

Γίναμε μαλλιά κουβάρια. Ολα τα άπλυτα βγήκαν στη φόρα. Είπα όλα τα παράπονά μου για την οικτρή συμπεριφορά, είπα ότι δεν την ανέχομαι πιά. Είπε και τα δικά του που όλο παίρνω το καπελλάκι μου και φεύγω. Που τον έχω πετάξει στα χέρια μιάς ξένης, ενώ μιά χαρά του τρώω τα λεφτά του. Αναψα και κόρωσα. Το ίδιο και εκείνος, βαριανάσαινε και με στόλιζε με βρισίδι. Ηρθαμε στα χέρια.

Με έρριξε κάτω και εγώ τον κλώτσησα. Η ρωσίδα πήγε να μας χωρίσει αλλά της έδωσε ένα μπάτσο. Οπισθοχώρησε και βγήκε κλαίγοντας απο το σπίτι. Αλλοίμονο

Παλέψαμε άγρια, μου άνοιξε νομίζω η μύτη πλημμυρίσαμε στα αίματα..όμως σε μία στιγμή χαλαρώσαμε τις λαβές και κυτταχτήκαμε..και σκάσαμε στα γέλια

Δύο κοκκόρια μιάς κάποιας ηλικίας ξεπουπουλιασμένα, με γρατζουνιές στη φαλάκρα και στα μάγουλα ο ένας, ξεμαλλιασμένη με ανοιγμένη μύτη η άλλη, έτοιμα για τον δεύτερο γύρο.

Σηκωθήκαμε επάνω να πλυθούμε και να σιαχτούμε κάπως..αγκαλιασμένοι πήγαμε στο μπάνιο μόνο που δεν φθάσαμε ώς εκεί. Ηρθε ένα φιλί και μας έκοψε τη φόρα. Σαν τα ξεπεταρούδια παραδοθήκαμε κατάχαμα, στη στιγμή.

Advertisements

9 thoughts on “Στιγμές

  1. Είσαι φανταστική ρε γαμώτη μου… Μόνο συγκρατήσου λίγο… αφού καταλαβαίνεις περισσότερα μάλλον… όχι τίποτα… για να περάσεις κατευθείαν στο φιλί την επόμενη φορά…
    Είσαι ο άνθρωπος που με εμπνέει για αγκαλιές τι να πω;

  2. Συγνώμη.. Αν θες, μου λες ποια ταινία έβλεπες να τηνε πάρω παρακαλώ;;;!!! (και να τη δω μόνη μου;; που ξέρεις, μπορεί να προκαλεί καυγάδες και άσε δεν είμαι για τέτοια 🙂 )

  3. Καλημέρα παιδιά!
    Κατ’ αρχήν να σας πώ ότι δεν φαντάστηκα ότι θα γινόταν και αυτό μετά τον καυγά. Πίστευα ότι για μία ακόμη φορά θα έφευγα νικημένη και εξουθενωμένη. Τελικά εξουθενωθήκαμε κάπως αλλά μετά έφτιαξα ωραία μακαρονάδα και ήρθαμε στα ίσια μας.

    Κωλόγρια, την ταινία τη δανείσθηκα απο τον γιό μου λέγεται «του θεού το χόρτο» και άναφέρεται σε μία χήρα που για να ξεπληρώσει τα χρέη της κάνει καλλιέργεια καννάβεως στο κήπο της. Απίθανο γέλιο.

    Ευχαριστώ κορίτσια για τα καλά σας λόγια. Σας εύχομαι ποτέ να μην στερηθείτε τη χαρά του σέξ.

  4. Είμαι 30 χρονών και είμαι με τον άνδρα μου 15 χρόνια. Απο τα 15 μου δηλαδή. Είμαστε συνομήλικοι. Ζούμε μαζί αλλα δε γουστάρουμε να παντρευτούμε (ακόμη), ούτε και να κάνουμε παιδιά. Το σεξ όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται καλύτερο και περιέργως πιο παθιασμένο.
    Σήμερα διάβασα την ιστορία αυτή και σκέφτηκα ότι έτσι θα είμαστε όταν μεγαλώσουμε. Αν μεγαλώσουμε…
    Ευχαριστώ θεία Λένα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s