Αν δεν πάθεις..

blondie.gif

δεν θα μάθεις.

Σήμερα ο Β, αντί να βάλει το δικό του after shave, έβαλε την δική μου κολώνια, ξέρετε τώρα πώς και σε τι ποσότητα. Γεμίζει κολώνια τη χούφτα και πασαλείβεται, μάγουλα, λαιμός, χέρια και το υπόλοιπο στα μαλλιά του.

Μόλις τώρα γύρισε απο το μαγαζί. Μπήκε στο λεωφορείο και ο κόσμος τραβιόταν λέει μακριά, σαν πουτάνα μύριζε, μέχρι και θέση βρήκε..αλλά και στο μαγαζί, ο Μάρκος αγριωπά τον ρώτησε με τι πατσουλί πασαλείφθηκε πάλι και νευρίασε ο Β και τσακώθηκαν.

Ηλεκτρονικά

Χθές είχαμε πάει στο σπίτι ενός φίλου μας Γιώργου που είχε τραπέζι. Μετά το φαϊ κάτσαμε στους καναπέδες να χαλαρώσουμε λίγο και να χωνέψουμε πίνοντας λικέρ και να μιλήσουμε. Για νέα γενικά, για τα ομόλογα και για το θέμα της Ντενίση και για όσα ελέχθησαν.. Ισως μετά να συνέλθει και να σταματήσει να παίζει?

Η κουβέντα πήγε στα ηλεκτρονικά. Ολοι ξεσπάθωσαν εναντίον τους, ότι εκείνοι ποτέ δεν τα ακουμπάνε, δεν καταλαβαίνουν κιόλας πως λειτουργούν, παντού καλώδια, να σπάσουμε τα μούτρα μας. Ο Β. ευτυχώς δεν είπε ότι είμαι κολλημένη στο Κομπιούτερ, ούτε ότι παρακάλεσα ένα γνωστό μου να έρθει να το καθαρίσει απ’ όσα έχει βάλει η νύφη μου ώστε να αδέιάσει η μνήμη. Δεν είπε ότι τις τελευταίες 3 μέρες τρώμε έτοιμα φαγητά απο τον Σκλαβενίτη γιατί βαριέμαι-ξεχνάω να μαγειρέψω. Ξέχασε όμως και να πεί για τις άπειρες γυμνές που χαλβαδιάζει τις ώρες που δεν είμαι σπίτι  αλλά μετά ξεχνάει να τις σβήσει. Μέχρι και βίντεο τζάμπα βλέπει. 

Κουνήσαμε και οι δυό το κεφάλι μας  για την κατάντια των νέων που κυριεύονται απο τα ηλεκτρονικά. Οταν φύγαμε, πιαστήκαμε αγκαζέ και σκάσαμε στα γέλια.

Εχουμε ραμολύρει και οι δυό.

Αποκάλυψη/προσγείωση

Πότε ανοίγω και θέλω να αγκαλιάσω όλο τον κόσμο και ποτε κλείνομαι και νοιάζομαι μόνο για εμέ. Δεν ξέρω ποτέ τι θα συναντήσω, τι θα ακούσω τυχαία, τι μου επιφυλλάσει η μοιρα. Η δική μου. Πρωϊ-πρωϊ πήρα το καρότσι μου και πήγα στη λαϊκή. Μπορεί να είναι ισως πιο ακριβή, όμως βρίσκω ότι θέλω. Ετσι κι αλλιώς οι νουθεσίες οικογενειακής διαχείρισης δίνουν και παίρνουν απο τις νύφες. Τα πόδια προσπαθούν να δείρουν το κεφάλι.

Οταν περίμενα στην ουρά για αυγά, άκουσα μπροστά μου 2 κοπέλλες να φλυαρούν. Για μένα λέγανε, για την πεθερά της Α, για τα εγγονάκια μου με το όνομά τους. Χωρίς να το θέλω τα άκουσα. Ζαλίστηκα. Μετά ήθελα να τα παρατήσω και να φύγω. Το έκανα. Γύρισα σπίτι και κρύφτηκα στο κομπιούτερ μου.

Αναρωτιέμαι γιατί να μη μου λένε τη γνώμη τους για μένα καταπρόσωπο. Αν τα κουτσομπολιά αληθεύουν, η νύφη μου με σιχαίνεται, κάθε μέρα προσεύχεται να πεθάνω να της αδειάσω τη γωνιά. Συγχρόνως καταλαβαίνω ότι δεν μπορούμε να πούμε ποτέ στους άλλους την αληθινή μας γνώμη για αυτούς.

 Ας τον κόσμο να λέει. Ναί. Μερικές κουβέντες όμως πονάνε πιο πολύ απο άλλες.

Διπλή χαρά

Σήμερα το ένα χαρμόσυνο γεγονός διαδέχεται το άλλο, απο που ν’ αρχίσω δεν ξέρω.

Κατ’ αρχήν έχει γενέθλια το εγγονάκι μου σήμερα, γίνεται 11 ετών, μεγάλωσε ψήλωσε, παλληκαράκι σωστό. Το λατρεύω.

Σήμερα΄ολοκληρώθηκε η μετακόμιση της θείας της νύφης μου στην ίδια πολυκατοικία με εμάς. Απλά οι μεταφορείς φέρανε τα πράγματά της, σε κιβώτια και σε μπόγους, τεράστια οικοσκευή έχει, θα της πάρει χρόνο να τα ταχτοποιήσει.   Δεν την βοήθησα καθόλου αλλά πήγα στην αγορά και αγόρασα κρέας, το έκανα κοκκινιστό για να φάνε όταν πεινάσουν αργότερα. Ο Β όλη μέρα ταχτοποίησε τους μεταφορείς, οργάνωσε τα πάντα, πήγε ήρθε 10 φορές. Μόνο που δεν πετούσε. Οχι πώς νοιάζεται για την θειά, αλλά η αντίστροφη μέτρηση αρχίζει. Εστειλλαν τα παιδιά και δικά τους πράγματα..κιβώτια με αρχεία κλπ. Εχουμε δουλειά για αρκετό καιρό.

Αυτό θα σημαίνει ότι δεν θα πολυπηγαίνουμε στο μαγαζί. Ε! Αυτό θα έχει επίπτωση στον Μάρκο που έχει καλομάθει, όπως οι γριές με τα σύκα. Ολο γύρες. Θα στρωθεί τώρα, αναγκαστικά.

Σήμερα μου άφησε η νύφη μου το παλιό της κομπιούτερ, αφού μου έκανε σύνδεση. Γρήγορη και φτηνή. Μου είπε ότι θα αγοράσει μάλλον νέο αυτές τις μέρες. Η χαρά μου δεν περιγράφεται.

Κεραμιδόγατος

Γυρίσαμε χθές μόνοι μας χωρίς τα παιδιά που έφυγαν την Τρίτη. Τσακωμένοι και αμίλητοι. Επρεπε να γυρίζαμε μαζί με τα παιδιά, ο Β όμως είχε άλλα σχέδια.

Το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι. Είπαμε ψέμματα ότι θέλαμε να μείνουμε λίγο παραπάνω. Για να ξεκουραστούμε, ειπε ο Β στο γιό του και ο τελευταίος δεν αντέδρασε παρόλλα τα νοήματα που του έκανα..Σάμπως είμασταν κουρασμένοι? Αλλά το παιδί μου επειδή είναι εργαζόμενο και κουρασμένο, κατάλαβε άλλα απο την αλήθεια. Η οποία ήταν ζοφερή, κακή, ψυχρή και ανάποδη. Ο Β ήθελε εδώ και μέρες να ανέβει στη σκεπή για να στερεώσει ένα κλήμα που έχουνε. Ο Πέτρος δεν τον άφηνε «θα ανέβεις μπαμπά εκει πάνω και θα τσακιστείς» . Μετά όμως μείναμε μόνοι μας. Και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να το παίξει κεραμιδόγατος, λίγο πιο κατσιασμένος, με ξασπρισμένα μουστάκια και την αστάθεια της ηλικίας. Ανέβηκε στα κεραμίδια, έδεσε το κλήμα και κατεβαίνοντας, ταλαντεύτηκε λίγο. Φοβούμενος ότι θα πέσει και θα δικαιώσει τον γιό του και εμένα που μουρμουρίζω ότι ζώ με έναν τελείως ξεμωραμένο..αρπάχτηκε απο την μεταλλική καμινάδα της σόμπας.. που έκαιγε..

Αχ, αου, κλπ ακούστηκαν, βρήκε την ισορροπία του και κατέβηκε.. χοροπήδησε λίγο στο έδαφος και έτρεξε να βουτήξει τα χέρια και τη μύτη του στο νερό, πρώτο για να φύγει η μουτζούρα και μετά για να απαλύνει το έγκαυμα.

Σήμερα γυρίσαμε. Είπαμε ότι ήταν τόσο ωραίος ο καιρός που κάναμε και ηλιοθεραπεία. Θα μας πιστέψουν άραγε?

Τσουρουφλισμένος, μαύρες οι παλάμες του, κάηκε και η μύτη του λίγο τίποτα σοβαρό..

Cold turkey*

είναι αυτό που έπαθα απο την Μεγάλη Δευτέρα μέχρι σήμερα. Την Δευτέρα έφυγε η νύφη μου παίρνοντας το κομπιούτερ μαζί της, θα αντέξω είπα, μεγάλη γυναίκα είμαι, ωριμη, τι δηλαδή, εξαρτάται η ύπαρξή μου απο ένα μηχάνημα, θα βγαίνω, θα κάνω τούτο-κείνο..

Κόμιζα γλαύκες μαυροντυμένες και μεγάλες. Απο την Μεγάλη Τετάρτη τρώγομαι με τα ρούχα μου, ακόμη και ο Βησσαρίωνας το κατάλαβε και με κοροϊδεύει, «άντε σήμερα και άλλες τρείς’ μου λέει.

Και ενώ δεν έχω πάρει ναρκωτικά ποτέ στη ζωή μου, εθίστικα.

Τον σήκωσα σήμερα πρωί-πρωί για να ξεκινήσουμε, να φθάσουμε ατσαλάκωτοι, να ξεφορτώσω, να πούμε τις γνωστές κοινοτυπίες, να με κυττάξει η Μ στα μάτια γελώντας, να μου πεί στο αυτί, «πάνω το έχω βάλει μητέρα, στη διάθεσή σας»και να ……….γίνω καπνός.

Πρός τη δόση μου.

* είναι ένα στάδιο αποτοξίνωσης, όταν ο ναρκωμανής ζητάει απεγνωσμένα τη δόση του και βέβαια δεν την παίρνει, εκεί ιδρώνει, τρέμει, πονάει, έχει σπασμούς και άλλα τέτοια ανάλογα με σε τι ουσία είχε εθιστεί

Κηρύγματα

Φαινόμενα των ημερών. Λόγω Πάσχα τρώω κάθε μέρα κήρυγμα. Για τα πάντα. Τα παιδιά μου ξαφνικά θέλουν να μου βάλουν μυαλό. Παραείμαι φαίνεται ελαφρόμυαλη. Οφείλω λέει να συμπεριφέρομαι σύμφωνα με την ηλικία μου. Μηπως να βάλω και τσεμπέρι?

Η μία μου νύφη μου θα ήθελε να μη φοράω ψηλά τακούνια όταν βγαίνουμε μαζί γιατί εκείνη φοράει ίσια, μήπως πέσετε με αυτά τα τακούνια, μητέρα. Εννοώντας ότι φαίνομαι ψηλώτερη απο εκείνη που είναι νέα, άρα αυτό είναι κακό.

Η άλλη μου η νύφη διαφωνεί με τα άλλα μου blogs, τι είναι αυτά που γράφετε μητέρα, θα παρεξηγηθούμε άσχημα. Εννοώντας ότι τι θα πεί ο κόσμος. Μα γι’ αυτό καρδούλα μου υπάρχει η ανωνυμία του Ιντερνέτ για να μπορεί ο κάθε κόσμος να λέει, τι κι αν είμαι η Λένα ή η Κατερίνα, ή ο Βασίλης, έχει τελικά σημασία?

Η Ρωσίδα λέει τα δικά της πίσω απο τα δόντια της, όλο μουρμούρα, και μετά πολύ τρώτε, πολλά θέλετε απο εμένα, κλπ, κλπ, που όλα καταλήγουν στα χρήματα.

Και πορεύομαι ακολουθώντας την πορεία μου και αυτό το Πάσχα. Ελπίζω να τα καταφέρω.

Καλή Ανάσταση