Κεραμιδόγατος

Γυρίσαμε χθές μόνοι μας χωρίς τα παιδιά που έφυγαν την Τρίτη. Τσακωμένοι και αμίλητοι. Επρεπε να γυρίζαμε μαζί με τα παιδιά, ο Β όμως είχε άλλα σχέδια.

Το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι. Είπαμε ψέμματα ότι θέλαμε να μείνουμε λίγο παραπάνω. Για να ξεκουραστούμε, ειπε ο Β στο γιό του και ο τελευταίος δεν αντέδρασε παρόλλα τα νοήματα που του έκανα..Σάμπως είμασταν κουρασμένοι? Αλλά το παιδί μου επειδή είναι εργαζόμενο και κουρασμένο, κατάλαβε άλλα απο την αλήθεια. Η οποία ήταν ζοφερή, κακή, ψυχρή και ανάποδη. Ο Β ήθελε εδώ και μέρες να ανέβει στη σκεπή για να στερεώσει ένα κλήμα που έχουνε. Ο Πέτρος δεν τον άφηνε «θα ανέβεις μπαμπά εκει πάνω και θα τσακιστείς» . Μετά όμως μείναμε μόνοι μας. Και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να το παίξει κεραμιδόγατος, λίγο πιο κατσιασμένος, με ξασπρισμένα μουστάκια και την αστάθεια της ηλικίας. Ανέβηκε στα κεραμίδια, έδεσε το κλήμα και κατεβαίνοντας, ταλαντεύτηκε λίγο. Φοβούμενος ότι θα πέσει και θα δικαιώσει τον γιό του και εμένα που μουρμουρίζω ότι ζώ με έναν τελείως ξεμωραμένο..αρπάχτηκε απο την μεταλλική καμινάδα της σόμπας.. που έκαιγε..

Αχ, αου, κλπ ακούστηκαν, βρήκε την ισορροπία του και κατέβηκε.. χοροπήδησε λίγο στο έδαφος και έτρεξε να βουτήξει τα χέρια και τη μύτη του στο νερό, πρώτο για να φύγει η μουτζούρα και μετά για να απαλύνει το έγκαυμα.

Σήμερα γυρίσαμε. Είπαμε ότι ήταν τόσο ωραίος ο καιρός που κάναμε και ηλιοθεραπεία. Θα μας πιστέψουν άραγε?

Τσουρουφλισμένος, μαύρες οι παλάμες του, κάηκε και η μύτη του λίγο τίποτα σοβαρό..

Advertisements