Πρώτη

isnaini_blogtemplate35_r1_c2.jpg

Η πρώτη του Μαϊου με βρίσκει εδώ. Πήγαν όλοι μου οι φίλοι στη Λίμνη Πλαστήρα για τετραήμερο, ο Β μαζί τους εκτός απο εμένα. Αισθάνομαι κουρασμένη απο τις ευθύνες.

Ευθύνη έχω απεναντι στο γιό μου να προσέχω τον μπαμπά του και το μαγαζί. Τώρα ξαφνικά μου προστέθηκε και η θεία της νύφης μου. Τη βλέπω και τρομάζω. Ετσι θα γίνω και εγώ σε 10 χρόνια? Δεν τα έχει τελείως χαμένα, όμως δεν φανταζόμουνα ότι είναι τόσο χάλια. Πρέπει να ζήσεις κάποιον για να δείς τι γίνεται. Τα λογικά της είναι καλά, το μυαλό ξυράφι, όμως το οπτικό συνολο με τρομάζει. 

Πρέπει να πώ ότι κανένας δεν μου τη φόρτωσε, αντίθετα με προστατεύουν όλοι, η Μ δεν θέλει καθόλου να ασχολούμαι. Ομως οι σκέψεις είναι δικές μου.

Οταν ήμουνα νέα ποτε δεν σκέφτηκα το γήρας. Ούτε και ως τώρα. Βλέποντας όμως την Π. προσγειώθηκα.

  

Advertisements