Απάντηση στα σχόλια

Διάβασα όλα σας τα σχόλια στο προηγούμενο άρθρο και αισθάνομαι πολύ άσχημα. Μου λέτε ότι ανακατεύομαι στα οικογενειακά του γιού μου, ότι είμαι αλαφρόμυαλη, εγωϊστρια και ότι έχω καβαλήσει το καλάμι. Ειλικρινά σας λέω, τρομοκρατήθηκα.

Μίλησα με τον Β. Κάτσαμε κάτω μετά το φαγητό και μιλήσαμε για αρκετή ώρα. ΠΑραδεχτήκαμε ότι ανακατευόμαστε, ενώ όταν άλλοι ανακατεύονταν στη δική μας ζωή παλιά θυμώναμε και κόβαμε σχέσεις. Εμείς να είμαστε ανεξάρτητοι να φάμε και το κεφάλι μας, τα παιδιά όμως όχι.

Ναί Μαρινα, έχω καβαλήσει το καλάμι, έχω διορίσει τον εαυτό μου προστάτη οικογένειας, στερώ απο τα παιδιά μου την ελευθερία της εμπειρίας και την ελευθερία να τραβήξουν το δρόμο τους. Είμαι ίσως κατάπτυστη μάνα όμως το κάνω απο υπερπροστασία. Δεν θέλω να πονέσουν τα μικρά. Δεν θέλω στην ηλικία που είμαι να πάρει διαζύγιο ο γιός μου, να ταράξει τον μπαμπά του που έπαθε ήδη ένα εγκεφαλικό. Τι θα γίνει αν πάθει κι άλλο? Είμαι εγωϊστρια, πάντα ήμουνα, δόξα σοι ο θεός το ξέρω.

Ηλιαχτίδα, ιδεατά τα ζευγάρια στο όνομα της αγάπης κάνουν πράγματα απο κοινού, κάνουν τη ζωή τους, κάνουν παιδιά. Ομως αν χαθεί η αγάπη ή αλλάξει πρόσωπο, τότε υπάρχουν και οι συμβατικοί γάμοι. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που προτίμησαν τον συμβιβασμό απο το χωρισμό, δεν κρίνω αν πράξανε καλά, λέω ότι απλά επέλεξαν «ένα κάποιο μαζί» για χάρη των παιδιών ή του κόσμου ή για να ζούν με κάποιες υλικές ανέσεις. Ξέρω το γιό μου. Θα κάνει διάφορα εξωσυζυγικά αλλά τη γυναίκα του τη θέλει. Το θέμα είναι τι θέλει εκείνη. Η πόσα μπορεί να ανεχθεί.  

Αν-Λού, σαφώς και δεν μου πέφτει λόγος, ντρέπομαι που ανακατεύτηκα έστω και σιωπηλά. Γιατί και το να κάθομαι εκεί και ν’ ακούω τον Β να τσακώνεται, συνενοχή είναι. Αφησα τους φόβους να φωλιάσουν στην καρδιά μου. Τα παιδιά μου δεν είναι υποκριτές όπως ήμουνα και είμαι εγώ, που χρόνια κουκούλωνα τις διάφορες «ατασθαλίες» είτε ήταν δικές μου είτε του Β. Ετσι μεγαλώσαμε, να έχουμε ένα «καθαρό μέτωπο» και απο κάτω.. Μας βόλευε αφάνταστα αυτό. Γι αυτό πιστεύω μαλώνουμε με τον γιό, γιατί αρνείται να γίνει σαν και εμάς. Αντιστέκεται σθεναρά.

 Αγοραφοβία. Ο,τι λές είναι σωστό και τα μέν και τα δέ. Οσο κι αν έχω αγωνία για το τι θα κάνει ο γιός μου στο μέλλον άλλο τόσο οικτίρω τον εαυτό μου που τον θεωρεί παιδί για καθοδήγηση. Εχει δικαίωμα να στραβοπατάει στη ζωή του. Οφείλω να μάθω να το σέβομαι. Και ας με λυπεί αφόρητα.

Μικρή γιωταβήτα, λυπάμαι πολύ που υπέφερες απο έναν ανάξιο άνδρα που σε άφησε για μία μικρή με ένα παιδί στα χέρια. Δεν μπορείς να διαννοηθείς πόσοι τέτοιοι ανεύθυνοι άνθρωποι υπάρχουν. Ξέρω ήδη έναν πολύ γνωστό Αθηναίο που παράτησε την ετοιμόγεννη γυναίκα του για έναν 16χρονο ποδόγυρο, η οποία τον κορόϊδευε. Το γεγονός ότι τα έβγαλες πέρα παρόλλη την πίκρα σου και τον θυμό το βρίσκω αξιοθαύμαστο. Δεν θέλω όμως ο γιός μου για το σέξ να πονέσει τη νύφη μου και τα παιδάκια του. Δεν θα το άντεχα. Γιατί είναι σκέτο σέξ, τα ίδια έκανε και πρίν μερικά χρόνια όταν κυνήγαγε μία ξένη σοπράνο..και ύστερα του πέρασε. Στην τόσο ελεύθερη εποχή που ζούμε, αποδεικνύεται ο Μάρκος μου πεινασμένος για σέξ.

Μαρια-Μαρία. Τραγικό αυτό που είπες. Με έκανες να κλάψω συνειδητοποιώντας ότι μπήκα σε ξένα χωράφια. Χωρίς να το καταλάβω έκανα κατάληψη στο γιό μου. Τον έκανα ρεζίλι κατά κάποιο τρόπο, μη δίνοντάς του το δικαίωμα να ωριμάσει μέσα απο την εμπειρία. Ετσι κι αλλιώς «εδώ που έφθασε» – όπως λές – θα μπορούσε να πάει και πάρακάτω. Θα μπορούσε να είχε aids, ή να πάρει και ναρκωτικά. Πάντα υπάρχουν και τα χειρότερα.  Οχι αυτός δεν θα φάει ξύλο, οι γονείς θα το φάμε.

 bearcy76, Δεν θα με πείραζε να το έκανε με όλο τον κόσμο, αρκεί να κρατιώντουσαν τα προσχήματα. Αυτή η έλλειψη υποκρισίας είναι που με τρομάζει.

Τασσούλα. Τα εμπέδωσα όλα όσα μου λέτε. Χρειάζεται να αποτραβηχθώ. Ας γράφω στο μπλόγκ ότι έχω μέσα μου, μόνο που στα παιδιά χρειάζεται να έχω άλλο πρόσωπο. Απο πού ν’ αρχίσω δεν ξέρω.   

Σας ευχαριστώ φίλες και φίλοι καθοδηγητές.

Advertisements