Απάντηση στα σχόλια

Διάβασα όλα σας τα σχόλια στο προηγούμενο άρθρο και αισθάνομαι πολύ άσχημα. Μου λέτε ότι ανακατεύομαι στα οικογενειακά του γιού μου, ότι είμαι αλαφρόμυαλη, εγωϊστρια και ότι έχω καβαλήσει το καλάμι. Ειλικρινά σας λέω, τρομοκρατήθηκα.

Μίλησα με τον Β. Κάτσαμε κάτω μετά το φαγητό και μιλήσαμε για αρκετή ώρα. ΠΑραδεχτήκαμε ότι ανακατευόμαστε, ενώ όταν άλλοι ανακατεύονταν στη δική μας ζωή παλιά θυμώναμε και κόβαμε σχέσεις. Εμείς να είμαστε ανεξάρτητοι να φάμε και το κεφάλι μας, τα παιδιά όμως όχι.

Ναί Μαρινα, έχω καβαλήσει το καλάμι, έχω διορίσει τον εαυτό μου προστάτη οικογένειας, στερώ απο τα παιδιά μου την ελευθερία της εμπειρίας και την ελευθερία να τραβήξουν το δρόμο τους. Είμαι ίσως κατάπτυστη μάνα όμως το κάνω απο υπερπροστασία. Δεν θέλω να πονέσουν τα μικρά. Δεν θέλω στην ηλικία που είμαι να πάρει διαζύγιο ο γιός μου, να ταράξει τον μπαμπά του που έπαθε ήδη ένα εγκεφαλικό. Τι θα γίνει αν πάθει κι άλλο? Είμαι εγωϊστρια, πάντα ήμουνα, δόξα σοι ο θεός το ξέρω.

Ηλιαχτίδα, ιδεατά τα ζευγάρια στο όνομα της αγάπης κάνουν πράγματα απο κοινού, κάνουν τη ζωή τους, κάνουν παιδιά. Ομως αν χαθεί η αγάπη ή αλλάξει πρόσωπο, τότε υπάρχουν και οι συμβατικοί γάμοι. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που προτίμησαν τον συμβιβασμό απο το χωρισμό, δεν κρίνω αν πράξανε καλά, λέω ότι απλά επέλεξαν «ένα κάποιο μαζί» για χάρη των παιδιών ή του κόσμου ή για να ζούν με κάποιες υλικές ανέσεις. Ξέρω το γιό μου. Θα κάνει διάφορα εξωσυζυγικά αλλά τη γυναίκα του τη θέλει. Το θέμα είναι τι θέλει εκείνη. Η πόσα μπορεί να ανεχθεί.  

Αν-Λού, σαφώς και δεν μου πέφτει λόγος, ντρέπομαι που ανακατεύτηκα έστω και σιωπηλά. Γιατί και το να κάθομαι εκεί και ν’ ακούω τον Β να τσακώνεται, συνενοχή είναι. Αφησα τους φόβους να φωλιάσουν στην καρδιά μου. Τα παιδιά μου δεν είναι υποκριτές όπως ήμουνα και είμαι εγώ, που χρόνια κουκούλωνα τις διάφορες «ατασθαλίες» είτε ήταν δικές μου είτε του Β. Ετσι μεγαλώσαμε, να έχουμε ένα «καθαρό μέτωπο» και απο κάτω.. Μας βόλευε αφάνταστα αυτό. Γι αυτό πιστεύω μαλώνουμε με τον γιό, γιατί αρνείται να γίνει σαν και εμάς. Αντιστέκεται σθεναρά.

 Αγοραφοβία. Ο,τι λές είναι σωστό και τα μέν και τα δέ. Οσο κι αν έχω αγωνία για το τι θα κάνει ο γιός μου στο μέλλον άλλο τόσο οικτίρω τον εαυτό μου που τον θεωρεί παιδί για καθοδήγηση. Εχει δικαίωμα να στραβοπατάει στη ζωή του. Οφείλω να μάθω να το σέβομαι. Και ας με λυπεί αφόρητα.

Μικρή γιωταβήτα, λυπάμαι πολύ που υπέφερες απο έναν ανάξιο άνδρα που σε άφησε για μία μικρή με ένα παιδί στα χέρια. Δεν μπορείς να διαννοηθείς πόσοι τέτοιοι ανεύθυνοι άνθρωποι υπάρχουν. Ξέρω ήδη έναν πολύ γνωστό Αθηναίο που παράτησε την ετοιμόγεννη γυναίκα του για έναν 16χρονο ποδόγυρο, η οποία τον κορόϊδευε. Το γεγονός ότι τα έβγαλες πέρα παρόλλη την πίκρα σου και τον θυμό το βρίσκω αξιοθαύμαστο. Δεν θέλω όμως ο γιός μου για το σέξ να πονέσει τη νύφη μου και τα παιδάκια του. Δεν θα το άντεχα. Γιατί είναι σκέτο σέξ, τα ίδια έκανε και πρίν μερικά χρόνια όταν κυνήγαγε μία ξένη σοπράνο..και ύστερα του πέρασε. Στην τόσο ελεύθερη εποχή που ζούμε, αποδεικνύεται ο Μάρκος μου πεινασμένος για σέξ.

Μαρια-Μαρία. Τραγικό αυτό που είπες. Με έκανες να κλάψω συνειδητοποιώντας ότι μπήκα σε ξένα χωράφια. Χωρίς να το καταλάβω έκανα κατάληψη στο γιό μου. Τον έκανα ρεζίλι κατά κάποιο τρόπο, μη δίνοντάς του το δικαίωμα να ωριμάσει μέσα απο την εμπειρία. Ετσι κι αλλιώς «εδώ που έφθασε» – όπως λές – θα μπορούσε να πάει και πάρακάτω. Θα μπορούσε να είχε aids, ή να πάρει και ναρκωτικά. Πάντα υπάρχουν και τα χειρότερα.  Οχι αυτός δεν θα φάει ξύλο, οι γονείς θα το φάμε.

 bearcy76, Δεν θα με πείραζε να το έκανε με όλο τον κόσμο, αρκεί να κρατιώντουσαν τα προσχήματα. Αυτή η έλλειψη υποκρισίας είναι που με τρομάζει.

Τασσούλα. Τα εμπέδωσα όλα όσα μου λέτε. Χρειάζεται να αποτραβηχθώ. Ας γράφω στο μπλόγκ ότι έχω μέσα μου, μόνο που στα παιδιά χρειάζεται να έχω άλλο πρόσωπο. Απο πού ν’ αρχίσω δεν ξέρω.   

Σας ευχαριστώ φίλες και φίλοι καθοδηγητές.

Advertisements

7 thoughts on “Απάντηση στα σχόλια

  1. Δεν είναι κανείς σε θέση να δίνει συμβουλές και να ασκεί κριτική κάθε είδους..
    ούτε ποιο είναι το σωστό ξέρουμε
    ούτε ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος
    ούτε ποιος θα είναι ο πιο ευτυχισμένος
    ούτε μοιάζουμε ούτε κοντά είμαστε…
    Η σοφή γιαγιά έλεγε πως είναι να το χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες… με άλλα λόγια.. αν ο γιος και ο κάθε γιος ξενοκοιτάει…θα το κάνει κι ας έχει 40 παιδιά
    Καλά να είσαι
    Μέρα καλή να έχουμε

  2. Να σου πω, η ουσία των σχοίων μου, είναι πως δεν θέλω να τα παίρνεις εσύ βαριά, διότι ανεξάρτητα από τις συμβουλές σου, τα παιδιά θα πάρουν τις δικές τους αποφάσεις όταν και όποτε τις πάρουν. Δεν είναι ευχάριστο να τα βλέπεις να πηγαίνουν ντουγρού για να σπάσουν τα μούτρα τους, αλλά άμα στενοχωρηθείς και αρρωστήσεις, δε νομίζω να βοηθήσει σε τίποτα 😉

    ΥΓ Εννοείται πως το μπλογκ είναι το καλύτερο μέσο για να ξεσπάσεις !

  3. σιγουρα υπαρχουν και χειροτερα, και επειδη γνωριζω απο πολυ κοντα τι θα πει «χειροτερα» , αυτο που εχω να σου πω και να σε συμβουλευσω ειναι να προσεχεις πολυ τα εγγονια σου.Επειδη εχω συχνη επαφη με παιδοψυχιατρους, ξερω ποσο κακο κανουν οι φασαριες μεσα σε ενα σπιτι.Τα εγγονακια το μονο που δεν θελουν ειναι ταραγμενο οικογενειακο περιβαλλον.Προσπαθησε να βοηθησεις σε αυτο οσο μπορεις.Γιατι ο γιος σου και οι νυφη σου ειναι ενηλικες και εχουν διαπλασει χαρακτηρα, τα παιδακια ομως επηρρεαζονται πολυ και ξεσπανε …αργοτερα.
    ΥΓ Αυτο που κανεις ειναι πολυ καλο(να τα λες εδω δηλαδη)
    γιατι σιγουρα καπου πρεπει να τα πεις.
    Με την ευχη, ολα να πανε καλα

  4. Ελπιζω να μην συγκαταλεγομαι και εγω στους «καθοδηγητες».Εγω το μονο που επισημανα ειναι την εμφυτη ροπη του ανθρωπινου ειδους προς το ξενοπηδημα.Τελως παντων αν το μαθει ποτε η νυφη σου πες στο γιο σου να της προτεινει ενα τριο.Ετσι θα ειναι ολοι ευχαριστημενοι 😉
    Επισης δεν χρειαζεται να φαει κανεις ξυλο.Make love not war.

  5. Θεια-Λενα καλησπερα σου..
    Η maria τα έγραψε πολύ σωστά.
    Η an-lou καλά σου λέει πώς με την σταναχώρια τιποτα δεν θα αλλάξει,οτι ειναι γραμμένο να γινει θα γίνει.
    Διαπιστωνω πως η maria-maria ανήκει στον»σύλλογο»και ειλικρινα λυπάμαι αν είναι δικά της τα σούρτα-φέρτα στους παιδοψυχολόγους.
    Ισως γι’αυτο προτίμησα τον χωρισμο παρά εναν συμβατικό γαμο.Για να μην μεγαλώνει το πενταχρονο μεσα σε καυγαδες και ύβρεις και μεσα από εκείνο το φοβερό ενστικτο που εχουν τα παιδια,να»καταλαβαινουν»πως οι γονεις τους ξενοπηδιούνται.Και Δοξα τον Παναγαθο τα καταφέραμε 20 χρόνια τώρα μόνες….χωρίς πατέρα και ψυχίατρους!
    Και χωρις να Θελω να κάνω την σeμνότυφη Bearcy(τα ματια μου τα εβγαλα δεόντως,αφ’οταν χώρισα και μετα)αλλά εκεινο το τριο με ξυνίζει.Ωραία οικογένεια θα ειχαμε να πηδιέται ο ενας δεξια και ο άλλος ζερβά,και να ριχναμε και κανα τριο-που και που για να ξεφευγουμε απο την ανία!!!!!
    Να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί να μην ξέρει τον πατέρα…..

    Θεια-Λενα ασε τον χρονο να δείξει τι μέλλει γενεσθαι….

  6. giotavita, δεν ειμαι χωρισμενη,το ενα απο τα παιδια μου πασχει απο συνδρομο Asperger.(ειναι μια μορφη αυτισμου).
    Στατιστικα, το 60% των οικογενειων που εχουν «διαφορετικα» παιδια, χωριζουν, γιατι το βαρος ειναι πολυ μεγαλο,τα προβληματα παρα πολλα, και ειναι προβληματα που δεν λυνονται στην ουσια με ενα διαζυγιο, μενουν ισοβια.Ειναι μια ζωη που μοιαζει με μονοδρομο.Γιατι το οτι το παιδι γεννηθηκε ετσι, ειναι κατι που δεν το επελεξε το ιδιο το παιδι αλλα ουτε και εμεις οι γονεις του.Και δυστυχως ειναι κατι που δεν φευγει , ο,τι και να κανουμε, οσο και να το θελουμε και να το ποθουμε.
    Αντιθετως , το ξενοπηδημα ειναι κατι που επιλεγουμε εμεις οι ιδιοι να κανουμε, και αν θελουμε κοβεται μαχαιρι.
    Επειδη λοιπον ζω τα «χειροτερα» και ξερω τί θα πει ζωη απο τη καλη και την αναποδη, ειμαι καπως αυστηρη οταν λεω τη γνωμη μου.
    θεια Λενα , σορρυ για το μονολογο

  7. Πριν σας απαντήσω να σας πώ. Εκανα πολύ μεγάλη αυτοκριτική και ΄μετά έπιασα τα παιδιά και τα ρώτησα. Ο Μάρκος είπε ότι θα ήθελε να τον αφήσουμε να κάνει τη ζωή του, να κάνει τα δικά του λάθη και να σπάσει το δικό του κεφάλι. Μας βρίσκει φορτικούς.
    Η γυναίκα του μου είπε ότι δίνω πολύ σημασία σε ανούσιες καταστάσεις, «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα».

    Μαρια, πολύ σωστή και ώριμη σε βρίσκω. Συμφωνώ με αυτά που λές μόνο που δεν τα εφαρμόζω. Οταν έρχεται η στιγμή, με πιάνει το τρελλό μου και γίνομαι πιεστική. Και ενώ ξέρω ότι όσες φορες κι αν πλύνεις τον αράπη, μαύρος θα μείνει γιατί αυτή είναι η φύση του..κάθε φορά κάνω το ίδιο και το ίδιο λάθος. Γέρασα και μυαλό δεν έβαλα.

    Αν-Λού, Ολο το σαββατοκύριακο ήμουνα μεθυσμένη. Δεν ήπια πολύ, ήπια παρα πολύ επειδή το ποτό δεν με πιάνει άμεσα. Ξαφνικά κατάλαβα οτι ξεπέρασα κάτι όρια, πάλι καλά που τα παιδιά είναι μαλακά και δεν μας κόβουνε το βήχα μιά κι έξω. Χρειάζομαι να δεχθώ την αποτυχία. Οτι έχουν το δικαίωμα να αποτύχουν. Χωρίς καμμία επέμβαση. Δική μου/μας. Παλιά όλα αυτά και πολλά άλλα τα έλεγα στην 30-χρόνια φίλη μου τη Ρένα, πέρυσι όμως μου άφησε και αυτή χρόνους. Μετά μετακόμισα..έχασα όλους τους γνωστούς.

    Μαρια-Μαρία, πόσο με καταλαβαίνεις κόρη μου. Γι’αυτά τα παιδιά δεν ζούμε όλοι? Για τα εγγονάκια μου μιλάω. Ο μεγάλος δεν μου λέει τίποτα, χαμένος μέσα στα δικά του επιτεύγματα, η μικρή όμως μου λέει ότι η μαμά της είναι πιό ήσυχη χωρίς πολλά νεύρα όταν λείπει ο Μάρκος. Ενώ όταν είναι σπίτι, όλο τρώει, τρώει, τρώει. Και ότι θέλει αμα μεγαλώσει, να σπουδάσει για να κάνει πολλά ταξείδια γιατί δεν θέλει να γίνει χοντρή «σαν τη μαμά». Ενώ όταν ο μπαμπάς της γυρίζει απο τα ταξείδια, της φέρνει όμορφα πράγματα και είναι πάντα χαρούμενος. Αυτά ακούω και φοβάμαι.
    Και για το ανίατα άρρωστο παιδί σου, τι πόνος αλλά και τι μεγάλη αγωνία. Τι θα γίνει αυτό το παιδί? Γιατί δεν θα ζήσουμε σαν γονείς αιώνια. Πόσες μα πόσες φορές το βάρος της ευθύνης μας σπρώχνει να «ξεδίνουμε» λίγο όπως το καταλαβαίνει κανείς. Ελπίζω μόνο να μην είσαι η μόνη που τραβάει αυτό το δύσκολο κουπί στη ζωή σου. Μόνο αυτό.

    bearcy76, ας τα αυτά τώρα. Στην προκειμενη το σέξ και πως θα το κάνουνε, ποσώς με απασχολεί. Αυτό που με απασχολεί είναι ότι τα έκανα μαντάρα.

    γιωταβήτα,και έκανες πολύ καλά που προτίμησες να σταθείς δίπλα στο παιδί σου, απο το να δέχεσαι την κάθε ταπείνωση. Μερικά παιδιά δεν επηρεάζονται τόσο απο τους διχασμένους γονείς (τα τυχερά),ενώ άλλα παρουσιάζουν προβλήματα. Ο εγγονός μου πρίν δύο χρόνια σταμάτησε να μιλάει. Το πήγανε στους γιατρούς, μετά σε ψυχολόγο όπου γραπτά του είπε ότι ο μπαμπάς του δεν τον αγαπάει, ποτέ δεν έρχεται σε επιδείξεις κλπ, όλο λείπει και όταν είναι σπίτι όλο τον αποπαίρνει. Αυτά βγήκαν σιγά-σιγά σε διάστημα 2 ετών. Ετσι αναλάβαμε λίγο ο Β και εγώ να βοηθήσουμε τα παιδιά, να έχουν στήριγμα, ο παπούς τα βοηθάει στο σχολείο- γιατί έμεινε στην ίδια τάξη το παιδί, εγώ κάνω ρόλο μαμάς «κουβεντούλα» αλλά και μαγείρεμα, ενώ η μαμά τους διαβάζει τα μεταπτυχιακά της και δεν ασχολείται. Και το παιδί ξαναμίλησε γιατί ένοιωθε ότι κάποιος ενδιαφέρεται. Απλά χρειάζεται μόνο αυτό να κάνουμε, να μη προσπαθούμε να ισιώσουμε το κλήμα. Οσο για το αν θα πηδ…όλοι μαζί ή και με άλλους 10, δεν είναι λύση αυτή. Αντίθετα τη διάσπαση θα έφερνε σε αυτή την εύθραυστη κατάσταση. Για να απολαύσει κανείς το σέξ σε όποια μορφή, χρειάζεται σταθερότητα στο ζευγάρι, κοινά πιστεύω. Εκανες λοιπόν πολύ καλά, καλή μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s