Reflections

Καλημέρα όλη μέρα. Κάθομαι στο μπαλκόνι και πίνω τον καφέ μου. Δεν πήγα εκκλησία σήμερα. Απολαμβάνω εδώ και 3 ώρες τη σιγαλιά, την πόλη που κοιμάται. Πουλάκια παντού ψαλιδίζουν τον ουρανό. Κανείς δεν τα προσέχει, εντούτοις κοπτόμεθα για την σκληρή πόλη. Φταίμε.

Η μετακόμιση τελείωσε με επιτυχία, κούραση τριών ημερών. Ολοι βοηθήσαμε. Ο Β. συντόνιζε τους οδηγούς αυτοκινήτων, είχε βάλει κόκκινες ταινίες παντού για να μην παρκάρουν ώστε να μπορούν τα φορτηγά να ακουμπούν τα έπιπλα και τα κιβώτια, η Μ κυνήγαγε τους μεταφορείς «βάλε αυτό εκεί, το άλλο εδώ», ο γιός μου έλειπε στο γραφείο, να μην μπερδεύεται στα πόδια κανενός-καλά έκαμε, και εγώ ήμουνα στην κουζίνα και μαγείρευα. Χαμογελώντας. Το χαμόγελο έχει κολλήσει στο πρόσωπό μου σαν αποκριατικη μάσκα, όλα μου φαίνονται ωραία. Να είναι μόνο.

Ο Μάρκος μου είπε χθές πόσο συγκινημένος είναι που έρχεται ο αδελφός του επιτέλους κοντά μας. Πάντα πίστευε αυτό το παιδί ότι προτιμούμε τον μεγάλο του αδελφό. Ποτέ δεν είπε τίποτα, το καταλαβαίνω όμως. Ο μεγάλος ήταν αριστούχος, ο μικρός έμενε στην ίδια τάξη. Ο ένας πέρασε με τα τσαρούχια πανεπιστήμιο και τελείωσε πολύ γρήγορα, ο άλλος πήρε σύνταξη σπουδάζοντας. Ο ένας παντρεύτηκε όμως νωρίς και εχω τα εγγονάκια μου, ο άλλος άργησε και παιδιά δεν έχει. Κανείς δεν είναι τέλειος και συνάμα είναι. Τα παιδιά όμως μετράνε τα πράγματα αλλιώς.

Σκέφτομαι, άρα ζώ?  

Advertisements

One thought on “Reflections

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s