Το φτηνό φαϊ

ούε οι σκύλοι δεν το τρώνε. Πήρε η νύφη μου κάτι ρούχα απο τους Κινέζους και σκίστηκαν αμέσως. Σήμερα μου τα έφερε για μαντάρισμα, να περισσώσω ότι μπορώ. Δύο παντελόνες απο ύφασμα λεπτό σαν χαρτί, ούτε η βελόνα δεν το πιάνει. Μπαλώνεις δεξιά και σκίζεται αριστερά. Πολύ χαμηλή η ποιότητά τους. Κοροίδεύουν τον κόσμο που βλέπει φτήνια και ορμάει νομίζοντας ότι κάνουν οικονομία.

Απο την άλλη τα καλά ρούχα κοστίζουν πολλά και ο κόσμος δεν μπορεί να τα πληρώνει. Αυτοί που μπορούν δεν έχουν γραμμάτια, παιδιά, υποχρεώσεις. Ζούν με τους γονείς τους και κάνουν και τους άνετους. Οι υπόλοιποι κάνουν ότι μπορούν. Παίρνουν μερικά καλά κομμάτια γιατί στην Ελλάδα η φίρμα μετράει και τα ανακατεύουν μεταξύ τους.

Δύο μέρες το πιλατεύω το κινέζικο ρούχο. Δεν στέκεται με τίποτα, λές και δεν θέλει να αλλάξει σε κάτι άλλο απο αυτό που είναι. Κουρέλι. Στη νύφη μου δεν θα πώ τίποτα. Ισως να το καταλάβει απο μόνη της.

Advertisements