1,2,3

1. Για πότε φύγαμε και για πότε γυρίσαμε. Σαν ψέμματα πέρασαν οι ξέγνοιαστες μέρες. Οι στενοχώριες είχαν στρώσει το τραπεζομάντηλό τους στο κατώφλι μας. Την πρώτη μέρα δεν τις καταλάβαμε, τη Δευτέρα όμως που πήγα στην αγορά μου τα προλάβανε οι τρίτοι, οι γλώσσες της γειτονιάς. «Τα μάθατε?» Οχι, τι » Α! Δεν σας είπαν τα παιδιά τίποτα ε?» «Κάτσε κυρά Λένα να στα πούμε εμείς».  Και κάθισα!.

2. Κατά τα φαινόμενα, το διαμέρισμα του γιού μου έπιασε ένα πρωϊ φωτιά. Μαύρος καπνός βγήκε απο τις πόρτες, στριγγλίζανε οι γείτονες, ήρθε η Πυροσβεστική, παραβιάστηκαν οι πόρτες γιατί όλοι λείπανε, έτσι κι αλλιώς ποιός πλησίαζε τις φλόγες, η φωτιά σβήστηκε αλλά οι απώλειες άνευ προηγουμένου. Κάηκε το σαλόνι όλο του Μάρκου, οι πόρτες μαύρες, τα ταβάνια, τα πατώματα, κάηκαν τα ηλεκτρικά είδη και της κουζίνας που επικοινωνεί με πάσο..ευτυχώς όχι τα άλλα δωμάτια, οι φλόγες βγήκαν πρός τα έξω..τρόμαξε ο κόσμος η κυρία δίπλα που είχε μικρό παιδάκι έρριχνε με το λάστιχο νερό απο το μπαλκόνι της.

Ηρθε και ο πραγματογνώμων της ασφαλιστικής εταιρείας μετά και είπε ότι ήταν φωτιά απο τσιγάρο, όμως κανείς δεν κάπνιζε, κάνενας απο εμάς δεν καπνίζει έτσι άλλαξε και είπε ότι μάλλον έγινε βραχυκύκλωμα απο ένα πολύμπριζο. Θα πάρουν αποζημίωση, αλλά πόση θα είναι αυτή? Και πώς θα τους φανεί όταν γυρίσει η νύφη μου απο το νησί μαζί με τα παιδιά και βρεί τις μαύρες πύλες του Αδη να έχουν καταπιεί το όμορφο καθιστικό της? Πήγα κάτω και το είδα. Εχει γίνει ζημιά, τα έπιπλα τα έχουν βγάλει, γίνανε κάρβουνο, κάηκαν οι κάσες απο τις μπαλκονόπορτες, μαύρισαν οι τοίχοι, η κουζίνα δεν έχει ψυγείο, υπάρχει όμως η ηλεκτρική κουζίνα αν και δεν ξέρω αν λειτουργεί. Ανασκουμπωθήκαμε με τον Β, να καθαρίσουμε λίγο, κάπως να σουλουπώσουμε τη καταστροφή. Βοηθάνε ο Πέτρος και η Μ.

3. Οσο για τον Μάρκο έφυγε, μας άφησε το σπίτι του καμμένο και πήγε στο νησί. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ωσπου να γυρίσει θα το έχουμε κάπως συνεφέρει το διαμέρισμα, θα φροντίσουμε για βάψιμο κλπ. Ετσι θα μειωθεί η ένταση του γεγονότος. Κάτι δεν μου κάθεται καλά αλλά δεν ξέρω τι. Και δεν μιλάω για τα αίτια της φωτιάς, αυτά τα διαγράφω, μιλάω για την ανεμελιά του αποτελέσματος. Κανένα ενδιαφέρον για ανάληψη ευθυνών, «μπαμπά, μαμά, αδελφια-νά το σπίτι, ό,τι θέλετε κάντε για να μας βοηθήσετε – εγώ φεύγω».

Χμμ!   

Advertisements