Αγγίγματα

Χθές ήταν μία πολύ διδακτική για μένα μέρα. Εξαιτίας της νέας μηχανής, βρήκαν ευκαιρία όλοι να πάμε λέει βόλτα (μετά την παρέλαση) για να συλλέξει η γιαγιά θέματα. Ξαφνικά τα «θέματα» γίναν σαν τα άγρια χόρτα όπου βγαίνεις με σακούλες και μαχαίρια για να μαζέψεις το μεσημεριανό σου. Τα χόρτα είναι εύκολα, σκύβεις, ξεχωρίζεις μαζεύεις. Η φωτογραφία όμως, άλλο.

dscn5685.jpg

Σαν καυτή πατάτα είναι η μηχανή  στα χέρια μου, δεν ξέρω απο που να τη πιάσω μη μου πέσει και ευτυχώς που μου την περάσανε σαν βραχιολάκι στο χέρι. Πήγαμε παραθαλάσσιο περίπατο για να πάρω ιδέες,  “βγάλε ότι θές, μητέρα” έλεγε ο Πέτρος την ώρα που έκοβε με τα 1000 τις στροφές.. αντί να πιάνω τη φωτογραφική, έπιανα το χερούλι πάνω απο το κεφάλι μου μη φύγω πέρα-δώθε.

Οταν καταλαγιάσαμε απο το οδήγημα, έβγαλα κάποιες πολύ απλές φωτογραφίες, τα θέματα μου τα υπέδειχναν τα εγγόνια, «αυτό το λουλουδάκι γιαγιά δεν είναι ωραίο;» ΤΣΑΦ! «τι τοπίο μητέρα, τι θάλασσα!» ΤΣΑΦ! σε μερικές έτρεμε το χέρι μου, οπότε στα σημερινά μαθήματα εμφάνισης βγήκαν κουνημένες, για πρώτη φορά πάλι καλά λέει η Μ. Τα έβγαλα όλα όσα θέλανε εκείνοι όμως δεν ήταν αυτά που μου μιλάνε. Παραδόξως όμως βρήκα και κάτι που με άγγιξε.  Οσες θάλασσες και να διαβώ, όσους ουρανούς και ν’ ατενίσω τα αγγίγματα ψυχής είναι δίπλα μου.

 

Advertisements