Προσγείωση

november107-058-2.jpgΔύο μέρες τώρα είμαι απο το πρωί ώς το βράδυ στο μαγαζί. Πότε μόνη μου πότε με τον Β μαζί. Καλά περνάμε δεν λέω, υπάρχει κίνηση. Ερχεται και ο Μάρκος για να δουλέψει, όποτε το θυμηθεί δηλαδή έρχεται. Ο μπαμπάς του δεν μιλάει. Εγώ δεν μιλάω. Τι να πούμε; Τα λέγαμε χθές με κάτι φίλους που είχαν έρθει, μάλλιασε η γλώσσα μας.

Τα ονειρά μας ξαφνικά πήγαν στα σκουπίδια. Λέγαμε ότι ίσως τα παιδιά να ενδιαφερθούν για το μαγαζί, να θέλει ο Μάρκος να το κρατήσει όταν / άμα εμείς δεν θα μπορούμε πιά, αυτή ήταν και η αρχική ιδέα, είχε συμφωνήσει τότε. Η οι άνθρωποι αλλάζουν ή εμείς γεράσαμε και ραμολύραμε. Μου λέει χθές η Κατερίνα «μα δεν καταλαβαίνεις ότι το μαγαζί το έχει για πρόσχημα, τόσο για να δικαιολογείται όσο και για να τραβάει λεφτά». Ηταν ωμό αλλά καίριο. Σταματήσαμε να κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας και δεχθήκαμε να ηττηθούμε. Χάσαμε Βησσαρίωνα μου τον πόλεμο. Νομίζαμε ότι θα μας ξεκούραζε κάποια μέρα, «αφήστε την επιχείρηση μπαμπά-μαμά σε μένα, εγώ θα δουλεύω για εσάς» κομίζαμε πλάνην οικτράν.

 Ζούμε σε εγωϊστικές εποχές, ο καθένας ακόμη και ο ιδιος σου ο γιός τον εαυτό του κυττάει πρώτα. Οι άλλοι έπονται. Ακόμη και οι γονείς.

Παίζω με το κομπολόί μου και γράφω τις σκέψεις στο τετράδιό μου. Ο Β. καπνίζει και βλέπει τηλεόραση. Αισθανομαι τη πραγματικότητα σαν μία κολώνα απο μάρμαρο. Μας συνθλίβει λίγο-λίγο.  Στα μάτια των παιδιών υπάρχουμε για να δίνουμε. Τι θα γίνει όμως αν δεν μπορούμε να δίνουμε άλλο πιά; Λεει η Κατερίνα «ότι αρπάξει ο κ..λος τους Λένα».

Θεέ μου!

Advertisements

9 thoughts on “Προσγείωση

  1. Συγγνώμη Θεία Λένα, αλλά πρόκειται για μεγάλη ανευθυνότητα εκ μέρους του! Και πως θα ζήσει αυτός ο άνθρωπος αύριο;;;
    Έχω κάτι παρόμοιο στην οικογένεια μου και ΘΥΜΩΝΩ πολυ!
    Συγγνώμη…καληνύχτα!!!!

  2. Θα το καταλάβει όπως όλα τα παιδιά που είναι έτσι όταν θα είναι αργά.Γιατί δεν τον ρωτάτε τι σκοπευει να κάνει στην ζωή του?
    Θα είναι χαζός να αφήσει μια στρωμένη δουλειά.
    Ή τελοσπάντων ας πάει απο τώρα σε μια άλλη δουλεια να δει την γλύκα.
    Συγνώμη που μιλάω έτσι αλλά επειδή όλοι έχουμε κάποιον που σκέφτεται και ζεί έτσι εκνευρίζομαι.
    Καλημέρα!

  3. Σκέτη «γείωση» είναι αυτό…λυπάμαι που βλέπω ότι είναι ανεύθυνος σε όλες τις πλευρές της ζωή του…μήπως θα μπορούσατε να του κόβατε τις «ευκολίες» που του παρέχετε για να αναγκαστεί να σταθεί στα πόδια του μόνος του;

  4. Μανο Σ. Εμείς να δείς πώς θυμώνουμε! Ο γιός μου είναι δημόσιος υπάλληλος, μιά χαρά βολεμένος εδώ και χρόνια σε μία θέση που του τη βρήκε ο αδελφός του. Ο μισθός του είναι αρκετός για να συντηρεί την οικογένειά του. Τα του μαγαζιού ήταν τα έξτρα. Απλά εμείς πήραμε αυτή την επιχείρηση πρίν 15 χρόνια περίπου για να απασχολούμαστε ως συνταξιούχοι και για τα παιδιά αργότερα.

    Κατερίνα, ‘αλλο να ακούς για τις εγωϊστικές εποχές που ζούμε γενικά και άλλο να τις γεύεσαι απο τα ίδια τα παιδιά σου!. Τρυπάνε κόκκαλα!

    Τασσούλα, μεγάλη κουβέντα η «στρωμένη δουλειά». Ολα αυτά τα χρόνια την έχει μάθει τη δουλειά, όταν δεν τον τραβάει ο έρως απο το μανίκι είναι πολύ καλός πωλητής. Απλά, τώρα τελευταία που ζεί για να ερωτεύεται, ο έρως περνάει απο το ταμείο προηγουμένως. Και δεν βγαίνουμε οικονομικά. Αλλοι θα κάνανε κρά να έχουν έτοιμη δουλειά-πελατολόγιο, ο δικός μας όμως..όχι.

    AnLu, τα σκεφτήκαμε όλα καλά. Δεν θέλω να τιμωρώ το παιδί μου για πράγματα που ίσως εγώ η ίδια του έμαθα. Στα πούπουλα τα μεγαλώσαμε, όλες τους οι επιθυμίες γινόντουσαν αμέσως, ο ένας όμως βγήκε πολύ ολιγαρκής, υπεύθυνος και ώριμος ο άλλος όχι. Το βολεμένο άλογο δεν αλλάζει περπατησιά. Απλά θα πουλήσουμε την επιχείρηση.

    Μαρία, ναί μωρό μου και οι μαμάδες κυττάμε τον εαυτό μας..όμως στην Ελλάδα ζούμε, κατά κάποιο τρόπο γι αυτά τα παιδιά δεν ζούμε; Ηλπιζα, ελπίζαμε με τον Β σε κάτι που δεν γίνεται. Δεν θα γίνει. Γιατί έτσι είναι. Οσο για το μαγαζί θα ψάξουμε απο τώρα να βρούμε αγοραστή. Γιατί δύσκολα πλέον τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας. Π Β έπαθε πρόπερσι ελαφρύ εγκεφαλικό και εγώ φέτος έκανα εγχείρηση μπαϊ-πάς. Γεράσαμε και χρειάζεται να εξασφαλισθούμε μόνοι μας. Να μη περιμένουμε απο κανέναν, ιδιαίτερα απο το γιό μας. Πικρό αλλά αληθές.

  5. Ακριβως αυτο λέω οτι άλλοι θα έκαναν κρα.Ειδικά έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα!Αλλά..
    Να είστε εσείς καλά Θεία Λένα και ο γιος θα βρεί τον δρόμο του.
    Καλημέρα!

  6. Τι καλά που τα λέτε αγαπητή Θεία Λένα …
    Η κοινωνία του «να περνάμε καλά» μόνο όταν προσφέρεις σε δέχεται, το ίδιο και τα παιδιά μας. Σπάνιες οι εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Πολύ ορθά σκεφτήκατε να πουλήσετε την επιχείρηση. Φροντίστε εσείς τον εαυτό σας γιατί κανείς άλλος δε θα σας φροντίσει. Να είστε καλά, σας διαβάζω και σας χαίρομαι γιατί είστε μέσα στη ζωή, ζωντανή και συμμετέχουσα.

  7. Θεία Λένα, δεν ξέρεις πόσο υπέροχο είναι που το παρατηρείς ως φαινόμενο και ξέρεις ακριβώς τι γίνεται. Λίγοι γονείς καταφέρνουν να «δουν».
    Επίσης, τα παιδιά σου μεγάλωσαν. Ζήσε τη ζωή σου και κάνε αυτό που νομίζεις εσύ σωστό για τον εαυτό σου. Φιλιά γλυκά:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s