Γαιδουριές

 Είπα να περάσουν οι γιορτές για να βάλω μία σκέψη στο πανί. Τριβέλιζε το μυαλό μου και γινηκε αιτία 2 φορές να μου χαλάσει η βασιλόπιττα. Γιατί όταν είμαι αλλού βάζω τις ποσότητες κουτουρού και το αποτέλεσμα, πάει στα σκουπίδια. Και μετά στέλνω πάλι τον Β στο σουπερμάρκετ για νέα υλικά. Και δικαίως δυσανασχετεί. Αυτή τη φορά όμως είμαστε και οι δυο θυμωμένοι. Και εγώ μεν τα γράφω στο χαρτί και βρίσκω τις σκέψεις-απόψεις-συμβουλές σας βοήθεια και σανίδα της δικιάς μου σωτηρίας, ο Β όμως είναι αψής, παρόλλο που γέρασε το αντράκι δεν έφυγε ποτέ απο πάνω του, αυτός δεν ήταν ποτέ τζάμπα-μάγκας, μία απο τις πολλές του χάρες. Παραμονές νέου χρόνου και είμαστε τσακωμένοι. Πάλι. Τιποτα καινούργιο για μας, ε;

Ο Μ και η Α έφυγαν για να κάνουν Χριστούγεννα μακριά απο όλους. Δεν είχαν κλείσει εισιτήρια να πάνε ένα ωραίο ταξείδι εκτός Αθηνών όπως τόσοι και τόσοι, όχι, το αποφάσισαν αφού ο Πέτρος τους κάλεσε να φάμε όλοι μαζί στο νέο του σπιτικό. Πρώτα Χριστούγεννα όλοι μαζί κάτω απο την ίδια στέγη. Στη πρόσκλησή του του είπαν «θα έρθουμε ΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ» και 2 μέρες πρίν, του είπαν ότι δεν θα έρθουν τελικά θα πάνε στο εξοχικό κάτι φίλων τους που έχουν περισσευούμενο δωμάτιο. Και το θέμα δεν ήταν δυνατόν να αποσιωπηθεί γιατί το ανακοίνωσαν σε όλη την οικογένεια, όταν είχαμε μαζευτεί να παίξουμε χαρτάκια για το καλό!!.

Και νάταν μόνο αυτό! Ούτε στην επέτειο 50+80 ήτανε, «σιγά τώρα μη γιορτάζουμε τη γιαγιά!. Αντί να πεθάνει η κωλό-γρια στην εγχείρηση και να μας ξεφορτώνεται θέλει δώρα και πάρτυ!». (Αυτά μας τα εκμυστηρεύτηκαν τα εγγόνια, ότι τα έλεγαν η Α και η φίλη της στα ιδιαίτερα, ψιθυριστά, όπως και κάτι άλλα κακκίες για τ’ αδελφια μου, όλα αθροίζονταν στο ότι υπάρχει μακροζωϊα στην οικογένεια μας, δυστυχώς κατά την άποψή της)! 

Λοιπόν ..πειράχτηκα! Αν ο στόχος ήταν να με πικάρουν..το πέτυχαν! Ο Β όμως δεν πειράχτηκε, αφηνίασε. Περίμενε τον Μ να γυρίσει απο τας εξοχάς και του έκανε καυγά. Και γύρισε νευριασμένος σπίτι να μου πεί ότι ο κύριος λόγος που φύγανε τα κωλόπαιδα ήταν «οι επιχειρήσεις»..Ακουσον άκουσον! Γιατί οι γκαρδιακοί φίλοι που για χάρη τους «άδειασαν» τους αγαπημένους τους είναι πεπειραμένοι έμποροι και «χρειάζονται τα φώτα τους για να τρέξουν την νέα τους επιχείριση με επιτυχία»!!!!!!!!!!!!!

Advertisements

10 thoughts on “Γαιδουριές

  1. Υπάρχουν και … χειρότερα …. πχ να μην είχες ούτε τον Β. …. Να ήσουν μόνη δηλαδή .
    Τον Β, και τα μάτια σου λοιπόν ….
    Τους «Β» , όλου του κόσμου , και τα μάτια μας .
    Και οι «Β» , όλου του κόσμου , εμάς και τα μάτια τους ….
    Έτσι είναι αυτά ….»Όμοιος στον όμοιο , και η κοπριά , στα λάχανα» , που λέει και η παροιμία .
    Αύριο , μεθαύριο , όταν δεν θα υπάρχουν πια «επιχειρήσεις» , παρά μόνο η ανάγκη για συντροφιά (ιδίως τις μέρες των γιορτών) , το ίδιο θα σκέφτονται και οι …. «Μ» και οι «Α» , όλου του κόσμου . «Τα καρύδια , είναι δανεικά» , που λέει μια άλλη παροιμία . Δεν στο λέω για παρηγοριά αυτό . Τα ξέρεις καλύτερα από μένα …. Έτσι , κουβέντα να γίνεται ….
    Φιλιά .

  2. Η Σίλια έχει δίκιο τον «Β» και τα μάτια σας.
    Και με όλη μου την αγάπη, ίσως θα πρέπει να μην ενισχύετε τη τάση των εγγονιών σας να σας μεταφέρουν τις προσωπικές κουβέντες των γονιών τους. Έτσι κι αλλιώς τα παιδιά αρκετές φορές δεν είναι και η εγκυρότερη των πηγών.
    Όμορφη μέρα να έχετε

  3. Χρόνια πολλά , θεια Λένα.Καλή χρονιά. Εχεις το αντράκι σου. Βράσε όλους τους άλλους. Τον ίδιο αέρα αναπνέουμε όλοι και δυστυχώς στο ίδιο καζάνι βράζουμε. γράφε τα, αλλά μολις τα γράφεις, να τα ξεγράφεις και να παιρνεις αγκαζε τον καλο σου και οπου βγει.Δεν υπάρχει κάτι άλλο θεια Λένα. Τίποτ άλλο. Τα παιδιά ακολουθούν το δρόμο τους και πίσω δεν γυρίζουν να κοιτάξουν.
    ριτς

  4. Καλή κι ευτυχισμένη νέα χρονιά!
    Με υγεία, πάνω απ’ όλα, αλλά και υπομονή και αντοχή σε όσα δύσκολα μπορεί να φέρει μαζί με τα καλά. Αναπόφευκτα! Μα, έτσι δεν είναι η ζωή; Αλλά, εμείς οι …γάτες έχουμε πια μάθει να αντιμετωπίζουμε τα τερτίπια της, να προσπερνάμε τις λακούβες με χάρη, να παραβλέπουμε, να δικαιολογούμε και να συγχωρούμε. Έτσι επιβιώνουμε και κρατάμε τις ισορροπίες. Γιατί όλοι (μικροί – μεγάλοι) από μας περιμένουν την αμέριστη κατανόηση, την ατέλειωτη απαντοχή, τη διακριτική καθοδήγηση, τις λύσεις -που δεν βλέπει κανείς πουθενά παρά μόνο εμείς- τη φαντασία να ομορφαίνουμε τη ζωή τους, την ικανότητά μας να κάνουμε μικρά θαύματα!
    Μπορούμε; Και βέβαια! Γιατί τους αγαπάμε και θεωρούμε αυτονόητο δεδομένο να είμαστε πάντα δίπλα τους. Έτοιμες! Και το σπουδαιότερο: χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση. Ίσως μόνο με την κρυφή ελπίδα ότι κάποτε (εύχομαι όχι πολύ αργά) θα καταλάβουν τι σημαίνουμε γι’ αυτούς, τι τους δώσαμε κόβοντας κομμάτια από την ψυχή μας, τι θυσιάσαμε για χάρη τους.
    Η γιαγιά μου έλεγε ότι στις γιορτές πάντα ο δαίμονας μας βάζει να τσακωνόμαστε προσπαθώντας να χαλάσει το γιορταστικό κλίμα και να φέρει γκρίνια και διχόνοια στην οικογένεια. Ακόμα και σήμερα, θεία Λένα, παρόλο που δεν συντρέχει πλέον λόγος, οι γιορτές μου φέρνουν έναν τρόμο, έναν πανικό! Απ’ όσο θυμάμαι δεν πέρασαν γιορτές που να μην έχω δώσει μάχες πάνω στο Χριστουγεννιάτικο ή το Πασχαλιάτικο τραπέζι. Και κανένας δεν σεβάστηκε τον κόπο μου και την προσπάθειά μου να τους κρατήσω όλους ενωμένους.
    Περασμένα ξεχασμένα και …συγχωρημένα!
    Κοιτάμε μπροστά και εκμεταλλευόμαστε τον πολύτιμο -πλέον- χρόνο μας κάνοντας καλύτερα και ουσιαστικότερα πράγματα από το να δίνουμε σημασία σε κουτσομπολιά και κακιούλες. Έτσι δεν είναι; Όποιος θέλει μας ακολουθεί και γιορτάζει μαζί μας. Όσοι θέλουν το «κάτι καλύτερο» ας το ψάξουν. Αλλά, κάτι μου λέει ότι πάλι αργά ή γρήγορα θα ξαναγυρίσουν σε μας. Γιατί, πολύ απλά, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο. Ας του δώσουμε χρόνο να το καταλάβουν μόνοι τους. Γιατί τότε θα έχει και μεγαλύτερη αξία. Ne c’est pas? (σωστά το ‘γραψα τώρα αυτό;)
    Σας φιλώ, σας σκέπτομαι συχνά, σας εύχομαι τα καλύτερα και ευκολότερα.
    Με αγάπη.

  5. Σου το έχω ξαναπει. Αφήστε τους να λειτουργήσουν μόνοι τους.
    Εμείς κάποτε θέλαμε γονείς και πεθερικά στα πόδια μας καθε τόσο; δε νομίζω…
    Λογάριαζε μόνο το Β. και αν θέλουν να συμμετέχουν κι’ αυτοί καλώς έχει.

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  6. Νιόβη, ο γιός μου είναι μαλακός με τις γυναίκες και εκείνες τον τραβάνε απο τη μύτη.

    Σίλια, πόσο ΄δίκιο έχεις σχετικά με τη μοναξιά. Ευτυχώς έχω τον άνθρωπό μου, άλλες είναι ήδη χήρες.. Τι θα γινόμουνα χωρίς την ελευθερία να πηγαίνουμε μαζί, να είμαστε μαζί, να καυγαδίζουμε μαζί. Ο ένας προσέχει τον άλλον εκεί που φτάσαμε.

    Νερίνα, Ριτςμας, Μάνο, ευχαριστώ για τις ευχές. Τα εγγόνια τα πιέζουμε πολυ για να μας πούνε, συνήθως δεν θέλουν. Μας λένε πράγματα απο εκδίκηση όταν η μάνα τους τα δέρνει.

    Πρασινομηλογοργόνα, ευχαριστώ και αντεύχομαι. Μακάρι να μπορούσα να τους «βράσω»!

    Μαργαρώ, αντεύχομαι τις ευχές. Συμφωνώ καλή μου ότι απο εμάς περιμένουν κατανόηση, απαντοχή, διακριτικότητα. Κάνουμε ότι μπορούμε να καθοδηγούμε αυτά τα παιδιά. Ομως μας φέρνουν στα όριά μας. Τη κορυφή του παγόβουνου γράφω εδώ, σε καθημερινη βάση γίνεται της τρελλής. Οσο για την ανταπόδοση ή το αν σημαίνουμε κάτι γι’ αυτούς συνήθως το καταλαβαίνουν όταν θα έχουμε πάει στις αιώνιες μονές. Γιατί τότε θα λείψει η γιαγιά που μαγειρεύει κάθε μερα για 6 άτομα (2παιδιά+2 εγγόνια+εμάς), που περιμένει τα παιδιά απο το σχολείο, που ποτέ δεν χρειάστηκε να πάρουν μπέιμπυ σίτερ όπως άλλες μητέρες, που πάντα τους δίνουν χρήματα για αυτοκίνητα, μοτοσυκλέττες, διάφορα χόμπυ ή και πληρώνουν μεγάλους λογαριασμούς..ας μη προχωρήσω. Θα λείψει ο παπούς που τρέχει τα εγγόνια σε γιατρούς, πάρτυ, παιδικές χαρές ιδιαίτερα τις Κυριακές για να ξεκουράζονται οι γονείς τους..Αμα έχουμε πεθανει τι να την κάνουμε την αγιοποίηση;
    Οσο για τσακωμούς, εμείς μαλώνουμε όλο το χρόνο, τις γιορτινές μέρες συνήθως..φεύγαμε. Για άλλες χώρες για να αποφύγουμε το καθημερινό βρισίδι. Με τίποτα δεν καταλαβαίνουν τι προσφέραμε γι’ αυτά τα παιδιά. Παίρνουν σαν δεδομένο ότι είμαστε σακκιά με φλουριά και θέλουν και άλλα. Πρίν πεθάνουμε οφείλουμε να τους αφήσουμε ΚΑΙ μετρητά για να πληρώσουν τους φόρους κληρονομίας και να μη μας καταριώνται και απο πάνω.

    Γλαρένια, Τουσ αφήνω μόνους όσο μπορώ. Να φέρονται άσχημα σε εμάς, το έχουμε πιά μάθει, τα αδέλφια τους όμως τι φταίνε;

  7. Θεία Λένα μας, μήπως είσαι λίγο εγωκεντρική?
    Τα παιδιά έχουν άλλα ενδιαφέροντα -και καλά κάνουν- και σιγά μην χολοσκάσουν για επετείους και άλλα τέτοια.
    Παλιά μαζεύονταν οι οικογένειες και φτάναν 40 και 50 άτομα σε γιορτές, γάμους, γενέθλια. Τώρα αλλάξαν οι εποχές.
    Καλά που έχεις και τον «καλό σου» τον Β. Για σκέψου το καλύτερα. Και μην γκρινιάζεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s