Ατιτλο

Τρέχω αυτές τις μέρες, είναι οι συμπέθεροι απο το νησί εδώ και η χαρά μου δεν περιγράφεται. Εχουμε ειδωθεί, τα έχουμε πεί, έχουμε πάει εδώ και εκεί για φαγητό, καφέ, ψώνια. Πήρε ο Β τον συμπέθερο για ψάρεμα με το καλάμι στο μώλο του Φαλήρου, ήταν πολύ αστείο το θέαμα δύο γεροντάκια με μουσαμάδες, καπέλλα, σκουφιά, απο δύο πανέρια με ζυμωμένα ψωμιά και σκουλήκια (τα ζύμωσαν στο μπαλκόνι όμως απο την προηγούμενη) να τρέχουν για μία καλή θέση μέσα στο αγιάζι πρίν το χάραμα και το βραδάκι να γυρίζουν με κάτι μικρόψαρα, κεφάτοι, σουρωμένοι και μές τη καλή χαρά. Τα ίδια κάνανε το καλοκαίρι στο νησί, μόνο που εκεί το καλάμι το άφησαν σπίτι και πήγαιναν με το καϊκι. Και βέβαια φέρνανε και καλύτερα ψάρια ..τώρα που είπα για ψάρια, μας φέρανε σκορπιούς απο το νησί, θα τους κάνω αύριο ψαρόσουπα και θα φάμε όλοι. Απο Δευτέρα μπαίνει η συμπεθέρα στο Νοσοκομείο για εγχείρηση στα πόδια της έχει φλεβίτιδα-κιρσούς κάτι τέτοιο και πολύ την παιδεύουν.. πρέπει να χάσει και βάρος, όπως της είπε ο γιατρός.

Εχουν μανία με το βάρος οι γιατροί σήμερα, όλοι πρέπει να γίνουμε μικρόσωμοι με ρυτιδιασμένα πρόσωπα. Η μάνα μου ήταν πολύ παχιά μέχρι το θάνατό της, βαθιά γεράματα-περίπου 97 ετών πέθανε. Χαρούμενη, παχιά, γελαστή και φαινόταν νεώτερη απ’ ότι ήταν. Τώρα τις βλέπεις απο τα μικρά τα τους, τις αρχίζουν μπίρι-μπίρι να χάνουν βάρος, να μην απολαμβάνουν τίποτα για να μπαίνουν στα κουρελάκια των μόδιστρων. Και καμμιά δεν είναι χαρούμενη και ξέγνοιαστη αν δεν μπορεί να φάει με την ησυχία της ότι θέλει, αλλά να έχει τη μέγγενη του γιατρού, της δίαιτας, του γκόμενου, της φιλενάδας με το κριτικό φρύδι απο πάνω της.

Δεν πάνε να λένε. Θα παραμείνω εύσωμη.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους.

Advertisements