Κουβέντες εδώ..κουβέντες εκεί..

που τις ακούω να πέφτουν στον αέρα σκόρπιες, δεν απευθύνονται σε εμενα, απλά αιωρούνται σε κενά αέρος. Συγκεντρώνονται στη μνήμη μου και με στοιχειώνουν τις νύχτες που πότε κοιμάμαι, πότε ξυπνώ και αναλογίζομαι.

 Λέει η Α. «Πάντα τρελούτσικη ήταν η Βάσω, πότε στα πάνω της χάριζε λουλούδια σε όλους, πότε στα κάτω της και μας βρόνταγε τη πόρτα στα μούτρα» – «Πάντα με τη Βάσω ασχολείστε μαμά-μπαμπά, ενώ εγώ σε δεύτερη μοίρα και ας ήμουνα η μεγαλύτερη» – «Δύο εγγόνια σας έκανα, μπααα! με το Γιώργο (γιός Βάσως) πάντα θα ασχολείστε, πώς και δεν έχει παντρευτεί, γιατί δεν θέλει τις γυναίκες, σταβομάρα έχετε όλοι σας, δεν τον παρατάτε στην ησυχία του, τον τρελλάνατε τον άνθρωπο, πόσο μακριά θα φύγει πιά» –  «Για τα κέρατα που της φοράει ο Νικήτας, δεν μιλάτε, αρκεί να μη χαλάσει το στεφάνι της, τι θα πεί ο κόσμος, κατάντια βρεεεε» – «Και το δικό μου το στεφάνι κάργα κέρατα έχει, ούτε και γι’ αυτό μιλάτε, τι θα πεί ο κόσμος» – «Εξω όλοι σας να μη σας βλέπω».

Λέει ο Μάρκος » Ολα τα είχαμε, οι ζουρλοί μας έλειπαν» – «Ασε Α, κάτσε με τη μάνα σου εσύ, θα πάω εγώ στο μαγαζί να βοηθήσω τη Βίκη» – «Μη σε νοιάζει , ξέρω, μωρό είμαι; θα προσέχω».

Λένε τα εγγόνια «Τώρα δέσαμε γιαγιά, δεν χρειαζόμαστε το Ζαχόπουλο, θα ασχοληθούμε με τα οικογενειακά μας» – «Θα έρθει και η τρελλή να βάλει μυαλά στους λογικούς».

Λέει η Μ » Βρε μητέρα, δεν τους αφήνεις όλους να πάνε να κουρεύονται; Αρκετά ασχολήθηκες, δεν πάμε καμμιά βόλτα;» Και αυτό το τελευταίο θα κάνω. Φεύγουμε σε 1 ώρα πάμε τσάρκα στην Αθήνα. Θα πάρω και τη φωτογραφική μου μαζί.  Α μα πιά!  

Advertisements