Τραπεζώματα

Κάθε φορά που κάνει τραπέζι η αδελφη μου γίνεται καυγάς. Ο καυγάς γίνεται αφού φάμε, αντί να γαληνεύουμε μετά τα όμορφα φαγητά και τα γλυκά και οι κουβέντες μας να στρέφονται σε γενικά θέματα, ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ γινόμαστε μαλλιά κουβάρια. Δεν τσακώνονται όλοι με όλους, τσακώνεται η αδελφή μου η Κατερίνα με κάποιους καλεσμένους της. Οχι με τους ίδιους κάθε φορά, τους πιάνει εκ περιτροπής. Και της το λέω «αφού δεν τους θέλεις κατά βάθος, τι τους καλείς; Αστους να πάνε στα κομμάτια, να ησυχάσεις και εσύ και εκείνοι» . «Να κυττάς τη δουλειά σου» μου απαντάει συνήθως. Πώς να την κυττάω όμως όταν κάθε φορά που εκείνη μαλώνει, εγώ τραβάω τα σπασμένα.

Πέρυσι που κάλεσε 15 άτομα στο σπίτι της, σκοτωθήκανε, γιατί είχε φτιάξει γουρουνόπουλο στο φούρνο και πάει να το κόψει η αδελφή μας η Φοφώ μαζί με την Κατερίνα και της ξεφεύγει της Κ το μαχαίρι και κόβει το χέρι της και άρχισε να ουρλιάζει και να κατηγορεί τη Φοφώ ότι εξαιτίας κόπηκε, αντί να κυττάει το μαχαίρι, κύτταγε τη Φοφώ, και νευρίασε η αδελφή μας και πήρε τον άντρα της και φύγανε νηστικοί..και η άρχισε να κλαίει η άλλη που μαγείρεψε και δεν την εκτιμούν, δεν την αγαπούν, ορίστε τραυματίστηκε, νά τα αίματα, να οι γάζες, να τα ιώδια, κλάμματα..χτικιό αυτό το γουρούνι μας κάθισε.  

Φέτος το άλλαξε, κάλεσε λιγώτερους έξω σε ταβέρνα, είχε κλείσει τραπέζι Κυριακή μεσημέρι. Ηρθε και η Φοφώ ούτε γάτα, ούτε ζημιά. «Μιά αδελφή μας έχει μείνει, ας μη μαλώνουμε» της είπα της Κατερίνας πρίν φύγουμε, μου το υποσχέθηκε ότι θα κρατηθεί. Παρόλλα αυτά, τσακώθηκε με την γυναίκα του Μάρκου, την Α. Νούμερο γίναμε στη ταβέρνα, φωνάζανε οι δυό κατίνες, στο τέλος μας κάνανε παρατήρηση απο τα γύρω τραπέζια. Και ο λόγος ; Ηλιθιότητες κατά τη γνώμη μου. Η καταγωγή του ανθρώπου.

Είπε η Α ότι παρόλλο που μένει στην Αθήνα εδώ και 25 χρόνια, το γεγονός ότι κατάγεται απο ένα Ιόνιο νησί την κάνει νησιώτισσα και όχι Αθηναία. Δεν θεωρεί ότι η Αθήνα την εκφράζει, δεν την νοιάζεται την Αθήνα ενώ για τη Λευκάδα τρελλαίνεται, άρα θέλει να τη θεωρούμε Λευκαδίτισσα. Η αδελφή μου πάλι της είπε ότι στα χαρτιά όλοι έχουμε ένα χώρο καταγωγής, αλλά πατρίδα μας (ας το πούμε έτσι) είναι ο τόπος στον οποίο ζούμε, εκείνον πονάμε, γιατί σε εκείνον βιώνουμε. Σκοτωθήκανε γι’ αυτά. Η μία ήθελε να πείσει την άλλη. Επρεπε η Α να δώσει τόπο στην οργή και να κάνει πίσω, δεν αλλάζει μία 70χρονη μυαλά.   Και όχι μόνο δεν δώσανε τόπο στην οργή αλλά ανταλλάξανε και βαριές κουβέντες μπροστά στα εγγόνια μας. Της είπε η ανόητη η αδελφή μου «να έμενες τότε στο νησί, απο το να έρθεις Αθήνα και να μπλέξεις τον ανηψιό μου» και «καλά σου κάνει που σε κερατώνει, τέτοια μοσχάρω που είσαι» και η Α της είπε «τα έχετε χαμένα και δεν ξέρετε τι λέτε» και «γι αυτό την έκανε ο άντρας σας, που τάχατε πήγε στο περίπτερο και δεν ξαναγύρισε»..και άπλωσε η αδελφή μου το χέρι της και μπάτσισε την Α και μετά έγινε φασαρία.  Και ο Μάρκος ατάραχος έτρωγε το φαϊ του και δεν έδινε δεκάρα, τα εγγόνια μας τα πήρε η Μ έξω για μία βόλτα γιατί η εγγονούλα έκλαιγε και στο τέλος μας φέρανε άρον-άρον τον λογαριασμό να ξεκουμπιστούμε.

Μια χαρά Κυριακή   

Advertisements

9 thoughts on “Τραπεζώματα

  1. Mερικούς ανθρώπους τους τρέφουν οι καυγάδες και άλλους τους αρρωσταίνουν.

    οι καυγάδες σε οικογενειακά τραπέζια, ειδικά στη χώρα μας, ειναι κάτι σαν έθιμο: το έχει τραγουδήσει κι ο Σαββόπουλος «Χριστούγεννα παντα τσακωνόμαστε».

    όμως τόσο βαριά λόγια και μάλιστα δημοσια.. ε, δε λέγονται.
    καμμία δικαιολογία δεν έχει η αδερφή σου, καμμία.

    καλό απόγευμα Λένα μου και ..υπομονή 🙂

  2. Ευγε,εύγε Θεία Λένα!!!
    Αφού κάνετε και τα εγγόνια σας να κλαίνε στα οικογενειακά τραπέζια με τις κακίες που εκστομίζονται απέναντι στην «οικογένεια σας» τι να πώ???Αξιες!!! είστε πραγματικά»άξιες» ωσάν μωρές γυναίκες που πέρασαν τα 70!!!Μήπως χρειάζεστε κανέναν καλό ψυχαναλυτή?Η μήπως χρειάζεστε τελικά»απόσυρση»?
    Για συνέλθετε κυρίες μου και τα παιδιά δεν φταίνε σε τίποτα να κλαίνε για τις δικές σας τσαπατσουλιές…Ελεος

  3. Κάτι παρόμοιο είχαμε περάσει κάποτε στη δεκαετία του ’80 με μια ξαδέφη της μάνας μου. Όποτε βγαίναμε μαζί για φαγητό, τσακωνόταν με κάποιον του μαγαζιού ή μάλωνε δημοσίως την κόρη της (παιδάκι 8-10 χρονών τότε).
    Πάψαμε να βγαίνουμε μαζί της για 4-5 χρόνια και όταν το ξαναεπιχειρήσαμε ήταν τύπος και υπογραμμός.
    Μήπως;;;;;

  4. Πιστεύω ότι είναι σωστό αυτό που είπες, ότι η Α. έπρεπε να είχε υποχωρήσει, με την έννοια με κάποιον που ξέρεις κατά βάση ότι διαφωνείς, δεν έχει νόημα να συνεχίζεις τη συζήτηση. Τέτοιοι τσακωμοί δεν οδηγούν πουθενά.

    Η Κατερίνα φαίνεται να έχει παράδοση στους καυγάδες, αλλά και αυτό που προτίνει η An- Lu μου φαίνεται σκληρό για άνθρωπο μεγάλης ηλικίας.

    Υπομονή πάντως που την έχεις!!

  5. Ρεζιλίκια πράματα, δημοσίως κιόλας.
    Αλλά από την άλλη έχουν ενδιαφέρον, πάθος και ίντριγκα.
    Στα δικά μας οικογενειακά τραπέζια κοιμάσαι μες στο πιάτο σου από τη βαρεμάρα…

  6. Καλημέρα σας. Για την επομένη του καυγά, ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Εκατσε ο καθένας σπίτι του, μόνο τα εγγόνια μου συζητήσανε το θέμα, ιδιαιτέρως κατ’ αρχήν με εμάς και μετά με όλους τους άλλους. Η αδελφή μου δεν ζήτησε συγνωμη για τη συμπεριφορά της, αντίθετα ξανα-ξεσπάθωσε ότι μας έχει πρήξει η Α για το νησί της, ας πάει εκεί πέρα να κάτσει να ησυχάσει αυτή απο εμάς και εμείς απο αυτήν.

  7. Marilena,
    το έχουμε παράδοση να τσακωνόμαστε. Πρόπερσι είχε τσακωθεί η Κατερίνα με τη Μ. Σκοτωθήκανε για ..ένα ταξί. Η Μ της πρότεινε να βρεί ταξιτζη όπου μετά απο συννενόηση θα την πηγαίνει και θα την φέρνει όπου θέλει με ασφάλεια και κάτι παραπάνω, η άλλη η ανόητη να λέει ότι δεν χουφτάλιασε ακόμη και μπορεί να βγαίνει στη λεωφόρο να βρίσκει μόνη της το ταξί της..το έκλεισε τελικά το στόμα της η Μ και δεν ξαναείπε τίποτα απο τότε.

    Giotavita,
    είμαστε κατάπτυστες, αλλά όχι και να τρέχουμε σε ψυχαναλητές, η αδελφή μου τσακώνεται απο τότε που γεννήθηκε, τη σκότωσε τη μάνα μας στη γκρίνια, την έσκασε. Οπως έσκασε και τον άντρα της που τόσκασε με τη κουμπάρα που ήταν και 10 χρόνια μεγαλύτερή του, αυτός 50 αυτή 60!!! Οτιδήποτε όμως ήταν καλύτερο απο τη κρεββατομουρμούρα της αδελφής μου. Τάχουμε φάει αυτά ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΙ κορίτσι μου.

    An-lu, hypatia
    αυτά δεν γίνονται παιδάκι μου. Οταν είσαι νέος και αισθάνεσαι δυνατός με τη ζωή μπροστά σου, ξεδιαλέγεις με ποιούς θέλεις να είσαι. Αμα γερνάς και πεθαίνουν γύρω σου οι΄φίλοι, οι συγγενείς, τα αδέλφια δεν σε παίρνει να ξεδιαλέγεις, αρπάζεσαι με ότι έχει απομείνει.
    Σαν οικογένεια είμαστε βίος και πολιτεία, με τους καυγάδες, τα χαμπάρια, τις παρανομίες παραμάσχαλα πορευόμαστε. Ετσι είναι οι μεγάλες οικογένειες, τα πολλά άτομα προσφέρουν τροφή με τα σούρτα-φέρτα τους. Κανείς δεν λέει τίποτα για τις άλλες μου 2 αδελφές, σαν πουλάκια σιωπηλές, έζησαν-πέθαναν ενώ για ΄την Κατερίνα και για μενα..άστα. Οσο για τη Φοφώ, έχουμε τσακωθεί πολλές φορές γιατί ήθελε εκείνη τον Β απο την αρχή και είχαν αρραβωνιαστεί, αλλά ο Β είδε εμένα και με ερωτεύτηκε και χάλασε τον αρραβώνα και εκείνη έμεινε στο ράφι για άλλα 3 χρόνια και μου το φυλάει ακόμη.

    Tanila,
    από πάθη και ίντριγκες εδώ, έλα να πάρεις σαν τον Φώσκολο είμαστε.

  8. ΚΑΛΑ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΦΩΝΑΞΕΤΕ.ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΩΣ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕς ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΚΑΜΟ ΦΑΙ ΝΑ ΠΑΤΑΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΚΑΣΜΟ ΚΑΒΓΑ. ΦΙΛΑΚΙΑ ΕΛΕΤ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s