Tα προ-του Πάσχα

Εφυγε η Μ και πήρε τα κομπιουτερ μαζί της. Και δεν είχα τρόπο να μπώ στο σπίτι της, γιατί άλλωστε αφού έλειπαν για να μιλαω με τους τοιχους;   Αλλά έλα που με έτρωγε να φεύγω απο το σπίτι και να χάνομαι κάθε μερα. Το Νέτ Καφέ της γειτονιάς μου είχε βάλει ταμπέλα ότι θα είναι κλειστό μέχρι τη Τρίτη του Πάσχα. Που να πάω δεν ήξευρα.  Ετσι πήγαινα στην εκκλησία και κοιμόμουνα στα στασίδια. Μετά αγόραζα 1-2 εφημερίδες και πήγαινα σε ένα παραλιακό ζαχαροπλαστείο, καθόμουνα μακριά απο τον κόσμο και τις ξεπέταγα. Και κάπως μου πέρναγε η έγνοια, τι να γίνεται η Νερένια, πώς πέρασε η Τανίλα, τι κάνουν τα σκυλάκια της Ανλού, κάπου εξωτικά ταξίδεψε η κωλόγρια, θα μου γράψει καμμιά ανάμνηση η .Daisy για τα Πασχαλινά έθιμα άλλων εποχών, ποιές οι καλοφαγωμένες τύψεις του νεαρού ποδηλάτη μας που είναι και αρκετά γυμνασμένος ν’ ανεβαίνει πετώντας τα σκαλιά.

Η λογική λέει ότι όλοι εξαφανίζονται για Πάσχα και μετά γυρίζουν έτοιμοι με την έκθεσή τους για τη δασκάλα.  Δεν θα πρωτοτυπήσω ούτε θα χαλάσω τη σχολική ρουτίνα. Την έκθεσή μου θα τη γράψω.

Το πρώτο έγινε προτού φυγουμε, ο Μάρκος και η Α δήλωσαν ότι δεν θέλουν να μας συνοδέψουν στο Ναύπλιο όπου θα κάναμε πάσχα όλοι μαζί γιατί είναι κουρασμένοι,  θέλουν να μείνουν σπίτι μαζί με τη Βίκη που και εκείνοι αισθάνεται κουρασμένη μετά τη μετακόμιση (την έκανε Μεγ. Δευτέρα) θα κάνανε πάσχα μαζί της και θα τη βοηθάνε και στο ξεπακετάρισμα. «Ασε που θα φυλάξουμε και την πολυκατοικία μαμά..μερες που είναι απο τους πιθανούς κλέφτες» Πειράχτηκα πάρα πολύ, όχι για αυτές τις ανοησίες που μου είπε, μπάα!  Αυτό που με πείραξε ήταν οι υποσχέσεις που δώσανε ότι θα έρθουν μαζί μας και σηκώθηκα και πήρα ένα 12κιλο αρνί ίδια προβατίνα για να καλύψω 15 άτομα και τώρα μου την έφερνε. Και θα τρώμε αρνί καμμιά 10 μερες. Βραστό, ψητό, μέσα σε κρεατόπιττες, σούπα, με ντομάτα, με μουστάρδα.. Απο το πολύ αρνί θα βελάζουμε κιόλας.

 

Θα γράψω για το Πάσχα αύριο-μεθαύριο. Τώρα ο γιός μου είναι στον μπαμπά του και εγώ προφασιζόμενη ότι πάω να βοηθήσω κατέβηκα κάτω. Για να σας πώ Χριστός Ανέστη.   

 

Advertisements

5 thoughts on “Tα προ-του Πάσχα

  1. Καταρχήν εγώ δε γιορτάζω Πάσχα. Είμαι αγνωστικίστρια και απέχω. Πράγμα που σημαίνει ότι έφαγα αμνοερίφιο μεν, αλλά αυτό είναι κάτι που το τρώω συχνά στο σπίτι των γονιών μου δε. Κατά τα λοιπά, το μόνο πασχαλινό που έκανα ήταν να δεχτώ να τσουγκρίσω αυγό. Εννοείται ότι δεν πατάω σε εκκλησία και σε ανάσταση.Κυρίως διότι δε με αφορά αλλά και διότι ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ τα γαμημένα τα βαρελότα.Και ως μικρή με πηγαίνανε οι γονείς μου για 10 λεπτά στην ανάσταση. Ε, τώρα απλά το έκοψα τελείως και ησύχασα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s