Εχει άκρη ο ουρανός;

Λέει ο κ. Κωστής Γκορτζής στο σχόλιο που μου άφησε για τις απαξιώσεις. «Η ‘απαξίωση’ είναι γεγονός μόνον όταν αποδεχόμαστε ότι είμαστε ‘απαξιωμένοι».

Πιο μέσα δεν θα μπορούσε να πέσει. «Διάνα» το λέγαμε παλιά. Κατά κάποιο τρόπο έχω απορρίψει τις ικανότητές μου, αυτές που μου αναγνώριζαν παλιά οι άλλοι. Μπήκα στο πετσί της συνταξιούχου και έχασα αυτό το κάτι της ανεξαρτησίας. Αυτό το κάτι που μου έδινε φτερά στην καρδιά και στα χέρια για να δημιουργώ. Εχασα την αναγνώριση μέσα απο τις επιτεύξεις μου στη δουλειά. Το γεγονός ότι μετά τη συνταξιοδότησή μου μπήκα κατευθείαν στη δική μας επιχείρηση συνέχισε να μου δίνει θάρρος ότι δεν έχω βγεί στο περιθώριο, ότι ακόμη μπορώ να κάνω πράγματα, να επιτυγχάνω, να είμαι όπως παλιά. Στη πορεία όμως κουράστηκα. Θέματα υγείας με καθήλωσαν, μου άλλαξαν τη ροή του κόσμου. Το μυαλό συνεχίζει να πετάει όπως στα 26 μου, τα πόδια μου όμως δεν με κρατάνε, κοντανασαίνω. Τραγικό ακούγεται. Τραγικό είναι.  Τον καθρέφτη μπορεί να τον εξουδετερώνω καθημερινά, τις ταχυκαρδίες όμως όχι. Ξαφνικά κατάλαβα ότι δεν είμαι νέα πιά.

Ο περίγυρος με απορρόφησε, εκεί που μόνο τα σαββατοκύριακα με βλέπανε και αυτά όχι πάντα, έγινα μία καθημερινό-πιττα,  όλοι τρέχανε στη γιαγιά, τα παιδιά μου, οι φίλοι οι παλιοί, οι γείτονες, οι φίλοι οι νέοι, οι φίλοι των παιδιών. Ηταν η εποχή που έδινα, σε όλους τον εαυτό μου απλόχερα. Ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα έρθει και ο τρύγος. Ο ώμος της αναγνώρισης.

Αντ’ αυτού άρχισα να με βλέπω σαν βράχο που κάθεται σε μία μεριά και τον χτυπάει το κύμα, πότε ήρεμο, πότε άγριο, τον λιώνει, λίγο-λίγο. Πάτωσα όταν πουλήσαμε το μαγαζί. Αισθάνομαι άχρηστη, τίποτα δεν έχω να κάνω. Δεν με ενδιαφέρει να νταντεύω μωρά, εξάλλου μεγάλωσαν πιά, ούτε να κυνηγάω τους παπάδες για φιλανθρωπίες. Απόθεσα τις ανάγκες μου πάνω στον Β, που όμως δεν καταλαβαίνει τι θέλω, τί άλλαξε, αυτό που βλέπει επάνω μου δεν του αρέσει, μου το είπε χθές, αυτή η γρίνα, η θλίψη, φοβάται μήπως πάλι δεν αισθάνομαι καλά. Και προσπαθεί με τον τρόπο του να με ξυπνήσει, να με ταρακουνήσει μήπως του αγριέψω και τσακωθούμε και γίνω πάλι  το αγριοκόριτσό του που τόσο θαύμαζε.

Εχω αλλάξει. Δεν θέλω άλλο να αγωνίζομαι. Θέλω να εισπράξω. Και απ’ ότι έχω δεί ο ουρανός δεν έχει άκρες και τα κύματα δεν έχουνε γωνίες. Θέλω να μου πούνε και μένα ένα μπράβο. Οχι μόνο δώσε και δώσε. Τόσο δύσκολο όμως είναι.

Advertisements

10 thoughts on “Εχει άκρη ο ουρανός;

  1. Η προσφορά του ανθρώπου αναγνωρίζεται ΜΟΝΟ όταν τους λείψει…
    Δεν το ήξερες θείτσα Λένα μου;
    ΄Οταν χάσαμε τη μανούλα μου θυμηθήκαμε τις ωραίες καρυδόπιττες που μας έφταχνε, τα φαγητά και τα καλούδια της.

    Γι’ αυτό, ευχήσου να είσαι καλά και δεν πειράζει…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  2. όταν θα αδιαφορείς για τα «μπράβο» τότε θα έρθουν βρε Λένα.

    έτσι δε γίνεται πάντα;
    «που ολα τα χατήρια μου τ’ άργησες πολύ» που λεει και το τραγούδι

  3. Τους αδριάντες τους στήνουν Θεία Λένα στους ήρωες και ευεργέτες πάντα μετά θάνατον.
    Το χώρο τον έχετε, ένας γλύπτης κάπου θα βρεθεί..τι μένει? Τι μένει? 🙂

  4. Γλαρένια, το ήξερα αυτό κορίτσι μου πίστευα όμως ότι δεν θα είναι και για μένα,,ότι αφορά άλλους. Προσγειωση. Οπως και εσύ όταν έχασα τον μπαμπούλη μου θυμήθηκα πόσο στοργικός και γλυκός κουβαλητής ήταν. Οσο όμως ζούσε πάντα τσακωμένοι είμασταν.

    Μαριλένα, Τανίλα..θα προσπαθήσω να αδιαφορήσω, όμως είναι που πληγώνομαι τόσο κάθε φορά, που με πιάνει το παράπονο

  5. Μαρίνα, μπράβο, μπράβο, έτσι μιλάνε στη γιαγιά; Να πεθάνω για να με κάμουν άγαλμα;

    Θύμωσα πάρα πολύ όταν διάβασα το σχόλιο που μου αφήσατε.
    Κάθεσθε απέναντί μου και με αγνοείτε επειδεικτικά . Αγνοείτε τις άγριες ματιές που σας ρίχνω, τους αναστεναγμούς και τα επιφωνήματα. Σηκώνεσθε και πάτε στην κουζίνα. Σας ακολουθώ όπου θα σας τα ψάλλω ένα χεράκι. Τι σόϊ συγγενείς είμαστε, αν δεν μαλώσουμε και μεταξύ μας, ε;

  6. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι , που …. ΔΕΝ εισπράττουν ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΑ . Όχι γιατί είναι οι losers της ζωής , ούτε τα … κορόϊδα .
    Υπάρχει μια χώρα , ένας τόπος , πέρα από τα γνωστά , σε άλλο χωρο-χρόνο , σε άλλες διαστάσεις , με διαφορετικούς Γαλαξίες και άστρα στον ουρανό του …. Είναι η χώρα της Καλοσύνης …. Εκεί ζουν αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι …. Γιατί ακριβώς , είναι υπέροχοι και σπάνιοι ….
    Ένας από τους κατοίκους αυτού του τόπου είσαι κι εσύ (μιλώ στον Ενικό , γιατί έχω κι εγώ μεγάλη ηλικία και σε νοιώθω δική μου) .
    Και αν κάποτε νοιώθεις απογοητευμένη , ή κουρασμένη , ή τρομαγμένη , μην ξεχνάς , πως και ο Χριστός (κοτζάμ Θεός) κάποτε έννοιωσε έτσι και θύμωσε και μετήλθε βίας (στον Ναό) και τρόμαξε και ζήτησε το «Απελθέτω απ’ εμού» …. Ήταν απλά η ανθώπινη Του φύση … Ήταν άνθρωπος εκείνη την ώρα . Ένας καλός άνθρωπος , σαν κι εσένα , που τώρα δείχνεις να έχεις κουραστεί και να παραπονιέσαι .
    ————————-
    Σου εύχομαι να έχεις πάντα την υγεία σου .

  7. θεία λένα, δεν είναι ότι δεν αναγνωρίζουν όσα έκανες και κάνεις, είναι που δεν ξέρουν να στο δείξουν! που νομίζουν ότι δε χρειάζεται να στο δείξουν…

  8. Αυτό που βλέπω εγώ είναι μια γυναίκα που έχει την πνευματική δύναμη να ‘κρίνει’, να ‘αυτοκρίνεται’ και να ανασκάπτει πολύ βαθειά μέσα της και γύρω της για να βρεί αίτια και αιτίες του κακού.
    Αν αυτή η δύναμη διοχετευθεί στην αποτίμηση του καλού, που ‘συνυπάρχει’ σε κάθε στιγμή της ζωής μας, τότε το τοπίο θα ‘φωτιστεί’.
    Επιτρέψτε μου μικρό παράδειγμα: Αντί να θρηνούμε τον χαμό του Ν, ας θυμόμαστε το πάθος, την αγάπη, τον έρωτα, την στοργή, την ηδονή που ζήσαμε. Η απόλαυση του εαυτού μας και των όσων καλών μας συνέβησαν είναι δυνατή γιατί αυτά δεν είναι ‘στιγμιαία’ και ‘φευγαλέα’. Μένουν μέσα ας για πάντα και περιμένουν εκεί για να μας γαληνεύουν όταν το ‘στιγμιαίο’ και ‘φευγαλέο’ καθημερινό ‘κακό’ μας γκριζάρει την όψη της ζωής…
    Αντί να θρηνούμε γι αυτά που δεν κάναμε ή δεν προλάβαμε να κάνουμε, ας χαμογελάσουμε γι αυτά που απολαύσαμε.
    Συγγνώμη για το σεντόνι, είμαι λίγο θυμωμένος μαζί σας… :-))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s