Χειρόγραφα

Μου ζήτησε ο Σωτήρης Κ να σας γράψω ένα κειμενο με το χέρι, ανώμαλα προσγειώθηκα οταν ειδα το γραφτό μου, πόσο τρέμουν τα γραμματάκια μου, γέρνουν πρός τη μία πάντα όπως και εγώ άλλωστε γέρνω λίγο όταν περπατώ.

Τα δέχτηκα τα γεράματα όπως ήρθαν, λίγο-λίγο, πότε πόναγε το χέρι μου απο το ράψιμο, πότε πιανόταν ο λαιμός μου απο το σκύψιμο, χάλασαν νωρίς τα μάτια μου και μου βάλανε γυαλιά, μετά φακούς επαφής, τώρα θάμπωσε το ένα. Θα πάω για εγχείρηση καταρράκτη κάποια στιγμή, όχι τώρα, αργότερα. Τα δέχτηκα τα μείον όπως ερχόντουσαν, τα κατάπινα και προχωρούσα.

Εχω το ποτήρι με το νερό δίπλα μου. Καταπίνω και το πάλαι ποτέ στρωτό μου γράψιμο. Με μικρές γουλιές γεμάτες ωραίες αναμνήσεις. Στο τέλος θα ειδοποιήσω και τους συλλέκτες αυτόγραφων πως η γηραιά κυρία ξεμπέρδεψε και με αυτό. Οπως και με τα νιάτα της. Βάρος ήταν τότε, αγώνας που όταν είσαι νιός δεν το καταλαβαίνεις πόσο φθείρεσαι τρέχοντας να προλάβεις να ζήσεις και να αποκτήσεις. Οταν έρθει το δεύτερο δεν ξέρεις για πόσο ακόμη θα απολαμβάνεις το πρώτο.

Να και ο σύνδεσμος http://autographcollectors.blogspot.com. Οσοι θέλετε να συνεχίσετε και αυτό το παιχνιδάκι, ελεύθερα. Εμένα με μελαγχόλησε.