Τρίτη μέρα

Εφυγε τη Παρασκευή το πρωϊ ο Β με τους φίλους του και πήγαν Ναύπακτο. Πάνε κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Κάθονται για 4 περίπου μέρες και μετά γυρίζουν. Με ανανεωμένες τις κάρτες υγείας. Πάνω οι δείκτες της χοληστερίνης, του ζάχαρου, του ουρικού, της πίεσης, κάτω οι δείκτες των αντοχών και των νεύρων.

Η αδελφή μου γκρίνιαζε τον άντρα της όταν πήγαινε με τους φίλους του, ότι τάχα πάει με άλλες γυναίκες και τσακωνόντουσαν συνεχώς. Εχει πεθάνει ο άντρας της αλλά το σαράκι του παρελθόντος ακόμη τη τρώει. Βάζει σε μένα τα φυτίλια. Τόσα χρόνια δεν με έμαθε. Ούτε τον εαυτό της δεν έμαθε. Τωρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα; Ας γελάσω!

Είναι η τρίτη μέρα σήμερα που είμαι μόνη και δεν μπορώ να πώ ότι δεν μου λείπει. Εγωϊστικά ομολογώ ότι μου λείπει η παρέα του, το κέφι και η αντοχή που έχει να πηγαίνουμε εδώ, να τρέχει εκεί. Να γυρίζει και να μου αραδιάζει πώς πέρασε, να ξανα-φεύγει. Χθές Κυριακή έκανα μία μεγάλη βόλτα με τη φίλη μου τη Τζένη, πήγαμε με το τραμ ως το Σύνταγμα, μετά πήραμε το μετρό και τον προαστειακό, μετά πάλι ηλεκτρικό και γυρίσαμε απο το ΣΕΦ με το τράμ σπίτι. Και κάθε τόσο σταματάγαμε για καφέ, κάτι να φάμε, κάτι να πιούμε, να δούμε αυτό και εκείνο. Απόγευμα αργά γυρίσαμε και βρήκαμε όλη την οικογένεια μαζεμένη, να τρέμει απο το φόβο της, να αναρωτιέται που ήμουνα τόσες ώρες, χωρίς να έχω πάρει κινητό μαζί μου. Το ξεχνάω είναι αλήθεια. Πώς κάνουν έτσι πιά. Επειδή γέρασα δεν σημαίνει ότι ξεκούτιανα, ότι θα δίνω λογαριασμό που πήγα και τι έκανα. Τα εξήγησα αυτά. Δεν καταλαβαίνουν. Με θεωρούν μπέμπα. Κι αν ήμουνα ακόμη, ποιός τη χάρη μου. Δεν είμαι δυστυχώς.

Οση ελευθερία μου απομένει, όσο με βαστούν τα πόδια μου, αφήστε με να τα τρέχω. «Μα μητέρα τι θα γίνει αν νοιώσετε άσχημα, αν πάθετε κάτι;» Ε! Τότε θα ειδοποιηθείτε μιά και καλή. Ανησυχούν το ξέρω. Στη γυάλα όμως δεν μπαίνω. Να το χωνέψουν. 

Advertisements

4 thoughts on “Τρίτη μέρα

  1. Αμα είναι να πέσω κάποιος θα με σηκώσει. Τα τηλέφωνα τα ξέρω απέξω, άμα θέλω κάτι παω σε ένα περίπτερο και τους παίρνω, τι κάναμε παλιά που δεν είχαμε κινητά, ε;
    Κανονικά πρέπει να το παίρνω μαζί μου, το ξεχνάω όμως.

  2. αν ανήκεις σε μια οικογένεια, καλό ειναι να μην κάνεις τους άλλους να ανησυχουν.
    ποτε δε φεύγω χωρις κινητό, το ιδιο κι οι υπόλοιποι.

    δεν ειναι θεμα ελεγχου.
    ειναι θέμα, ότι σηκωνεις ένα βάρος απο τους ώμους του άλλου: αυτο της ανησυχίας.

    κι αν μπορείς να το κανεις, γιατί όχι;

  3. Τα ίδια τραβαω και εγώ Λένα μου, το ξέρω ότι το κάνουν από αγάπη, αλλά με εκνευρίζει μερικές φορές αυτό.

    Παλιότερα ρωτούσαν οι κόρες μου… ( όποια ήταν σπίτι εκείνη τη στιγμή) όταν με βλέπανε να ετοιμάζομαι, που θα πας μαμά; Μη χειροτέρα… τι ρωτάς παιδάκι μου; Όπου θέλω πάω ( και άντε να πήγαινα σε καμιά φίλη μου, έλεγα πάω στην τάδε, αν όμως ήταν να βγω με γκόμενο; Τι να έλεγα; ) έτσι μου έβγαινε το όπου θέλω πάω, εξηγούσα ότι με ενοχλεί να με ρωτάνε, εσύ γιατί μας ρωτάς που θα πάμε Και τι ώρα θα γυρισουμε;Γιατί εσείς είστε τα παιδιά μου! Ε..και εσύ είσαι η μάνα μας και ανησυχούμε για σένα…Άντε τώρα βγάλε άκρη.

    Μωρέ… να σου πω όμως; Μου αρέσει κατά βάθος που νοιάζονται τόσο, έστω και αν αυτό με κουράζει κάποιες φορές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s