Σιωπή

Πολύ διδακτική. Μαθαίνουμε πράγματα απο τις σιωπές των άλλων. Με κυττάνε και δεν μιλούν. Πιστεύουν οτι θα διαβάσω τη σκέψη τους. Νομίζουν ότι η πείρα της ζωής που υποτίθεται εχω, έχει μαντικές ικανότητες.

Σήμερα πήγα μόνη μου βόλτα με το τράμ. Ειχα και το κινητό μαζί μου. Μήπως και ανησυχήσουν. Δεν χτύπησε ούτε μία φορά. Στο τέρμα του τραμ, πήρα το μετρό. Εφθασα αεροδρόμιο. Περπατησα στα μαγαζιά, ήπια μία πορτοκαλάδα και έφαγα τυρόπιττα. Αγόρασα κάτι περιοδικά και ρούχα. Ξαναμπήκα στο μετρο και γύρισα σπίτι. Σκέφτομαι. Και αγωνιώ. Οι σιωπές με τρομάζουν. Κρύβουν θύελλες ή αναταράξεις. Στη Κέρκυρα περάσαμε τις 10 αυτές μέρες με πλήρη μπουνάτσα που λέει ο συμπέθερος ο ναυτικός. Δεν ξέρω τι να κάνω. Για τα παιδιά λέω που η αγάπη μου με πνίγει για αυτά. Τα κινητά τους δεν απαντάνε. Η Α. εντοπίσθηκε. Είναι στο νησί της με τη μάνα της. Διακοπεύει, είπε. Ποιά μάνα αφήνει τα παιδιά της; Αλλες τ’ αφήνουν και άλλες ματώνουν για να κάνουν.  Ενα σφίξιμο αισθάνομαι

Ζυγίστηκα. Πήρα 5 κιλά στη Κέρκυρα, επόμενο ήταν, συνεχώς τσιμπούσα. Ο γιατρός θα με σκοτώσει. Ηπια ένα ωραίο φραπουτσίνο με μπόλικη ζάχαρη. Για παρηγοριά.    

Γύρισα σπίτι κατά τις 3. Ολοι λείπουν. Εβαλα φαγητό.  Πήρα απόφαση. Θα αρχίσω να πηγαίνω ταξείδια. Ο Β συμφωνεί μαζί μου.

Εσείς τι με συμβουλεύετε;

Advertisements