Σβήστα όλα

Πέρασε η ηλίαση του Β, επανήλθε στον παλιό του εαυτό, που πότε γλυκαίνει και πότε αγριεύει, αλλά ποτέ δεν μου επιτίθεται. Δεν θυμόταν τίποτα απο τις ώρες του παραληρήματος. Είχαν σβηστεί απο τη μνήμη. Οταν του τα έλεγα στεναχωρέθηκε, δε πίστευε ότι είχε κάνει τόσο κακή εντύπωση η συμπεριφορά του, γιατί και τον γιατρό έβρισε, όταν είχε έρθει ο Β είχε πεί «Βρε καλώς τον μπασμένο» και εμένα μου πέσαν τα μούτρα ενώ ο γιατρός ξεράθηκε στα γέλια.  Κοντούλης και αδύνατος, σίγουρα είχε ξανακούσει κοροϊδίες, ντρέπομαι όμως για λογαριασμό του Β που οι δικές του προστέθηκαν στη πλάτη του ανθρώπου που ηρθε για βοήθεια.

Ετσι σβήστηκαν όλα. Μονοκοντυλιά. Και εμείς επιστρέψαμε στην καθημερινότητα. Λίγο τσουρουφλισμένη είμαι, φταίει και ο καιρός που δεν λέει να δροσίσει. Ολα μου φταίνε.