Απαξιώσεις

Βρήκα νομίζω το φάρμακο για τις φορές εκείνες που οι ανασφαλείς μας απαξιώνουν. Με απαξιώνουν σαν γυναίκα, σαν μάνα, σαν άνθρωπο. Τα κίνητρά τους δεν με ενδιαφερει και η τσικλόφουσκα «το κάνω για το καλό σου» με αφήνει παγερά αδιάφορη. «Οχι δεν το κάνεις για το δικό μου καλό, αποδιοπομπαίο τράγο ψάχνεις να ξεσπαθώσεις επάνω του ανώριμε ηλίθιε», δεν το ξεστομίζω, το αφήνω να το πάρει το ποτάμι που έλεγε και η μάνα μου.

Το φάρμακο είναι η απόσυρση. Τον αφήνεις να λέει, δεν απαντάς. Ούτε διαφωνείς, ούτε συμφωνείς. Σου πετάει το μπαλλάκι και όχι μόνο δεν το πιάνεις (αρα δεν το πετάς πίσω και καυγάς ΔΕΝ γίνεται) αλλά κάνεις πιο πέρα και το αφήνεις να πέσει στο κενό. Φροντίζεις να μην παρευρίσκεσαι αν μπορείς, και αν όχι η σιωπή σου είναι σαν να μην υπάρχεις. Λίγο-λίγο αποξενώνεσαι απο τον άνθρωπο αυτό και απο το όλο θέμα. Τον πετάς στο καλάθι της ανακύκλωσης. Οποτε γεμίσει, το κατεβάζεις στο δρομο. Στη πορεία, το ξεχνάς.

Τι λες βρε χαζέλω, ξεχνιέται ο σύζυγός σου, το αφεντικό σου, ο γιός σου που κατακαιρούς σε απαξιώνουν; Δεν ξεχνάω τον πόνο απο τα λόγια τους, αποσύρομαι την ώρα της φωτιάς και χάνομαι. Το σώμα μου εκεί παραμένει ίδιο κούτσουρο, αλλά ούτε καν ακούω. Εχω φύγει. Αυτούς που με πονάνε τους διαγράφω, αργά ή γρήγορα θα σβήσουν κι αυτοί, θα πάψουν να ασχολούνται με αυτήν που δεν αντιστέκεται. Γιατί οι απαξιούντες θέλουνε δάκρυα, απόγνωση, διάλογο, κατηγόρια, καυγά για να πείσουν το πόσο δίκιο έχουν. Το ατομο που δεν αντιδρά δεν έχει γούστο, όσο και να το βρίσου δεν αντιστέκεται. Ασε που στο τέλος κανείς δεν θα σε πιστεύει ότι απαξιώνεις τη ..γιαγιά..καλά αυτή βρήκες, γριά γυναίκα, χάθηκαν οι αντίπαλοι στο μπόϊ σου; Μη βρεθείς και απο κάτω.

Ετσι αποσύρομαι απο τις αλύπητες λέξεις του Μάρκου, τα βλέμματα του Β, τις περιφρονητικές ματιές της Α. Δεν ξεχνώ τα άπονα λόγια σας, απλά σας παρατάω. Κόφτε το λαιμό σας.   

Η συμπεθέρα με πήρε στο τηλέφωνο χθές. Θέλει να σταματήσουμε να δουλεύουμε στο μαγαζί και να το κλείσουμε. Αφού οι ιδιοκτήτες δεν καταλαβαίνουν με το καλό, ας καταλάβουν με το κακό. Εχει δίκιο και την καταλαβαίνω. Σήμερα δεν πήγα στο μαγαζί είναι εκεί ο Β και ο συνέταιρος και τα μαζεύουν. Θα βάλουν και ταμπέλα έξω

ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s