Τα λουριά της ελευθερίας

Αγαπητή μου νύφη,
Ξαναγράφω. Ο,τι έκρυψα απο τα μάτια του κόσμου, το ξαναφανέρωσα. Δεν αρέσει η τακτική μου αυτή σε πολύ κόσμο. Μέσα στην οικογένειά μου, σε σένα δηλαδή, δεν αρέσει η τακτική αυτή. Τέσσερες μέρες τώρα μόνο γι’ αυτό μιλάμε, μάλλιασε η γλώσσα μας. Μαύρο-άσπρο. Οι αλλες αποχρώσεις στο πύρ το εξώτερον. Σηκωθήκανε τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι. Και καλά να ξέρεις ταεκ-βο-ντό, τότε εύκολα κλωτσάς τα μούτρα σου, σιγά τώρα γριά γυναίκα να κάνω τη παιδούλα. Δεν με καταλαβαίνεις κόρη μου και δεν σε καταλαβαίνω. Αμα είμαι στενοχωρεμένη βάζω τα κλάμματα, χτυπιέμαι, πιάνω το τηλέφωνο και όλος μου ο κόσμος, οι φίλες μου, μαθαίνουν το πόνο μου. Είτε αυτός είναι τα χαμπάρια του Β, του Μ, του κάθε ενός που με πικραίνουν, είτε για θέματα υγείας. Αμα είσαι στενοχωρεμένη, κρεμάς μούτρα. Στρείδι κλειστό δεν σου παίρνει κανείς κουβέντα. Και μετά λές, δεν σε καταλαβαίνει κανείς, προλάβαμε σάμπως; Μίλησες, μας μίλησες και σε είπαμε όχι; Πώς θα σε νοιαστούμε αν δεν ξέρουμε, ε; Η είμαι πολύ κατιναριό και θα βγάλω και τα δικά σου άπλυτα εδω πέρα και με φοβήθηκες ξάφνου, ε;
Σαν νεώτερη όλα τα δικαιώματα τα έχεις με το μέρος σου. Είσαι η πληγωμένη καρδιά και εμείς οι δήμιοι. Αμα όμως εγώ γράψω τίποτα ερωτοδουλειές, άμα γράψω τις αμφιβολίες και τις αγωνίες μου μήπως γίνω γιαγιά για 3η φορά «παπαπα, ντροπή». Για ποιον ντροπή; Για μένα που τα γράφω ή για κείνους που αψηφούν τους πάντες και προχωράνε; Μη το μάθει (και) ο μπλογκοκοσμος και γίνουμε εντελώς ρεζίλι;
Για να ξεδίνω μου άνοιξες το μπλογκ. Για να μη τα καταπίνω και τρελλαίνομαι. Και εδώ βρήκα χώρο να μιλάω άνετα και να λέω και τις τρ’ελλες μου και τις υποψίες μου. Υπάρχουν πολλά που με φοβίζουν ή και με αηδιάζουν. Τα γράφω οσο πιο ανώδυνα μπορώ. Μερικά τα κρύβω και δεν τα δημοσιεύω. Ντρέπομαι. Μπορεί να γίνω πάλι γιαγιά, το ένστικτό μου μου λέει ότι μπλέξαμε με αυτή την αράχνη, τη Βίκη. Θα ξεζουμίσει το γιό μου ώς το κόκκαλο. Αγωνιώ. Είναι παιδί μου.
Ο άντρας μου ακόμη βάζει χέρι στις γυναίκες στο λεωφορείο, τάχα τυχαία πάντοτε. Θυμώμω πολύ που το κάνει, το θεωρώ αισχρό, αυτό όμως δεν τον σταματάει παρόλλο που μια-δύο φορές μου γύρισε με μαυρισμένο μάτι – δεν τον χτύπησε η γυναίκα που ενόχλησε αλλά ο άντρας της που ήταν δίπλα. Τον είδες τη Παρασκευή με τη κομπρέσσα στο μάτι και ανησύχησες, ενώ εμείς όχι. Παλιές καραβάνες κόρη μου..τα έχω ξαναδεί αυτά. Εσύ όχι. Εζησες και ζείς άλλη ζωή, άλλες οι εμπειρίες σου, αλλιώς μεγάλωσες. Στα πούπουλα – μοναχοπαίδι. Ετσι δεν έμαθες να μοιράζεσαι τον πόνο σου, τα κρατάς όλα μέσα σου..στη πορεία θα έχεις δεί πόσο ανώφελο είναι αυτό. Δεν έχω την απαίτηση να μοιράζεσαι τις έγνοιες σου μαζί μου, έχεις δα και τις δικές σου φίλες. Εχω όμως την απαίτηση να με αφήσεις να κάνω ότι θέλω στη ζωή μου, όση ζωή μου μένει ακόμη.
Υποσχομαι ότι δεν θα είμαι καλό κορίτσι γιατί θα σκάσω αν δεν τα γράψω. Θα είμαι αυτή που είμαι, μία συνταξιούχα μοδίστρα που μη έχοντας τι να κάνει, χώνει τη μύτη της σε ξένα σπίτια. Μ’ αρέσει κιόλας, αυτό να λέγεται. Η ζωή μου αυτή είναι. Και οι εμπειρίες που μάζεψα και τα χαστούκια της απαξίωσης που έφαγα και που τρώω ακόμη (ω! ναί! κάποιοι με θεωρούν σκουπίδι-δεν είναι μόνο δικό σου προνόμιο αυτό)με πονάνε και σοφώτερη δεν με κάνανε. Απλά έμαθα τρόπους να αποφεύγω την επόμενη απογοήτευση. Εσύ μεγάλωσες αλλιώς, μορφώθηκες δεν είχες ανάγκη να σκύβεις το κεφάλι. Το χάσμα των ηλικιών μικραίνει όταν έρχονται οι σφαλιάρες της ζωής. Γι αυτό σου λέω, ΤΕΡΜΑ οι νουθεσίες. Η ελευθερία μου δεν καταλαβαίνει απο τα λουριά της λογοκρισίας. Αν με θεωρούν οι εικονικοί φίλοι, τρελλόγρια που δεν ξέρει τι λέει, ας πάνε με το κουβαδάκι τους να παίξουν σε πιο σοβαρές παραλίες. Η τρελλόγρια είναι εδώ και θα μείνει.

Με αγάπη
η πεθερά σου

Advertisements

20 thoughts on “Τα λουριά της ελευθερίας

  1. Καλημέρα και Καλή βδομάδα Θεία Λένα μου γλυκιά, αλλά και τρελλόγρια.
    Μακάρι να ήταν και μένα η πεθερά μου έτσι σαν κι εσένα και ας έγραφε σε ιστολόγιο. Χα χα χα!
    Γέλασα με το Β. και το μαυρισμένο μάτι. Ξέρεις οι ηλικιωμένοι καμιά φορά, με την έκπτωση των εγκεφαλικών λειτουργιών, τρελλαίνονται σ’ αυτό το σημείο. Ευτυχώς που μένει μόνο στο άγγιγμα ο Β…. (εννοώ μέσα στα λεωφορεία)

  2. Καλά κάνεις και τα γράφεις Λένα….

    Ότι έχει μάθει η Μ. να τα κρατάει μέσα της… είναι σίγουρα ανώφελο όπως είπες….
    Όσο για τη Βίκυ.. συμφωνώ ότι είναι αράχνη.. και δεν έχω καταλάβει γιατί έχει πασχίσει τόσο να μπει στην οικογένειά σου…
    Άντε να καταλάβω το σκηνικό με Μ και Α..
    Άντε…, αν και δεν είναι εύκολο…
    Τον Β. τί τον ήθελε;;;;;;;;;;;
    Αδίστακτη η Βίκυ…. και καλά θα κάνει η Μ. να το καταλάβει αυτό…

  3. Λέω πως πήρες την σωστή απόφαση….

    Αλήθειες ή φαντασίες αυτά που αφηγήσε ,είναι το δικαίωμα σου.Οποιος διατείνετε το αντίθετο έχει πρόβλημα.

    Εδώ είναι το σαλονάκι σου ,που αναλόγως την διάθεσή σου ,μας κερνάς γλυκό του κουταλιού ή πικρό καφέ!!!

    Οποιος γουστάρει κάθεται,αλλιώς το κουβαδάκι του κι σε άλλη παραλία!!!

  4. Θεία Λένα σίγουρα κανείς δεν μπορεί να σου απαγορέψει να γράφεις αυτά που εσύ αισθάνεσαι. Και καλά κάνεις αφού αυτό σε ευχαριστεί και σε κανέναν δεν πέφτει λόγος.

    Ετυχε να γνωρίσω την Μ. και ομολογώ πως με εντυπωσίασε ο χαρακτήρας της. Είναι γεμάτη με χαρά ζωής. Γλυκός άνθρωπος και όχι…κλειστό στρείδι. Μήπως θα έπρεπε να τα συζητήσετε μεταξύ σας πιο διεξοδικά από το να πικραίνεστε χωρίς ουσιώδη λόγο?
    Η μήπως θα έπρεπε να αποκτήσεις πια δικό σου P-C??? (Ξέρω γιατί το λέω, είναι μια λύση)

    Την καλησπέρα μου και στις δύο

  5. Αγαπητή θεία Λένα,
    Αν & δεν μπορώ να ξέρω τί ακριβώς έχει γίνει (πόσο μάλλον αφού δεν έχω ακούσει & την άποψη της νύφης σας) , ωστόσο έχω την αίσθηση πως την αδικείτε αφόρητα την κοπέλα…
    ΌΧΙ, εγώ δεν τη γνωρίζω βέβαια, αλλά μπορώ να κρίνω την πράξη της να μπει στη διαδικασία να σας εξηγήσει τα περί blog & να σας μυήσει σ΄αυτό! Και πιστέψτε με, ελάχιστες νύφες θα το έκαναν σήμερα αυτό για τις πεθερές τους! Πόσο μάλλον για να τις βοηθήσουν…
    Μήπως σκέφτεστε υπερβολικά εγωιστικά;;; Συγχωρήστε με, αλλά εμένα αυτή η εντύπωση μου δημιουργείτε…
    Κλείνοντας θα σας πω μόνο πως για να μας σέβονται πρέπει εμείς πρώτοι να σεβόμαστε!
    Eύχομαι ειλικρινά να τα βρείτε με την κοπέλα αλλά & να μη σας πλήγωσα. Όπως & νά΄χει, μπόρα είναι, θα περάσει!

  6. Καλημέρα σας. Μόλις γύρισα απο την αγορά, κάθισα να γράψω δυό λόγια.

    Το να χαρακτηρίζω τον εαυτό μου σαν «τρελλόγρια», δεν με τιμάει Μερόπη. Δεν αισθάνομαι ούτε γριά , ούτε τρελλή αν και συχνά μου έρχεται να πετάξω τα πάντα έξω απο το παράθυρο. Το πρήξιμο απο το μάτι του Β πέρασε, είναι ήδη μιά σκούρα πράσινη σκιά, αυτό που με ενοχλεί είναι που δεν μαθαίνει απο τις γκάφες, μόλις το ξεχάσει, πάλι θα ξαναπειράξει κάποια άμοιρη στο λεωφορείο. Το παλιό εγκεφαλικό και οι μειωμένες λειτουργίες δικαιολογούν αυτό το κατάντημα. Οταν είσαι κολλημένος στο σέξ, κάνεις ότι μπορείς και ότι σε παίρνει. Κι αν δεν μπορείς, βουτάς και ότι πιάσεις. Και αν τις φάς, μέσα στο πρόγραμμα είναι και η χυλόπιτα. Πίστευα παλιά ότι αμα γεράσω θα γίνω μία γλυκιά γιαγιά, σαν τη δικιά μου, που θα ασχολείται με το κήπο, τα εγγονάκια, τις γειτόνισες, θα έχω μία ήσυχη, γάργαρη ζωή, αντ’ αυτού μαλώνω και στενοχωριέμαι. Ζώ μέσα στο όνειρο μασώντας περασμένες δόξες.

  7. κοκκινογούλι, σας ευχαριστώ και πάλι καλό μου. Μου κάνει εντύπωση το ψευδώνυμό σας..γιατί άραγε «κοκκινογούλι»και όχι παντζάρι;

    Sad Vampiress, σε ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη και τα λόγια σου. Με συγκινείς που κάθεσαι και ασχολείσαι.

    Hypatia, το να τα γράφω είναι σαν να τα λέω. Τα βλέπω τυπωμένα και παίρνω θέση. Δεν καταλαβαίνω τι θέλει η Βίκη απο την οικογένειά μας, σίγουρα δεν είναι ο γάμος. Τότε που ο Β «τη βοηθούσε» δεν της έδωσε άμεσα χρήματα, της έκανε όμως δώρα. Ισως αυτό να είναι το ζητούμενο. Οτι και νάναι είναι κάτι που με ενοχλεί, δεν μ’ αρέσει το ερωτικό τους τρίγωνο. Ναί στο παρελθόν είχα και εγώ ένα, όχι όμως συγχρόνως και οι 3 μαζί, κατάλαβαίνεις τι εννοώ, δεν είναι θέμα ηθικής, κάτι μέσα μου μου λέει ότι είναι στραβό αυτό που γίνεται, στραβό και κακό. Και δεν έχω και κανέναν να το συζητήσω αυτό, ο Β συμμετέχει (ότι αρπάξει ο κώλ.. του) αρα είναι εκτός, η Μ δεν βλέπει και δεν θέλει να ξέρει τίποτα, ο Πέτρος είναι ανίδεος, κανείς δεν τον έχει ενημερώσει, με τις φίλες μου δεν έχω πεί λέξη γιατί..καήκαμε αν με πιάσουν στο στόμα τους. Οπότε..απο το σκάσω, καλύτερα να γράφω.

  8. tdjm

    κοκκινοσκουφίτσα. Ευχαριστώ καλή μου. Εχεις άραγε σελίδα; Προσπάθησα να την ανοίξω αλλά απέτυχα.

    theogr, σε ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη. Μουστοκούλουρο και καφέ αμέσως. Θα περάσω και εγώ απο την ιστορία της ζωής σου!

    Giotavita, το αστείο είναι ότι και η Μ με παροτρύνει ν’ αγοράσω υπολογιστή, τώρα που είναι και φτηνοί, με 100 ευρώ παίρνεις έναν. Ηδη έκανε ενέργειες να μας βάλουν adsl στο σπίτι. Για να πληρώνουμε λιγώτερο τηλέφωνο είπα στον Β.
    Την έχεις λές γνωρίσει τη νύφη μου. Ποτέ δεν μου είπε τίποτα, δεν μοιράζεται τον εαυτό της με εμένα, μόνο ακούει αυτά που της λέω. Χαραμίσθηκε που δεν έγινε ψυχολόγος, αυτοί έχουν μάθει να ακούνε τους ασθενείς και να βοηθάνε σιωπηλά. Μια φορά της το είπα κιόλας και έβαλε τα γέλια «δεν είμαστε καλά» μου είπε «να ασχολούμαι με τους ανισόρροπους, άλλη δουλειά δεν έχω». Σε ζηλεύω λίγο που σε εσένα δείχνει τον εαυτό της, εμένα με παρακολουθεί και προσπαθεί να μου βρεί διεξόδους. Εχει δύο προσωπικότητες, την αληθινή για τους φίλους της και την κρυόκωλη για την οικογένεια. Εγωϊστρια και αχάριστη είμαι. Με βοηθάει η γυναίκα αυτή και εγώ τη βρίζω. Είμαι και κακομαθημένη, θέλω και να μου ανοίγεται. Της το ζήτησα. Με κύτταξε καλά-καλά και μετά μου λέει «Θές λίγο κυδώνι γλυκό που μόλις έφτιαξα;»
    Τι να πώ, έφαγα το κυδώνι και δεν ξαναμίλησα.

  9. tdjm, σωστά εδώ είναι ο εαυτός μου ξεδιπλωμένος στους καναπέδες. Οποιος θέλει περνάει και κάθεται.

    Ηλιαχτίδα μου, τη συζήτηση για το σεβασμό, την έχω κάνει με την αδελφή μου τη Φοφώ. Χθές πήγαμε για ψώνια και γίναμε μαλλιά κουβάρια. Μου μπαίνει άσχημα για το γούστο μου και της μπαίνω για τις επιλογές της. Δεν πιαστήκαμε μαλλί με μαλλί να γίνουμε ρεζίλι, ανταλλάξαμε πάντως στυφά λογάκια. Δεν έχω μάθει να σέβομαι και βέβαια δεν με σέβονται.
    Αναρωτιέμαι αν θα προλάβω να το μάθω πρίν το τραίνο σφυρίζει 3 φορές.

  10. νομίζω γιατί έτσι τονίζεται παραπάνω το ΚΟΚΚΙΝΟ, αγαπημένο χρώμα. Χώρια που όταν έστηνα το μπλογκ είχα διαβάσει για τον «κοκκινογούλειο χυμό». Έτσι το έλεγε και όχι χυμό πατζαριού. Μου άρεσε λοιπόν, το έκανε πιο επιστημονικό, πρόσθετε κύρος. Μα τι ψωνάρα θεούλη μου!

  11. με τιμάει που με ψάξατε. όχι δεν έχω ακόμη σελίδα, αλλά νομίζω ότι θα φτιάξω σύντομα μία γιατί καιρό τώρα ήθελα. μέχρι να γίνει αυτό, θα αφήνω σχόλια στη δική σας! να γράφετε πάντα την αλήθεια σας έτσι όπως κάνετε μέχρι τώρα, γιατί ακόμη και αν αυτά που περιγράφετε είναι 100% ψέμματα, βγάζουν 100% αλήθεια.και πάλι υποκλίνομαι!

  12. Θεία Λένα , δεν είχαμε τόσο πολύ χρόνο με την Μ. για να μου βγάλει τον εαυτό της αλλά για σένα έδειξε αγάπη (προπάντων αγάπη) και σεβασμό μεγάλο απο ότι δείχνει μια νύφη στην πεθερά.
    Να την προσέχεις σαν κόρη…
    Της αξίζει γιατί κρύβει συμπόνοια και αγάπη μέσα της για όλους σας, άσχετα αν δεν το δείχνει κατά τα δικά σας μέτρα και σταθμά!

  13. Ασχετο!!!
    Παρατήρηση ορθογραφίας!!
    Τωρα που το ξαναβλέπω έχω ένα πρόβλημα με την παθητική φωνή…

    Είναι αφηγήσαι και όχι αφηγήσε και διατείνεσαι και όχι διατείνεσε…

    Ημαρτον και μετά φωνάζω στο παιδί !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s