Τσίρκο

Τη  Κυριακή έχει τα γενέθλιά του ο γιός μου και μας κάλεσε σε τραπέζι. Δεν θα μαγειρέψει η Μ, θα πάμε έξω. Ο λόγος που πάντα σε τέτοιες επετείους και εορτάς βγαίνουμε είναι  ο αριθμός μας, όλο το σόϊ είμαστε πολλοί, θέλει τα καζάνια του στρατεύματος για να χώσει τις ποσότητες. Μία φορά το χρόνο βγάζει έξω ο Πέτρος όλο το σόϊ και το παρα-σόι (θειάδες, ξαδέλφες, ανήψια, κλπ) και κλείνει τις όποιες υποχρεώσεις του.

Κάθε χρόνο του παίρνουμε ρούχα του παιδιού, απο…πάντοτε. Μας λέει τι θέλει, μας δίνει και τα νούμερα που φοράει, καμμιά φορά και το κατάστημα, πάμε, τα παίρνουμε και τέλος. Φέτος μας είπε ότι έχει ανάγκη σε πουκάμισα. Για το γραφείο δηλαδή, γαλάζια, ανοιχτά (παλ) χρώματα, ίσως με λεπτές ρίγες, τίποτα όμως μαύρο, σκούρο, φανταιζί και περίεργο. Μας είπε να πάμε σε συγκεκριμμένο κατάστημα, πήραμε την αδελφή μου και τον άντρας και πήγαμε…

Πρίν ξεκινήσουμε τσακωθήκανε οι δύο άντρες για το ποιά είναι η καλύτερη διαδρομή. Ο Β ήθελε να πάρουμε το αυτοκίνητο, να μας αφήσει στο κατάστημα, να φτύσει, βρίσει, μουτζώσει να βρεί πάρκινγκ και λίγο πρίν φύγουμε να έρθει να μας βρεί. Μετά να μας στήσει στο πεζοδρόμιο για κανά μισάωρο όπου θα εμφανισθεί κατακόκκινος απο τις μούτζες, βρισιές, κωλόγερε, αει να πιείς το τίλιο σου..που έβαλε στη τσέπη. Μετά πάμε πάντα για φαγητό όπου θα τα κοπανήσει για να συνέλθει απο τις προσβολές της νέας γενιάς, δεν θα μπορεί να οδηγήσει απο τη σούρα, θα το πάρω εγώ το τιμόνι και θα ξύσω (όπως κάθε χρόνο) το αριστερό φτερό στο τοίχο του γκαράζ. Αυτόματα θα συνέλθει θα τιναχτεί έξω σαν το Φασουλή, ένα παιχνίδι με ελατήριο που είχαμε παιδιά, και θα αρχίσει να λέει για γηρατειά και στραβομάρες, για σωφερίνες και βρεγμένες σανίδες .  Ο  άνδρας της Φοφώς, ο Λευτέρης, ήθελε να πάμε με το τράμ και να γυρίσουμε με ταξί. Και παρόλλο που ίσως κουραστούμε να βρούμε ταξί, είπαμε φέτος να μη ξύσουμε πάλι το φτερο του αυτοκινήτου.

Φθάνοντας στο κατάστημα, σκορπίσαμε, ο ένας πήγε απο εδώ, ο άλλος απο εκεί. Δώρο για το παιδί θα παίρναμε, αλλά αν βρίσκαμε και κάτι για εμάς, εντάξει. Φτάνουμε στο ταμείο, κάνει έτσι η Φοφώ να δεί τι πήρα. Και γίνεται ένας καυγάς τρικούβερτος. «Στραβή και κουφή είσαι χριστιανή μου;» «τι είναι αυτά τα γκρενά πουλόβερ, το μπλέ παντελόνι και τα 2 γκρί με ρίγες πουκάμισα; Γαλάζια πουκάμισα ζήτησε ο Πέτρος, εσύ τι στο καλό πηρες;» Της λέω» Τα πουκάμισα που είχε το μαγαζί όμως δεν μ’ αρεσαν! Ασε που όλοι πουκάμισα θα τούπαιρναν, ήθελα το δικό μου να ξεχωρίζει» φωτιά η αδελφή μου. Με έκανε με τα κρεμμυδάκια. Κακκιασμένη γυρνάω κυττάω τα δικά της. Είχε πάρει ένα σουτιέν παιδικό, τη κυττάω «είσαι τρελλή, σ’ αυτές τις αυγοθήκες που πήρες τα πεπόνια σου δεν χωράνε!» Κυττάω και τα πουκάμισα..της κακιάς ώρας τα φθηνώτερα πήρε, απο ποιότητα χάλια σαν αυτά που φορούσαν παλιά οι ταμίες με τα δέρματα στους αγκώνες «στο παιδί μας βρήκες να κάνεις τσιγκουνιές» τρία πουκάμισα πήρε το καθένα διαφορετικό μέγεθος, 38, 42, 46, «δεν πάμε καλά πόσους λαιμούς έχει ο γιός μου. Αφού μας είπε ότι τα νούμερό του είναι 42, τα άλλα τι τα θέλεις; Για να τους τρέχεις να τα αλλάζουν;» Λέει η Φοφώ «Α! μάλιστα, εγώ να παίρνω πουκάμισα αλλά να μη κάνω το κομμάτι μου σε λάθος νούμερο, να το κανεις εσύ μόνο η γκρανκάσα πεθερά που τα έχει μόνιμα τα εγκεφαλικά ταρακουνήματα » . Πώς δεν πιαστήμαμε μαλλί με μαλλί. Τώρα λέω θα μας κάνουν του αλατιού οι άντρες που γίναμε υπερ-θέαμα. Ησυχία όμως. Τίποτα δεν μας είπαν. Μόνο στο ταξί τους είδα που αντάλλασσαν κάτι χρήματα. Είχαν στοιχηματίσει σε εμάς, ποια θα τσακωθεί με την άλλη πρώτη, ποιά θα ξεσηκώσει το μαγαζί, ποιά θα κερδίσει και ποιά θα σκουντήξει πρώτη. Και γέλια μέχρι δακρύων. 

Τα στοιχήματα ανανεώθηκαν και γραπτώς γιατί τη Κυριακή που θα παραλάβει ο Πέτρος τα δώρα του (συνηθίζει και τ’ ανοίγει επί τόπου το πουλάκι μου) θα δούμε τις αντιδράσεις του. Ποιά απο τις δυό μας θα πάρει και θα σηκώσει, ή δεν θα πεί τίποτα;

Αυλαία και διάλειμμα. Μετά θα έρθουν τα λιοντάρια στη σκηνή, να μας φάνε να ησυχάσουμε

Advertisements

4 thoughts on “Τσίρκο

  1. ναι, τελικά ποιά κέρδισε; (στο μαγαζί, για τη Κυριακή θα αναμένουμε νέο ποστ). Ελπίζω να κερδίσαμε εμείς…Θεί-α Λέ-να, θεί-α Λέ-να.
    Πάντως, μάλλον καλά περνάς με όλα αυτά! Το καταδιασκεδάζεις!

  2. Η αδελφή μου κέρδισε γιατί α)εκείνη ξεκίνησε πρώτη και β) με κατετρόπωσε πρίν την αρπάξω και γ) της είπα και εγώ μερικά, αλλά δ) εκείνη με σκούντηξε πρώτη και συγχισμένοι βγήκαμε έξω = 3πρός1 είμαστε.
    Τα μάζεψε ο άντρας της.

  3. Το βασικό είναι ότι …
    δεν περνάτε μια ανιαρή ρουτινιάρικη ζωή !!!
    Μια καθημερινότητα με απρόοπτα, με λάθη, με πάθη, εντάσεις, ενστάσεις κι εκπλήξεις …
    Σε κρατάει σε υπερδιέγερση, σε κάνει να προσμένεις την κάθε στιγμή με λαχτάρα, να την ζεις, να την απολαμβάνεις γουλιά – γουλιά.
    Συνεχίστε στο ίδιο μοτίβο …
    Αξίζει έτσι να βιώνεις την πραγματικότητα.
    Το αύριο είναι μακριά …
    Χάρηκα για τη γνωριμία …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s