7 τραγούδια θα σας πώ

Με καλεσε η Κοκκινοσκουφίτσα να σας πώ 7 αλήθειες για μένα

1) Είμαι πολύ λαίμαργη και γενικά τις οδηγίες των γιατρών δεν τις ακολουθώ. Τις θυμάμαι βέβαια αφού τη πάθω και πάντα μετανοιώνω για τα λάθη μου. Τάζω φανουρόπιτες στην εκκλησία και μετά κάθομαι και τις τρώω.  

2) Είμαι κουτσομπόλα και συνεχώς ασχολούμαι με τις δουλειές των άλλων. Η ζωή μου ανοιχτό βιβλίο σε όποιον θέλει να έρθει (εκτός απο ορισμένα φύλλα που είναι κολλημένα το ένα με το άλλο με ψαρόκολα για να μην διαβάζονται) και να αναλογιστούμε τα παλιά και τα νέα. Με ενδιαφέρουν όλοι και όλα. Ομως δεν ζηλεύω τα νιάτα ή τα πλούτη. Η ζωή στάθηκε καλή μαζί μου, πέρασα όμορφα στα νιάτα μου τα χάρηκα και δεν μετανοιώνω. Πλούτη δεν είχα ποτέ, αλλά και ποτέ δεν μίσησα όσους είχαν.

3) Θλίβομαι που το σώμα μου έχει γεράσει, ενώ το μυαλό μου όχι. Πετάω νοερά παντού και όταν πάω να ξεκινήσω, τα πόδια μου αργοσαλεύουν απο κάτω. Ευτυχώς όμως που έχω ακόμη τα μυαλά μου και δεν ραμόλυνα. Πάντα υπάρχουν και χειρότερα.

4) Δεν μ’ αρέσει να κάθομαι μόνη και να κλωθογυρίζω τα περασμένα μεγαλεία, ή να κάνω αυτό που η δικιά σας γενιά των 30-40 ονομάζει «σκάλισμα εαυτού». Ποτέ μου δεν με ενδιέφερε να ψάχνω για πράγματα που ίσως έχω, ίσως όχι. Προτιμούσα να διαβάσω ένα περιοδικό για τα αστέρια του Χόλλυγουντ και τα ψαξίματα ας μένουν για άλλες. Μία-μία οι φίλες μου πεθαίνουν, έχω χάσει ως τώρα 3, τις 2 τις πήρε ο θάνατος, η άλλη είναι φυτό. Φοβάμαι αφάνταστα το τέλος. Μπάμ και κάτω θέλω, προςθεού μην επιβαρρύνω τους άλλους.

5) Χάνω την υπομονή που είχα παλιά και γίνομαι απαιτητική και ανυπόμονη. Θυμάμαι όταν δούλευα, πόσο υποπομονετικά παρακολουθούσα τις πελάτισες που θέλανε τούτο-κείνο, τους σχεδιαστές που τα θέλανε όλα τωρα, τωρα, τωρα, πόση υπομονή είχα με τον άντρα μου και τα παιδιά, με τον κόσμο όλο. Τώρα που γερνάω χάνω αυτό το χάρισμα. Νευριάζω εύκολα που βλέπω πράγματα να γίνονται, δε λέω πιά, «ας το να περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί» αλλά βουτάω και το πιάνω απο τα μούτρα.

6) Αγαπώ τα ταξίδια, τα άνετα χωρίς κόπο και πρόβλημα ταξίδια (εκείνα που δεν οδηγεί ο Β), να κάθουμε στα καθίσματα των τραίνων και των βαποριών και να αγναντεύω. Αρχισα ν’ αγαπώ τη παρατήρηση απο τη δράση, να ξαποσταίνω θέλω σε απάγγια λιμάνια. Αγόρασα ένα καναρίνι, το φροντίζω και απολαμβάνω και κελάϊδημα.

7) Πιστεύω στην ύπαρξη του Θεού, σαν μία μεγάλη Δύναμη που είναι μέσα μας και γύρω μας. Μ’ αρέσει η θαλπωρή της εκκλησίας και το απαλό ψάλσιμο των παπάδων, καθώς και το λιβάνι. Είναι σαν να γυρίζω πίσω στο καταφύγιο της αγκαλιάς της μητέρας μου. Αλλά δεν προσεύχομαι. Δεν μ’ αρέσει να ζητάω συνέχεια να μου δίνει πράγματα. Ας τα δώσει σε άλλους που έχουν πιότερη χρεια απο εμένα. Μόνο ευχαριστώ λέω στον Θεό, ευχαριστώ που είμαι γερή και που ζώ ακόμη.

Θέλει η Μερόπη να γράψει κάτι;

Advertisements

One thought on “7 τραγούδια θα σας πώ

  1. Σας ευχαριστώ πολύ που απαντήσατε στην πρόσκλησή μου. νομίζω ότι θα μου χρειαστούν τόνοι εμπειρίας και σκέψης για να φτάσω κάποτε στις αλήθειες σας. να είστε καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s