Τύψεις;

Δεν γράφω κάθε μέρα γιατί δεν είμαι σπίτι. Πηγαίνουμε λίγο στο μαγαζί με τον Β για να βοηθήσουμε το Νώντα τώρα που έρχονται Χριστούγεννα. Δεν ανακατευόμαστε καθόλου, μόνο ο Β του λέει κάποια πράγματα που δεν κατέχει, όπως για παραγγελίες και παραδόσεις. Ολη τη μέρα τη βγάζω στο παραμάγαζο, κάνω επιδιορθώσεις πάλι, στριφώματα και πιέτες, τα παίρνω και στο σπίτι, είναι μία όμορφη απασχόληση που μ’ αρέσει Αγγίζω το έτοιμο ρούχο, το χαϊδεύω και εύχομαι τα καλύτερα στο νέο αγοραστή. Οπως παλιά που ερχόντουσαν οι πλουμιστές κυράδες και τις τυλίγαμε σε πήχεις αέρινων υφασμάτων. Τότε που μετράγαμε τα τόπια με ξύλινους χάρακες και τα παραδίναμε σε όμορφα κουτιά με γέμιση χρωματιστό ατλάζι, κρέμ για τα σκούρα φορέματα, χρωματιστό για τις τουαλέττες και τις γούνες και γαλάζιο για τα καπέλλα και τις ζώνες.  Δεν τα σκέφτομαι με πίκρα αλλά με χαμόγελο, χαίρομαι που τα έζησα, σαν μωρά τοποθετούσαμε τις τουαλέττες στα κουτιά και τις δέναμε με τις σατέν κορδέλλες, ποτέ δεν θα φορούσα τέτοια ρούχα όμως τουλάχιστον ήταν εκεί για να τα χαϊδεύουμε. Οι μεταπολεμικές πελάτισσες περήφανες που επέζησαν, σκόρπαγαν τα πλούτη τους στη μοίρα. Στη θέση τους το ίδιο θάκανα. Μετά τον κατατρεγμό, θέλεις να δοξάζεις τη μοίρα και να ζείς έντονα.

Ετσι έχω κάτι να κάνω. Φεύγω συνέχεια απο το σπίτι γιατί οι περιστάσεις εκεί είναι ανυπόφορες. Χθές και σήμερα κάθισα μέσα λόγω καιρού, αύριο αν δεν βρέξει, πάλι θα φύγω. Ο Μάρκος μου έκανε μιά κουβέντα ζητάει να τον βοηθήσω με τα παιδιά του, θέλει εμένα να τα μαζεύω απο το σχολείο και να τα ταϊζω-φροντίζω-διαβάζω γιατί η μάνα τους δεν μπορεί. Λείπει κάθε μέρα, γυρίζει στους δρόμους με τη Βίκη (οποτε εκείνη μπορεί) ή μόνη της, «κάνει εκπαιδευτικές βόλτες» πάει στην Ακρόπολη, στο Ζάππειο, στα Μουσεια, θέλει να γίνει Αρχαιολόγος, έκανε τα χαρτιά της ξανά για το ελεύθερο πανεπιστήμιο και ξεκινάει. Τα βάλαμε κάτω και καταλήξαμε στη πρόσληψη μιάς γνωστής μου κυρίας που χήρεψε και στενοχωριέται, με κάποια χρήματα θα έρχεται κάθε μέρα και θα μαγειρεύει-προσέχει τα παιδιά. Οταν είμαι εκεί, θα ασχολούμαι και εγώ, όταν λείπω θα είναι εκείνη. Δεν θα καθαρίζει – εχουμε άλλη κοπέλλα γι αυτό η οποία σιδερώνει κιόλας – θα ψωνίζει, μαγειρεύει, διαβάζει τα παιδιά – είναι συνταξιούχος δασκάλα, ξέρει λοιπόν απο σχολικά – και έχει και μία απασχόληση, μέχρι το απόγευμα που γυρίζει ο μπαμπάς τους.

Ηδη ξεκίνησε η κα Δήμητρα, τα πάμε πολύ καλά είναι καλός, ζεστός άνθρωπος που δίνει τα αισθήματα και τη φροντίδα της χωρίς τιμοκατάλογο. Το μισθό της τον μοιραζόμαστε στη μέση με τον Μάρκο, ας κάνουμε και αυτό, τα παιδάκια δεν φταίνε σε τίποτα, αν τα ρωτήσω λένε «πάει η μαμά τάχασε τα μυαλά της» και μετά τη ξεχνάνε και πάνε για παιχνίδι.

Δεν είμαι και η καλύτερη των πεθερών, όχι όμως και θανάσιμη. Ισως να φταίω και εγώ που δεν αγκάλιασα αυτή τη κοπέλλα απ’ αρχής, τότε που μου την έφερε σώγαμπρη μέσα στο σπίτι μου και εγώ τη δέχτηκα. Δέχομαι ότι της φέρθηκα άσχημα, μου έκανε τότε ένα σωρό σπιτικές δουλειές και δεν ημουνα ευχαριστημένη, νευρίαζα κιόλας όταν μου σφουγγάριζε τα πατώματα. Δεν ήθελα ο γιός μου να παντρευτεί μιά καθαρίστρια, μιά γυναίκα με αυτοπεποίθηση και πτυχία ήθελα. Αλλά το μνι σέρνει καράβι στην αρχή τουλάχιστον και μετά άμα βουλιάξει, την πληρώνουν τα παιδιά. Δεν με ρώτησε όταν τη διάλεξε αν τη θέλω και καλά έκαμε και ακόμη καλύτερα θα έκαμε αν πήγαινε να μείνει μαζί της αλλού, θα την εκτιμούσα περισσότερο. Δεν ήμουνα καλή πεθερά που την άφηνα να ανακατεύεται στο σπίτι μου και να «ταχτοποιεί » τα συρτάρια μου και μετά να με κοροϊδεύει στις φιλενάδες της ότι έχω baby dolls (όλα μαθαίνονται – απο τη κομμώτρια) και ότι κοιμόμουνα με αραχνοϋφαντα νυχτικά και ότι είμαι «τσούλα με τη βούλα». Δεν της χαρίστηκα όταν τάμαθα. Εχω τον τρόπο μου και εκείνη όλο στα πόδια μου ήτανε. Δεν μετάνοιωσα ποτέ, τώρα όμως ντρέπομαι. Επρεπε να είχα πατήσει πόδι τότε και να τους έδιωχνα και τους δυό. Οπου θέλουν να πήγαιναν. Ομως ο Πέτρος είχε μόλις παντρευτεί και φύγει απο το σπίτι, η νέα του γυναίκα τον πήρε μαζί της και πήγανε μακριά να μείνουν. Να μου έφευγε και ο άλλος, αισθανόμουνα μόνη. Εγωϊστικά μόνη. Το ξέρω, δεν είμαι καλός άνθρωπος, δεν έχω δικαιολογία για τις πράξεις μου. Και δεν τις σβήνω με σφουγγάρι κάθομαι και τις αναλογίζουμε κατόπιν εορτής πάντα.

Τώρα όλα τελειώσαν.

Advertisements

8 thoughts on “Τύψεις;

  1. Αχ θεια Λενα μου!!!
    Τα παιδια ειναι αχαριστα παντα! Νομιζουν οτι οι γονεις ειναι αιωνιοι υπηρετες τους!!! Αλλα αγαπας τα παιδια σου και ακομα πιο πολυ τα εγγονακια σου, και γι αυτα σκυβεις το κεφαλι….
    Δεν σε κατηγορει κανεις γι αυτο… Μηπως ομως πρεπει να μπαινουν και καποια ορια αναμεσα στα μελη των οικογενειων…????
    Αντιμετωπιζω καποια προβληματα με την οικογενεια του δικου μου και ειδα πως ειναι οταν στις οικογενειες δεν υπαρχουν αυτα τα ορια, τα οποια εμαθα απο την δικη μου οικογενεια οτι ΠΡΕΠΕΙ να υπαρχουν…

  2. Ορια προσπαθώ να βάζω. Να λέω «όχι» σε αυτό- εκείνο, να λέω «δεν μπορώ ή και δεν θέλω». Υπόσχομαι να κρατήσω τα όριά μου. Ξέρεις τώρα, οι υποσχέσεις είναι σαν τους όρκους: δίνονται για να καταπατιώνται.
    Είναι εύκολα να βάζεις όρια στα μικρά, παιδιά είναι τα ακολουθούν. Και στον εαυτό σου εύκολο είναι να προσπαθείς να τηρείς ότι θέλεις. Αμα όμως μεγαλώνεις γίνεσαι συναισθηματικός. Είμαι μια γιαγιά που τρέμει μη κακοπάθουν τα μικρά και δεν λογαριάζω ούτε τη καρδιά μου, ούτε τα χρονάκια μου. Τα όρια πέταξαν μακριά μου

  3. Λένα.. δεν ξέρω…αν πρέπει να νιώθεις .. τύψεις σε σχέση με την Α..
    Θυμάμαι παλιότερες αναρτήσεις.. που είχες γράψει.. η συγκεκριμένη δεν ήταν και ιδιαίτερα ευγενική απέναντί σου… (κάποια γενέθλιά σου πχ), δεν την λυπάμαι την Α..
    Καταλαβαίνω το γεγονός ότι η Α. νιώθει. χαμένη.. και ψάχνει κάτι άλλο στη ζωή της.. είτε είναι εκπαιδευτικές εκδρομές ή οτιδήποτε άλλο.. και καταλαβαίνω και την ιστορία με το ανοιχτό πανεπιστήμιο.. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η συναισθηματική αδιαφορία σε σχέση με τα παιδιά.. εκεί δεν ξέρω τί να πω..
    Μήπως η συμπεθέρα σαν μάνα πρέπει να αναλάβει δράση και πάλι;;; (Δηλαδή τί θα χρειαζόταν η Α για να δείξει τον καλό της εαυτό, για να είναι ευχαριστημένη; )

    Εχω συνάδελφο που παρακολουθεί μαθήματα στο ανοιχτό πανεπιστήμιο..
    Και τις εργασίες του τις κάνει.. και τη δουλειά του την κάνει.. και με το παιδί του ασχολείται..

  4. Καλησπέρα

    κατ αρχήν συγχωρήστε το θάρρος και την τόλμη μου για τούτο το μήνυμα
    κι εμπιστευθείτε την αγνή μου πρόθεση και την διάθεση επικοινωνίας .

    Κατά δεύτερον, θα ήθελα να σας πω, ότι τον τελευταίο καιρό κάνοντας σημαντική προσπάθεια ν ¨ανεβάσω¨ ένα δικό μου forum, με την καθάρια σκέψη
    να συντροφεύει ανθρώπους ευαίσθητους, ρομαντικούς, διακριτικούς και μόνους,
    είχα ένα καλαίσθητο και πολύ θελκτικό αποτέλεσμα το οποίο πραγματικά λάτρεψα .
    Θα ήθελα να κλέψω λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας για να σας οδηγήσω στη διεύθυνση που υπάρχει το φιλόξενο ¨Σπιτάκι¨ μου :
    http://www.e-agapimou.gr/forum/index.php

    Αν θεωρήσετε ότι η προσπάθεια μου αυτή έστω και λιγάκι εκφράζει
    έ ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ανταλλαγής μηνυμάτων και σκέψεων .
    Μια συντροφιά εμπιστοσύνης που δεν θα διστάσει να συναντηθεί από κοντά για συζήτηση, για καφεδάκι, για ποτάκι, φαγητό η οτιδήποτε άλλο προκύψει .

    Σας ευχαριστώ πολύ
    *E*

  5. Hypatia μου τα παιδιά τα έκαμε για να μας κλείσει το στόμα και γιατί ο ηλίθιος ο γιόκας μου τρελλαινόταν με την ιδέα να γίνει μπαμπάς. Μετά τη δεύτερη γέννα που ήταν δύσκολη, μου πέταξε κυριολεκτικά το βρέφος, δεν ήθελε ούτε να το θηλάσει ενώ είχε γάλα. » Ορίστε και η εγγόνα, πάρτε τη και ότι θέτε κάντε την» μου είπε.
    Είπαμε μήπως είναι η κατάθλιψη της γέννας.
    Οταν γεννήθηκε ο εγγονός μου δεν ΄τον ήθελε καθόλου, τον κατηγορούσε που της χάλασε το σώμα της (καισαρική). Η γυναίκα δεν είναι στα καλά της.

  6. καλή μου Θεία Λένα, δυσκολεύομαι τόσες φορές να αφήσω μήνυμα, αφού δεν έχω να προσθέσω κάτι σε αυτά που η ίδια λες!
    Θα πω μόνο ένα πράγμα όμως: η μάνα μου μας έλεγε από τότε που είμασταν μικρές, να σπουδάσουμε, να δουλέψουμε και να γίνουμε ανεξάρτητες οικονομικά. Για να είμαστε ικανές, να πάρουμε νταντάδες για τα παιδιά μας και να μη της τα αφήνουμε, όπως έκαναν οι ξαδέρφες μας στην αδερφή της.
    Το έκανε πρώτα αυτή, γιατί δεν ήθελε να κουράζει τη μάνα της, και να οι νταντάδες (που όλες τις θυμάμαι και τις αγαπάω), να τα ιδιωτικά σχολεία για να μπορεί να είναι σίγουρη ότι θα γυρνάμε με σχολικό. Και να τονίσω ότι δεν είμασταν πλούσια οικογένεια…μια κανονική, μέση οικογένεια.
    Έχω πειστεί, έχει γίνει φύση μου αυτό! Και θα το κάνω! Άλλωστε και η μάνα μου το καθήκον της το έκανε σε σχέση με μας, μας μεγάλωσε μας στήριξε σε όλες τις επιλογές μας και θυσίασε τις δικές της. Τώρα στα 68 της θέλει να μας βοηθάει όποτε μπορεί και αντέχει και της κάνει κέφι! Και πολύ καλά κάνει, λέω εγώ!

  7. κόκκινο μπαλονι, αναγνωρίζω σε αυτά που λές ό,τι γίνεται σπίτι μας. Η Α ίσως να θέλει να πιάσει το τραίνο της μόρφωσης τώρα που μπορεί γιατί όταν ήταν μικρή έπρεπε να δουλέψει. Τα δυό μου εγγόνια μεγάλωσαν με νταντά (δικής μας επιλογής – πολύ σωστή κυρία) μέχρι που πήγαν σχολείο και μετά σε ιδιωτικό ωστε να γυρίζουν προστατευμένα με σχολικό. Στο ενδιάμεσο η Α δούλευε και σπούδαζε Ιστορία. Μπορούσε να το κάνει γιατί δεν είχε και το βάρος των παιδιών. Τώρα θέλει και μεταπτυχιακό. Ομως πιστεύω ότι κάπου μας έχουν καταπατήσει οι απαιτήσεις της, ωραία εκείνη να κάνει το κομμάτι της, ενώ ο άντρας της δουλεύει σαν σκυλί για να εξασφαλίζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ, τα παιδιά σε ξένα χέρια να μεγαλώνουν – μπαίνει ο μικρός στην εφηβεία και μάνα δεν έχει να τον μαζεύει. Κάνω ότι μπορώ αλλά δεν με ακούει, «αντε ρε γιαγιά ξεκόλλα» μου λέει ..τι να σου πώ, φοβάμαι!.

    Σαν να είμαστε σκορπο-οικογένεια. Η μάνα σου σε στήριξε στις επιλογές σου, σίγουρα σας προστατευε, αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν με απόντες γονείς, πόσο πιά θα δίνουν οι παπούδες, φοβάμαι!.
    Τραγελαφική οικογένεια έχουμε, η μία νύφη κάνει παιδιά και τα πετάει σε ξένα χέρια για να ακολουθήσει τα όνειρά της, η άλλη νύφη δεν κάνει παιδιά επειδή δεν μπορεί και δίνει το απόθεμα στοργής στα ζώα.

  8. «Δεν είμαι και η καλύτερη των πεθερών, όχι όμως και θανάσιμη»: Πράγματι «θεία Λένα», θέλετε να μας παρουσιάζεστε σαν περσόνα κακιάς πεθεράς…
    «Ισως να φταίω και εγώ που δεν αγκάλιασα αυτή τη κοπέλλα απ’ αρχής, τότε που μου την έφερε σώγαμπρη μέσα στο σπίτι μου και εγώ τη δέχτηκα. Δέχομαι ότι της φέρθηκα άσχημα, μου έκανε τότε ένα σωρό σπιτικές δουλειές και δεν ημουνα ευχαριστημένη, νευρίαζα κιόλας όταν μου σφουγγάριζε τα πατώματα. Δεν ήθελα ο γιός μου να παντρευτεί μιά καθαρίστρια, μιά γυναίκα με αυτοπεποίθηση και πτυχία ήθελα. » : Eδώ καταρχήν μας δείχνετε τον πολύ άσχημό σας εαυτό ως πεθερά αλλά & ως μάνα! Πρώτα-πρώτα γιατί δε θα έπρεπε να έχετε την οποιαδήποτε απαίτηση από το γιο σας για το «μοντέλο» νύφης που σεις επιθυμούσατε… Η μόνη αξίωση που πρέπει-επιτρέπεται να έχουν οι γονείς από τις/τους συζύγους των παιδιών τους είναι αυτές/οί να τα κάνουν ευτυχισμένα & τίποτε παραπάνω! Έπειτα, μας λέτε δλδ πως εκμεταλλευόσασταν την κοπέλα ως καθαρίστρια & το παίζατε πως δε σας άρεσε κιόλας!!! Ας μην την αφήνατε να κάνει δουλειές εάν πραγματικά δεν το θέλατε! Κι όσο για τα πτυχία: μα με ποιό δικαίωμα απαιτούσατε πτυχία;;; Είχατε μήπως σεις η ίδια; Και τα παιδιά σας σεις τα σπουδάσατε; Και υποψιάζομαι (εάν βέβαια όλες αυτές οι ιστορίες έχουν αληθινό υπόβαθρο) πως σείς με την απαξιωτική σας συμπεριφορά απέναντί της όλα αυτά τα χρόνια την ωθήσατε να σπουδάζει τώρα, γιατί όντας υπερήφανη θέλει να σας αποδείξει την αξία της… Τέλος, στις παραπάνω προτάσεις σας, λέτε πως ο γιος σας σας την έφερε σώγαμπρη μέσα στο σπίτι, ενώ προς το τέλος του post σας λέτε για τον άλλο σας γιο & τη δική του γυναίκα: «Ομως ο Πέτρος είχε μόλις παντρευτεί και φύγει απο το σπίτι, η νέα του γυναίκα τον πήρε μαζί της και πήγανε μακριά να μείνουν»!!! Δλδ δεν ξέρετε τί θέλετε τελικά! Τον ένα τον κατηγορείτε που σας έφερε τη γυναίκα του στο σπίτι μέσα, ενώ στην περίπτωση του άλλου πάλι δεν είστε ευχαριστημένη που έμεινε με τη γυναίκα του μακρυά σας! Επιτέλους, εάν είστε όντως τόσο αλοπρόσαλλη, εγωίστρια & στριφνή πεθερά, τότε το λιγότερο που μπορώ να πω είναι πως πάλι καλά σας φέρονται οι καϋμένες οι νύφες σας…!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s