Τα όνειρά μου για τα παιδιά μου 2

Ο Μάρκος μπήκε στη ζωή μου την πιο ακατάλληλη στιγμή. Οταν γεννήθηκε ήμουνα μόνη, ο άντρας μου είχε πάρει απόσπαση για τη Κύπρο και εγώ έμεινα πίσω γιατί ήμουνα έγκυος. Μετά τη γέννηση του παιδιού θα πηγαίναμε όλοι μαζί. Αυτό βέβαια ποτέ δεν έγινε, αλλά τα σχέδια τα κάναμε. Τα πρώτα συννεφάκια στη δουλειά μου είχαν αρχίσει να προβάλλουν, έψαχνα για καινούργιο αφεντικό. Η προηγούμενη μου είχε πεί «πρόσεξε μη μείνεις έγκυος» υπονοώντας ότι θα με απέλυε μετά. Το είπε και το έκανε. Βρήκα πάλι δουλειά αλλά όχι αμέσως, στα 2 χρόνια, όταν ο Μάρκος είχε ξεπεταχτεί και γυρίσει ο Β απο τη Κύπρο.

Ηταν ένα γλυκό σιωπηλό μωράκι που έκλαιγε μόνο για να φάει. Μετά όλο χαμόγελα. Ο Πέτρος είχε ξετρελλαθεί μαζί του, τον έπαιζε σαν κούκλα, είχαν και 12 χρόνια διαφορά ηλικίας. Εκείνος τον άλλαζα, τον τάΙζε, τον έντυνε, τον χάϊδευε, τον πήγαινε βόλτα όταν εγώ δεν μπορούσα. Είχε μία δεύτερη μάνα και αυτό συνεχίστηκε μέχρι που έφυγε για σπουδές. Αλλά και μετά ο Πέτρος ήταν η μάννα του Μάρκου, μέχρι που ο τελευταίος μεγάλωσε. Αφου έλεγα τόσο αγαπημένα αδέλφια δεν υπάρχουν. Ελεγα.

Τα προβλήματα άρχισαν γρήγορα. Ο μικρός δεν άκουγε. Τον τρέχαμε στους γιατρούς, κανείς δεν του βρήκε τίποτα παθολογικό. Στο σχολείο τον κοροϊδεύανε γιατί δεν ακουγε και έγραφε ορνιθοσκαλίσματα. Τον πήγα στην Αμερική και εκεί του βρήκανε ένα ογκίδιο μέσα στ’ αυτί του, οι δικοί μας γιατροί δεν το εντόπισαν, έκανε εγχείριση και του το αφαίρεσαν. Μετά τ’ αυτιά του έμειναν κολλημένα σε ακουστικά, ως τώρα έχει πάθος με τη μουσική και τους δυνατούς ήχους για να αναπληρώσει ίσως το χαμένο χρόνο.

Ηταν ένας όμορφος έφηβος και τα κορίτσια ξενυχτάγανε αναστενάζοντας έξω απο το σπίτι μας. Πηρε απο τον μπαμπά του το σκέρτσο με τις γυναίκες, πότε έβγαινε με τη μία, πότε με την άλλη. Με το ζόρι μπήκε στο πανεπιστήμιο και βγήκε μετά απο 7 χρόνια μαζί με μία κοπέλλα έγκυο. Δεν τη παντρεύτηκε και εκείνη τόριξε. Τοτε έγινε ο πρώτος μεγάλος καυγάς με τον Πέτρο, σκοτωθήκανε για την έκτρωση, λές και το ήθελε το παιδί για λογαριασμό του. Τα γεγονότα είναι αυτά. Απο εδώ και κάτω μιλάει η Λένα.

Αισθανόμουνα σαν να είχα πάλι ένα μοναχοπαίδι και το τύλιξα με στοργή. Οπως και το άλλο μου παιδί, ήταν και αυτό πολύ τρυφερό μαζί μου, αλλά μου έλεγε και όλα τα προσωπικά του, στην εφηβεία μου εξιστορούσε τι και πώς με το κάθε κοριτσάκι που έβγαινε. Τον συμβούλευα για προφύλαξη, αλλά δεν ξέρω αν με άκουγε, μάλλον όχι. Μετά απο τη κοπέλλα εκείνη, άφησε και άλλες έγκυες αλλά ποτέ δεν ανελάμβανε τις ευθύνες του, δεν παντρεύτηκε καμμία. Και εκείνες τάρριχναν. Τάφτιαξε αργότερα με μία αρραβωνιασμένη με άλλον, μεγαλύτερή του γυναίκα, την Α, ήρθε στα χέρια με τον γκόμενό της, έναν μπράβο κάποιου ανθρώπου της νύχτας και τον κάνανε τόπι στο ξύλο. Λές και ήταν σάκκος του μπόξ, κάθε πή-δη-μα σήμαινε και ένα μαυρισμένο μάτι.  Στο τέλος πήγε ο Β και κατήγγειλε το γκόμενο της Α, του είχαν και κάτι άλλα μαζεμένα και δέχτηκε να αφήσει την Α  ελεύθερη για να γλυτώσει τη φυλακή. Είχε μπέσα γιατί ποτέ δεν μας ξαναενόχλησε. Η Α τον περνάει 5 χρόνια σε ηλικία.

Ε!  λοιπόν δεν μ’αρεσε που απ ολες τις κοπέλλες που έβγαινε όλα αυτά τα χρόνια πήγε ο βλάκας και παντρεύτηκε τη γκόμενα του γκαγκστερ! Και εσείς να λέτε ότι θέλετε, μου τάπατε δα και πρίν!. Εξω απο το χορό όλοι τραγουδάνε.  Μου μπήκε και στο σπίτι σώγαμπρη και μας ερχόταν τρέλλα, δεν καταλαβαίναμε και τι έλεγε..είχε κάτι εκφράσεις! Το ρε και το μωρέ ψωμοτύρι!. Οχι δεν έχω σπουδάσει, αλλά να μιλώ ευγενικά ήξερα! Ο γιός μου το δήλωσε, «αν φύγει αυτή, θα φύγω και εγώ απο το σπίτι», μαζεύτηκα, είχε φύγει ο ένας, ήθελα κάτι να μου μείνει. Εσκυψα το  κεφάλι. Φρόντισα όμως να κάνω τη ζωή της Α, δύσκολη. Υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός. Εκείνη θεωρούσε ότι καλό είναι τώρα που αποκαταστάθηκε και ο άλλος της ο γιός να πάω στα τσακίδια, μου το έλεγε κιόλας «πόσο θα ζήσετε μητέρα με την καρδιά σας;» και όταν έκανα  την εγχείριση στο Ωνάσειο  ήταν καταστενοχωρημένη, κρίμα που δεν πέθανε η κωλόγρια, να ησυχάσουμε. Και όλο μέσα στα πόδια μου ήτανε να παρακολουθεί και να κάνει μετά κουτσομπολιά, στον μαναβη, στο μπακάλη, στη φαρμακοποιό.. «μιά χαρά σας βλέπω σήμερα κα Λένα μου..ξεπεράσατε την έκρηξη δυσκοιλιότητας που μας έλεγε η Α ότι είχατε;» Και ο άλλος ο μα-λά-κας να τη κυττάει στα μάτια. Την φούσκωσε στα γρήγορα, μη ήταν και έγκυος όταν παντρεύτηκε. Δεν έχω παράπονο απο τα εγγόνια μου, έίναι τα γλυκύτερα παιδιά του κόσμου και τα λατρεύω.

Ναί είμαι κτητική. Με πολύ ανασφάλεια. Δεν σας λέω να μπείτε στα παπούτσια μου, δεν μπορείτε γιατί η κάθε μάνα φοράει τα δικά της. Αμα μπλέξει όμως η κόρη σας, δεν θα την αφήσετε να πνιγεί.