Αντιστεκόμενοι και ..εμείς

ήρθαν οι ταραχές και πέρασαν. Ανώδυνα για κάποιους, επώδυνα για άλλους, οι πορείες ακόμη συνεχίζονται, οι νέοι μας φωνάζουν μπάς και εισακουσθούν. Ποιός τους ακούει και δεν κουνάει μήτε το φρύδι του ε; Κι αν δείχνεις λίγο κομμένος στο προσωπάκι σου Κωτίκο μου είναι που στενοχωρέθηκες γιατί έγινες διεθνώς ρεζίλι (κι άλλο) ή γιατί φοβάσαι μη χάσεις τη θέση του οδηγού στο τραινάκι του λούνα πάρκ που λέγεται πατρίδα; ακούς τίποτα εσύ ο ίδιος, ή περιμένεις να στα πούνε; Με μία αναφορά γραπτή και πρωτοκολλημένη; Η παρακολουθείς τα ξένα πρακτορεία που χαρακτηρίζουν τα γεγονότα σαν το γερμανικό πρακτορείο που είπε ότι «η Ελλάδα δεν ζει μια εξέγερση των μη προνομιούχων αλλά των παραχαϊδεμένων, οι οποίοι σήμερα κοιτάζουν κατάματα το τέλος των προνομίων τους. Και αυτό είναι ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό φαινόμενο» φοβούμενοι μη πάθουν τα ίδια και στα δικά τους νερά. Δεν ξέρω αν θα χάσεις τον πόλεμο, στη μάχη όμως αυτή ηττήθηκες όχι απο έλλειψη στρατεύματος αλλά απο ανανδρία. Ούτε στο λαό σου δεν μπόρεσες να μιλήσεις την ίδια στιγμή που βγήκε στους δρόμους, έπρεπε να κρυφτείς και να περιμένεις να σου συντάξουν το λόγο που θα έλεγες 3 μέρες μετά. Ο θειός σου θα σε μουτζώνει χειροπόδαρα στον τάφο του!.

Ο Ελληνας δεν πιστεύει στο κράτος και στους επιτελείς του, νόμους, αστυνομία, κυβερνώντες. Απο την τουρκοκρατία κανέναν δεν ήθελε απο τους συνεργάτες των κατακτητών, αργότερα με την ελεύθερη Ελλάδα όταν το τέρας της γραφειοκρατίας-δημοσιοκρατίας άρχισε να τρέφεται και η αστυνομία να παρανομεί. Οι πρόγονοί τους αστυνομικοί ήταν πολύ ξύπνιοι συγκριτικά με τους βουτυρομπεμπέδες του τώρα, δεν χρειαζόταν να πεθάνει ο μικρός Αλέξης που μόνος του σουλάτσερνε στα σοκάκια μαζί με τον κάθε μπάτσο, 2 χαστούκια θα ήταν αρκετά απο τα όργανα της τάξης, για να του κλείσουν το στόμα και να τον κάνουν να φέρεται σαν πολίτης και όχι σαν κωλόπαιδο. Την εποχή μου όποιος έβγαζε γλώσσα τις έτρωγε μα απο τον δάσκαλο, τον παπά, τον χωροφύλακα και στο σπίτι έτρωγε άλλες τόσες απο τον πατέρα του. Σιγά μη σκοτώνουμε το κάθε πιτσιρικι που βγάζει γλώσσα, θα είχε ερημώσει η γής.

Οργή λοιπόν του κόσμου για την αστυνομία που μπέρδεψε τις βούρτσες με τις φούστες για άλλη μία φορα. Οργή για τον δικηγόρο που θρασύτατα υπερασπίζεται το σύστημα που σκοτώνει και κουκουλώνει. Οργή του κόσμου για τους κανάγιες που φοβούνται μη τους αναγνωρίσουν και πιάσουν, έτσι φοράνε τις Prada κουκουλίτσες τους και κάνουνε τις τρελλίτσες τους με κασμάδες και λοστούς. Αλήθεια που τους βρίσκουν τους κασμάδες και σπάζουν τα πεζοδρόμια; Ξέρετε πολλά νοικοκυριά και σπίτια νά εχουν κασμάδες στο ντουλάπι με τα χαρτιά υγείας  και το Σκίπ;  Ξέρετε πολλά καταστήματα ειδών κιγκαλλερίας να πουλάνε κασμάδες; Που πουλάνε κασμάδες και πόσο, να πάω να πάρω αφού είναι τόσο εύκολο; Ελάτε στα συγκαλά σας, τι είναι αυτά τα πράγματα, κουτόχορτο τρώμε;  

Ο κόσμος σαν υπνωτισμένος ακούει «απο τους καναπέδες» όπως μας κατηγορούν οι νεολαίοι μας. Οχι κύριοι, δεν καθόμαστε στους καναπέδες μας για να δούμε τηλεόραση, δεν έχουμε τη συσκευή στο σαλόνι μας μαζί με τα μπιμπελό, στην κρεββατοκάμαρα είναι η τηλεόραση, να βλέπουμε αυτά που μας σερβίρετε μασημένα, πρίν μας πάρει ο ύπνος.  

Η αποθέωση της βίας πουλάει. Συνειδήσεις, ζωές, αφόρητα βαρετά μπινελίκια » να τους γαμήσουν απο τη μύτη», «ας καούν όλα, δεν με νοιάζει» όλοι αυτοί οι τζάμπα μάγκες δεν κουνηθηκαν απο τη ξάπλα τους, ίσως μόνο να  πάνε να πάρουν λίγα ακόμη φιστίκια για το ουϊσκάκι τους, πάντα οι άλλοι φταίνε, εμείς δεν τους ψηφίσαμε, δεν ανήκουμε στο 90% που  τους επέλεξε με τα γουρουνοτσάρουχα και τις γκλίτσες, δεν φωνάξαμε «Γκόρτσο, Γκόρτσο» όπως ο συχωρεμένος Παπαγιαννόπουλος που πέθανε στη ψάθα, όχι οι αρχηγοί των νεολαίων απο τα βάθρα τους δίνουν το σύνθημα «Εν δυό, εν δύο» αλληλοκατηγορούμενοι (είπες-είπα), σοβαρά υποτασσόμενοι στην καταμέτρηση μελλοντικών ψήφων..  

Και οι πορείες συνεχίζονται. Και ο Κακλαμάνης εκλιπαρεί να μη του κάψουνε το δένδρο του. Εδώ καίγεται η Ελλάδα φίλε, δεν πάς να πιάσεις καμμιά σκούπα λέω εγώ!

Advertisements

6 thoughts on “Αντιστεκόμενοι και ..εμείς

  1. «Οι πρόγονοί τους αστυνομικοί ήταν πολύ ξύπνιοι συγκριτικά με τους βουτυρομπεμπέδες του τώρα, δεν χρειαζόταν να πεθάνει ο μικρός Αλέξης που μόνος του σουλάτσερνε στα σοκάκια μαζί με τον κάθε μπάτσο, 2 χαστούκια θα ήταν αρκετά απο τα όργανα της τάξης, για να του κλείσουν το στόμα και να τον κάνουν να φέρεται σαν πολίτης και όχι σαν κωλόπαιδο».
    τολμηρή γραφή θεία Λένα. κι ας συμφωνώ κάπου. την καλησπέρα μου!

  2. Δεν τόχω γράψει καλά μάλλον ε; Θέλω να πώ ότι παλιά δεν τολμούσαμε ούτε να αντιμιλήσουμε πόσο μάλλον να προκαλέσουμε έναν αστυνομικό. Και το ξύλο έπεφτε βροχή σε όποιον έβγαζε γλώσσα.
    Αυτοί οι δυο μάγκες με τις κουμπούρες αντί να σκοτώσουν ένα παιδάκι καλύτερα θα ήταν να το αγνοούσαν ή ας του έδιναν ένα σκαμπίλι όπως τον παλιό καιρό, αυτό θέλω να πώ.

  3. όχι, μια χαρά το γράψατε εσείς, απλώς νομίζω ότι οι περισσότεροι θεωρούν τον Αλέξη μικρό ήρωα – άγιο που τον έφαγαν μπαμπέσικα οι αλήτες οι φρουροί. μπορεί να είναι και έτσι, αλλά δεν ξέρω, όσο περνάει ο καιρός μου φαίνεται ότι -και χωρίς να δικαιολογώ κανέναν, ο θάνατος ενός παιδιού είναι ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ – κάπως θα είχε προκαλέσει και αυτός την τύχη του το μοιραίο βράδυ. απο εκεί και πέρα, βεβαίως συμφωνώ ότι το σκαμπίλι είναι το άκρο όριο της επιτρεπόμενης αντίδρασης οργάνων της «τάξεως». τα φιλιά μου!

  4. Εχει αλλάξει ο κόσμος καλή μου Κοκκινοσκουφίτσα παρα πολύ. Εμπαινα στο τραίνο παλιά και σηκωνόντουσαν να μου δώσουν τη θέση τους, τώρα δεν ασχολείται κανείς. Το άμοιρο παιδί καλώς το αγιοποίησαν, έτσι εξορκίζουν το κακό απο τα δικά τους παιδιά, είτε «προκάλεσε τη τύχη του» είτε η τύχη του το ξέχασε. Και η αστυνομία κατάντησε να είναι ενάντια στο κάθε κάτοικο. Οι οπλοφορούντες αφήνουν τις σφαίρες τους αδέσποτες, βάσει εντολών πιστεύω-τίποτα δεν είναι τυχαίο – χθές ο Αλέξης, σήμερα το άλλο παιδί που του πυροβόλησαν το χέρι, αύριο ένα άλλο ανήλικο. Θέλουν καποιοι ίσως να μας πούνε «μαζέψτε τα στο σπίτι», μα πώς ε; Και ποιοί θα κάνουν τις επαναστάσεις, η γιαγιά των 80 ετών ή ο νιός των 18;

    Πήγα και εγώ σε μία πορεία ξέρεις μαζί με τον Β και κρυφά απο τα παιδιά που θα παίρνανε ανάποδες. Και μετά καθίσαμε σε 2 καρεκλάκια που είχαμε μαζί μας στη συναυλία χθές. Σταματούσαν και μας έσφιγγαν αυτά τα παιδιά τα χέρια, μας φιλούσαν που ακόμη και οι παπούδες είναι δίπλα τους. Και όταν κάτσαμε, κάποιος έδωσε 1 μπουκάλι νερό και δύο ποτήρια. Συγκινήθηκα πολύ. Μακάρι ο θεός να εισακούσει τις αγωνίες τους.

  5. θεία Λένα, προσπαθώ να σκεφτώ πώς ένας έφηβος θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο ώστε να τρομάξει την εξουσία.
    Δεν μου προκύπτει!
    Αντίθετα, βλέπω μια εγωκεντρική εξουσία, να μηδενίζει την ύπαρξη του διαφορετικού.
    Και δεν διστάζει, γιατί έτσι διαμορφώθηκε, να αφαιρεί ζωές.
    Ο μικρός δεν είναι ήρωας με την αρχαιοελληνική σημασία της λέξης.
    Δεν συγκρούστηκε με το αδύνατον, γνωρίζοντας το τι θα συμβεί.
    Ο μικρός είναι ένα δολοφονημένο παιδί.
    Δολοφονημένο από το χέρι του φυσικού αυτουργού, αλλά και την κυρίαρχη ιδεολογία.

    Και φυσικά δεν συμφωνώ με την άποψη των Γερμανών περί εξέγερσης των παραχαϊδεμένων.
    Των παραζαλισμένων είναι η εξέγερση. Των διαβιούντων σε ένα απόλυτα ανομικό περιβάλλον, που βλέπουν όνειρα και ιδανικά να γίνονται κομμάτια.
    Και ξέρεις, πλούσιοι και φτωχοί έχουν το ίδιο δικαίωμα στο όνειρο.
    (ανεξάρτητα από το αν είναι ίδιο το όνειρό τους)

    Ας είναι…
    Η ζωή συνεχίζεται, και μακάρι, όσα βγήκαν στην επιφάνεια, να βγήκαν για να αλλάξει λίγο ο τρόπος της ζωής και όχι για να «φανερωθούν» και να τα κρύψουμε καλύτερα!!

    Καλημέρα

  6. Ο μικρός είναι δολοφονημένος απο την εξουσία, Σωτήρη, της οποίας το αυτί δεν ιδρώνει όχι για τον συγκεκριμμένο, αλλά για τον κάθε έφηβο που είτε ζήσει, είτε πεθάνει, το ίδιο της κάνει αρκεί να μη χάσει το θρόνο της. Δεν έχει τσίπα αυτή η εξουσία γι αυτό δεν παραιτείται άλλωστε, καρφί δεν της καίγεται για τις εξεγέρσεις, τις πορείες και τα αιτήματα όλων μας.

    Και βέβαια διαφωνώ για την εκδοχή των Γερμανών, γι ‘αυτό άλλωστε την ανέφερα. Ομως θα το δείς και εσύ αυτό που θα έρθει. Τα γεγονότα θα τα κρύψουν ΟΛΟΙ, πράσινοι και βένετοι ίδια κουβέρτα θα έχουν στα χέρια για όλους εμάς που νικηθήκαμε πές, αλλά και για το νέο αίμα που δεν ψήθηκε ακόμη.

    Ημουνα νιά και γέρασα, τώρα φωνάζουν απελπισμένα τα νιάτα, αύριο με το καπέλλο στα χέρια (ή τα πτυχία) θα γλείφουν κατουρημενες ποδιές για ένα μισθό της πείνας. Το κάνουν ήδη οι μεγαλύτεροί τους. Και μετά θα γίνουν γρανάζια της ίδιας μηχανής που μάσησε και εμάς.
    Περαστικά σου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s