Για να πώ πώς δεν χάθηκα

Οπως είχα ξεκινήσει το γράψιμο πρίν 3 χρόνια, τώρα φαίνεται πως τελειώσαν αυτές οι ώρες που θα τα αποτύπωνα στο χαρτί όλα όσα δεν γίνονταν πιά στη ζωή μου, απο το να μείνω πίσω να κυνηγάω αέρινες χίμαιρες που ποτέ δεν έπιασα, έγραφα. Τώρα γράφω όλο και λιγώτερο. Υπάρχουν σκέψεις, τρέχουν τα γεγονότα, απο πίσω τους και εγώ, αλληλοκυνηγιώμαστε, όταν σταματάει ο ένας για μιά ανάσα, τον κυττάνε οι άλλοι και περιμένουν να ξεκουραστεί ώς τον επόμενο γύρο. Ετσι γράφω λιγώτερο, αλλά δεν σταματάω τις ενασχολήσεις.
Λοιπόν έχουμε και λέμε
α) Η Βάσω πάει κάθε μέρα στο μαγαζί μαζί με το γιό της. Μένουν και μαζί σε ένα διαμέρισμα που είχαν απο παλιά, κοντά στο μαγαζί ώστε να πηγαίνουν είτε με τα πόδια αμα έχει καλό καιρό είτε με το λεωφορείο για μία στάση άμα κάνει κρύο ή βρέχει. Εμαθε να στριφώνει, να κονταίνει και να φαρδαίνει, ακόμη τη βοηθάω, αγόρασε και μία ραπτομηχανή που την έστησε στο πίσω μέρος του καταστήματος, εκεί που ο Μάρκος μου το είχε κάνει γαμιστρώνα με πτυσσόμενα κρεββάτια..φύγανε όλα αυτά. Βάλανε τραπέζι-καρέκλα-ραπτομηχανή, μιά ντουλάπα για τα έτοιμα πρός μεταποίηση ρούχα και ένα σιδερωτήριο, στρίμωξαν και ένα μικρό σέτ ψυγείο-κουζινάκι-ραφάκια για κανένα καφέ. Περίπου όπως το είχαμε εμείς παλιά, πρίν τις αναπροσαρμόσεις των παιδιών με βουλιαχτούς καναπέδες και ερωτικά ξεσαλώματα. Δουλεύουν εκ περιτροπής ή και μαζί. Τις περασμένες 2 εβδομάδες πήγαινε κάθε μέρα ο Β και ο πρώην συνέταιρός μας και τους βοηθούσαν, πάω και εγώ πολύ συχνά, εφόσον δεν κάνει πολύ κρύο ή δεν βρέχει. Θέλει να το εμπλουτίσει με χειροποίητα πουλόβερ η Βάσω, γιατί πλέκει μετά μανίας, απίθανα πράγματα. Θα φτιάξει 1-2 να τα βάλει βιτρίνα για κράχτη και μετά οι πελάτισσες ας έρχονται να τους παίρνει τα μέτρα να τους πλέχει τα ρούχα που θέλουν εκείνες. Θα δούμε αν θα πιάσει. Πλέξιμο δεν ξέρω αλλά μπορώ να της φτιάχνω απλικέ λουλούδια και άλλα διακοσμητικά απο τσόχα ή και δαντέλλα. Με αυτό ασχολούμαστε τώρα, τι να βάλουμε στη βιτρίνα και αν θα πιάσει. Κάτι μωρουδιακό, κάτι σε αξεσουάρ για τη κοπελίτσα, κάτι σε πουλόβερ για τη μαμά, ή ένα σάλι για τη γιαγιά.

Πληρώνουν νοίκι στην Α και τη Βίκη και τα υπόλοιπα, κέρδη τους!

Α! Η Βίκη τα ξαναέφτιαξε με τον άντρα της και ζούνε πάλι μαζί χωρίς στεφάνι όμως. Ο Μάρκος ξεπέρασε τη λύπη απο τη Βίκη και τόχει ρίξει πάλι στην Α που όλο φτιάχνεται και συγυρίζεται, να τα κομμωτήρια, τα μανικιούρ, οι δίαιτες και οι μοδίστρες.
Είμαι ευχαριστημένη. Επιτέλους, ήσυχη οικογενειακή ζωή όσον αφορά τα παιδιά μου.
Οσο για μένα, ξαναπήρα βάρος, τρώω. Οχι πολύ, αλλά πήρα. Υποσχέθηκα όμως στον εαυτό μου να τρώω περισσότερα πράσινα κάθε μέρα. Και να μειώσω λίγο το ψωμί. Οχι δεν ζυμώνω πιά, τάμαθα αυτά. Πάει ο Β στην Αθήνα και μου παίρνει ένα ψωμί, μούρλια που βαστάει 5 μέρες. Αχχ! Ωραία είναι η ζωή όταν έχεις πολλά πράγματα να κάνεις. Γλυκιά σαν μία αγκαλιά μαργαρίτες.

Advertisements

4 thoughts on “Για να πώ πώς δεν χάθηκα

  1. Λένα μου,
    συμφωνώ ότι η ζωή είναι ωραία, όταν έχεις πράγματα να κάνεις και δεν βυθίζεσαι στην ανία και την απραξία. Κι εσύ, όπως φαίνεται, θα έχεις πάντα δραστηριότητες.
    Καλό απόγευμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s