Το κακό μάτι

Με έπιασε το χέρι του φόβου πρίν 10 μέρες. Οταν εισήχθει η νύφη μου στα επείγοντα νοσοκομείου για βρογχοπνευμονία. Τη βάλανε αμέσως στο οξυγόνο, η καρδιά δεν λειτουργούσε καλά. Λεπτομέρειες μάθαινα απο το γιό μου και τον άνδρα μου, δεν μου τα λέγανε όλα, τα φιλτράριζαν πρώτα για να μη τρομάξω. Δεν έκαναν καλά που δεν μου τα λέγανε, έτσι η φαντασία μου για τα χειρότερα ξέφρενα έπλεκε ιστούς. Της κάνανε πολλές εξετάσεις για να βρούν το μικρόβιο που τη χτύπησε. Χθές γύρισε σπίτι χλωμή, αδυνατισμένη και ανάστατη. Πέρασε μεγάλη φουρτούνα και φόβους.

Δεν είμαι μοιρολάτρισσα, ούτε πιστεύω στα ματιάσματα, οι περιστάσεις όμως με κάνουν να απορώ: Μία Δευτέρα έπεσα εγώ και μέσα σε 24 ώρες αρρώστησε η νύφη μου με υψηλώτατο πυρετό. Λές και φάγαμε μαζί τη μούτζα. Θυμάμαι πως είχε έρθει στο σπίτι μας τη προηγούμενη Κυριακή σαν τη καλή χαρά να μας ευχηθεί καλό ταξείδι και να μας προτείνει κάποιες μάρκες αυτοκινήτου να σκεφτούμε για να αγοράσουμε. (Γιατί τότε σκεφτόμασταν να αλλάξουμε το σαραβαλάκι μας με ένα πιο νέο μοντέλλο-σκέψεις που τώρα έχουν πάει περίπατο), τι χαρούμενη που ήταν. Ομως τραβήξαμε τη προσοχή ζηλιάρικων ανθρώπων που ναί υπάρχουν στο σπίτι μας. Το έχω ξαναγράψει αυτό παλιά, η Α. ζηλεύει. Τι να  ζηλέψει απο μιά γριά σαν και εμένα; Ζηλεύει τη ζωή που έζησα, θέλει να οικειοποιηθεί τα πράγματα μου, αφού μου το είπε μιά φορά στα μούτρα «πόσο θα ζήσετε μητέρα;» και μετά φρόντισα και της έκανα τη ζωή της κόλαση με τις απαιτήσεις μου. Ναί τη τσακώνω που και που να κυττάει τα πράγματά μου, τα ασημικά της γιαγιάς μου απο τη Σμύρνη, το σερβίτσιο που αγόρασα απο τη Κύπρο τότε που ο άνδρας μου είχε πάρει απόσπαση, κάτι άλλα μικροέπιπλα και να αναστενάζει με παράπονο που ακομη ζούμε και δεν της δόθηκε ευκαιρία να τα πάρει εκείνη. Και τη άλλη μου νύφη τη ζηλεύει. Θυμάμαι το 1996, ο γιός μου είχε πάρει στη Μ ένα καινούργιο ρολοϊ, δώρο στα γενέθλιά της. Το φορούσε όταν ήρθε να φάμε μαζί, το είδε η Α και με χολή της είπε «τόσα μπιζού έχεις, τι θέλεις κι άλλα;» και μετά έσπασε το λουράκι του ρολογιού και η Μ στενοχωρέθηκε. Και πόσα άλλα που βλέπω γύρω μου να συμβαίνουν αλλά σιωπώ. Να τα βλέπουν άραγε και οι άλλοι; Δεν ξέρω, κανείς δεν μου είπε ποτέ τίποτα.

Ομως είμαι πεπεισμένη ότι το μάτιασμα το φάγαμε μαζί με τη Μ. Εγώ έπεσα, έσπασα τα κόκκαλα μου εκείνη αρρώστησε βαριά. Επιζήσαμε βέβαια αλλά με απώλειες. Ειδικά εκείνη που ποτέ ως τώρα δεν είχε αρρωστήσει σοβαρά. Είμαι στο σπίτι της τώρα, τα παιδιά κοιμούνται και εγώ γράφω βιαστικά το κείμενο με το αριστερό μου χέρι. Το δεξί είναι στο νάρθηκα. Προφασίστηκα ότι θέλω να πάω να τους δώ και ξέφυγα απο τον κλοιό της προστασίας στο σπίτι μου. Μου είχε λείψει άλλωστε και το γράψιμο. Και οι μπλογκερς.

Θέλω να μιλήσω στη Μ για αυτές μου τις σκέψεις, αργότερα όμως γιατί όλο κοιμάται – απο χθές το πρωϊ που ήρθε, όλο κοιμάται. Η κούραση, η αγωνία, οι λογείς επίπονες εξετάσεις, τα χέρια της γεμάτα πρηξίματα και μελανιές απο τις σπασμένες φλέβες, ο φόβος των αποτελεσμάτων – όλα συνείσφεραν σε αυτή την υπνηλία που ονομάζεται «επιτέλους σπίτι μου». Το ξέρω το συναίσθημα, το είχα νοιώσει πρόπερσι μετά την εγχείριση καρδιάς. Μόνο που δεν φίλησα το πάτωμα του σπιτιού μου όταν γύρισα. Οταν γίνει καλύτερα θα της το συζητήσω το θέμα. Πώς να ξορκίσουμε τα ματιάσματα.

Advertisements

4 thoughts on “Το κακό μάτι

  1. Ευτυχώς τουλάχιστον που γράφετε κι εσείς θεία…κι εγώ αναρωτιώμουν για τη μούτζα που «φάγατε» οικογενειακώς…
    Τουλάχιστον η νύφη σου θα κάνει Πάσχα και γενέθλια στο σπίτι, κάτι είναι κι αυτό…
    Σας φιλώ όλους από το -παραδόξως- ηλιόλουστο Μπακού.

  2. αγαπητή , ενδιαφέρουσα Λένα . Τυχαία ανακάλυψα το blog σου [ εγώ δεν έχω και δεν ξέρω να φτιάχνω] , πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν βρε παιδί μου αυτό που λέμε περίσσια κακή ενέργεια και μας την μεταβιβάζου ηθελημένα. Βέβαια τη στιγμή πυ γίνεται μάλλον δεν παίρνουμε χαμπάρι, αλλά μετά τα συνδυάζουμε και… καταλαβαίνουμε, αφού μας έχει δώσει να καταλάβουμε. Χαίρομαι που μια γυναίκα στην ηλικία σου έχει τόσο φρέσκο πιπεράτο μυαλό. Θα τα ξαναπούμε … Καλή Ανάσταση

  3. Θεία Λένα, κατ’ αρχάς σιδερένια εσύ.
    Και η νύφη σου, ομοίως.
    Να είστε και οι δυο καλά.
    Πάντα.

    Για τα άλλα, μη τα σκέφτεσαι.
    Μπορεί και να είναι έτσι, αλλά μη τα βάζεις μέσα σου, γιατί τελικώς εσένα «τρώνε».

    Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα.

    Πολλά φιλιά!

  4. Λένα μου,
    πέρασα για ευχές. Καλή Ανάσταση κλπ.
    Πολύ χαριτωμένο το ποστ σου, ως συνήθως. Ξέρεις τι μου θύμισες? Τη μαμά μου. Της έχει μπει η ιδέα ότι μια θεία, η Ε. (όνομα και μη χωριό) ματιάζει. Όταν έλθει λοιπόν να μας επισκεφτεί η εν λόγω θεία, μετά έχουμε συναγερμό. Ξεματιάζεται συνέχεια η μαμά μου. Χα χα χα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s