Κάτι τις

Είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που ήρθαν ονομαστικές γιορτές και δεν έφτιαξα τίποτα. Ούτε ένα σού, ούτε μία τούρτα. Είναι επίσης η πρώτη φορά που λυπήθηκα αφάνταστα. Γιατί μπαίνοντας στη κουζίνα με έπιασε ζάλη και κάθισα. Ξαναδοκιμάζοντας να κάνω κάτι, να χτυπήσω μία κρέμα=ίλιγγος. Οπότε το παράτησα και γύρισα στη τρύπα μου. Μου έκοψαν τα φάρμακα μάνι-μάνι και νάτα τα αποτελέσματα, οι ζαλάδες ξανάρθαν. Αναστατώθηκαν όλοι και εγώ μαζί τους. Οπως και να έχει θέλω να σας κεράσω..με τα περσινά μεγαλεία που τα σκέφτομαι αλλά δεν κλαίω, ελπίζω να τα καταφέρω ξανά κάποια στιγμή. Γλυκό του κουταλιού για όλους.  Γλυκό απο τα χεράκια μου, κυδώνι, που το έκανα πέρσι το φθινόπωρο, ανυποψίαστη απο τις φουρτούνες που έρχουνταν. Εχει μπόλικο για όλους, μη βιάζεσθε. Καθίστε μιά στάλα να σας δώ λίγο, να τα πούμε.

glykokythoni_170wh

Σας ευχαριστώ πολύ.

Advertisements

14 thoughts on “Κάτι τις

  1. Χρόνια σας Πολλά! Εσείς να είστε καλά κι όλα τα άλλα γίνονται. Τι ωραίο χρώμα που έχει το γλυκό σας! Είναι πολύ λαχταριστό! Αλήθεια, συνταγές στέλνετε; Ας πούμε, αν ήθελα να φτιάξω αυτό το γλυκό, τι θα έπρεπε να κάνω;

  2. Και λιγο νερακι τωρα Θεια Λενα, να φυγει η πολυ γλυκα απο τον λαιμο 😉 Υπεροχο κερασμα, ευχαριστουμε!

    Τωρα διαβασα τις περιπετειες σας! Ευτυχως ολα φαινονται να διορθωνονται ομως. Πληρη περαστικα σας ευχομαι! Πολλα φιλια 🙂

  3. Τώρα μόλις θυμήθηκα ότι δεν σου ευχήθηκα για τη γιορτή σου. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Λένα μου καλή, να είσαι πάντα υγιής και να μας διηγείσαι τις όμορφες ιστοριούλες σου.

  4. Η συνταγή για το κυδώνι Κοκκινοσκουφίτσα μου είναι απο τη δεκαετία του ’50, μου την έδωσε μία Σπαρτιάτισσα φιλενάδα που δυστυχώς δεν είναι πιά κοντά μας. Κάθε όμως που φτιάχνω το κυδωνάκι της, τη θυμάμαι με χαμόγελο.

    Θέλουμε 6 μεγάλα ώριμα κυδώνια , γύρω στα 2 κιλά θα είναι όλα. 2,5 φλυτζάνια νερό, 1,5 κιλό ζάχαρη, χυμο απο μισό λεμόνι, 2 μπαστουνάκια κανέλα και 4-5 φυλλαράκια αρμπαρόριζα.
    Πλένεις τα κυδώνια και τα τρίβεις να φύγει η σκληρή επιφάνεια. Τα κόβεις στα 4, πετάς το κουκούτσι. Μετά τα κόβεις λωρίδες φαρδιές ένα δάχτυλο τουλάχιστον γιατί μαζεύουν μετά.Βάζεις τις λωρίδες σε ένα μεγάλο κατσαρόλι και τις σκεπάζεις με νερό. Βάζεις το καπάκι και τις βράζεις σε μέχρι να μαλακώσουν όχι όμως να λιώσουν. Τραβάς στην άκρη τη κατσαρόλα και τ’ αφήνεις να κρυώσουν
    Αμα κρυώσουν περνάς απο ψιλό τρυπητό το ζουμί ώστε να βγεί 2,5 φλυτζάνια αν δεν φτάνει βάλτε νερό. Φτιάχνεις σιρόπι με το ζουμί αυτό και τη ζάχαρι, προσθέτοντας το χυμό λεμονιού, την αρμπαρόριζα αι τη κανέλλα. . Βράστε το σιρόπι για 3 λεπτά, βγάλτε ότι αφρό εμφανισθεί και ρίχτε μέσα τα κυδώνια. Τραβήξτε απο τη φωτιά και αφήστε τα σε μία άκρη για 3 ώρες.
    Μετά απο τις 3 ώρες αφαιρέσθε την αρμπαρόριζα και τη κανέλλα και βάλτε το σε σιγανή φωτιά να πήξει το σιρόπι. Αυτό μπορεί να πάρει και 1 ώρα.
    Σχετικά με το χρώμα του κυδωνιού. Οσο πιο πολύ ώρα περάσει μέσα στο σιρόπι τόσο πιο ξανθό θα γίνεται. Αν όμως το θέλετε κόκκινο σαν αίμα, τότε στο πρώτο στάδιο του βρασμού να του ρίχνετε μέσα με σπρέι παγωμένο νερό.
    Οταν είναι έτοιμο, τραβήχτε το στην άκρη και αφέίστε το να κρυωσει. Βάλτε το σε γυάλες με σιρόπι παντού. Μετά στο ψυγείο.
    Καλοφάγωτο

  5. αν σας λείψει ποτέ η αρμπαρόριζα έχω στην γλάστρα μου Θεία Λένα!
    Φαντάζομαι θα φτιάχνετε και βερυκοκάκι;
    Εμένα το δικό μου αγαπημένο είναι το σύκο, βέβαια από τον Πύργο κατάγομαι κι όχι από την Καλαμάτα και η συκιά μου φέτος κάτι μου λέει ότι θα με βγάλει ασπροπρόσωπο!

  6. Καλημέρα Γιαννάκη. Εχω αρμπαρόριζα, μεγάλη σαν δένδρο που μοσχοβολάει. Εχει ανθίσει τώρα και μαζεύει του κόσμου τις μελισσούλες. Γλυκά του κουταλιού άρχισα να ξανα-φτιάχνω τα τελευταία 3 χρόνια, τότε που η μία μου νύφη ανέπτυξε τροφική αλλεργία στα αλεύρια-παντεσπάνια. Φτιάχνω κάθε χρόνο στην εποχή τους καϊσι, μελιτζανάκι, κυδώνι, νερατζάκι. Εκανα πέρυσι χουρμάδες γλυκό του κουταλιού και έγιναν ανάρπαστοι. Σταφύλι, μουσταλευριά και σύκο γλυκό, δεν τα πολυφάγανε. Το βύσσινο το βάζουμε πάνω στα παγωτά όλο το χειμώνα και κάνω τσέρυ μπράντι. Θέλω να κάνω και πορτοκάλι λικέρ..

  7. Ευχαριστώ πολύ για τη συνταγή που καθήσατε να μου γράψετε. Το εκτίμησα πολύ, ιδιαίτερα γιατί δεν κάνει να κουράζετε τα χέρια σας. Εγώ θα το φτιάξω το κυδώνι, αλλά θα θυμάμαι εσάς και θα χαμογελάω (που είστε και εν ζωή, φτου φτου φτου!!!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s