Bingo!

Σήμερα το πρωϊ η κα Κ (απο το κλέβω) οπως κάθε πρωϊ κατέβηκε στην είσοδο, πήρε όλη την αλληλογραφία που αφήνει ο ταχυδρόμος στο κουτί, την έβαλε σε μία πλαστική τσάντα και την ανέβασε στο διαμέρισμά της. ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ο Μάρτυρας και βιντεοσκόπησε.
Μετά απο 10 λεπτά, ξανακατέβηκε, πήγε στο διπλανό κάδο απορριμάτων και άδειασε τη πλαστική σακούλα μέσα. ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ο Μάρτυρας και βιντεοσκόπησε.
Μετά κατέβηκε η νύφη μου (που παρακολουθούσε απο το μπαλκόνι) μαζί με τον Β και την οικιακή βοηθό με μία σκούπα και ψάρεψαν τη πεταμένη αλληλογραφία απο τον κάδο. Ηταν σφραγισμένα σε νάϋλον περιοδικά, γράμματα και λογαριασμοί που ανήκαν σε κατοίκους της πολυκατοικίας μας. Βγήκαν ψηφιακές φωτογραφίες και ΚΑΤΕΓΡΑΦΗΚΕ το όλο θέμα σε βίντεο.
Οι φωτογραφίες εκτυπώθηκαν
Τώρα θα καλέσουμε ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ και αφού όλοι πούν την άποψή τους, θα βάλουμε την αρχιΚλέφτρα να πιάσει τον κλέφτη.

Πάω να γυαλίσω με οβερλάι τις αναπαυτικές πολυθρόνες μου και να τινάξω τα μαξιλαράκια.. Να κάτσω να απολαύσω τις σκουπομαχίες.

Στάχτη και μπούρμπερι

Είμαι πολύ θυμωμένη αλλά δεν θα τους περάσει. ΧΘές ήρθε ο Πέτρος και η Μ στο σπίτι μας και μας έθεσαν ένα πρόβλημα που τους απασχολεί εδώ και 4 περίπου μήνες.. Τη κλοπή της αλληλογραφίας τους!!! Είναι συνδρομητές σε καποια αμερικάνικα και εγγλέζικα πολιτιστικά και επιστημονικά περιοδικά. Αλλα είναι εβδομαδιαία, άλλα μηνιαία. Εδώ και 3,5 μήνες το εβδομαδιαίο περιοδικό δεν έχει εμφανισθεί καθώς και τα 2 εγγλέζικα μηνιαία. Μας δείξανε τα γράμματα που έστειλαν α) στους αμερικάνους και β) στα ΕΛΤΑ καθώς και τις απαντήσεις που πήραν. Ολοι τους έγραψαν ότι ΚΑΝΟΝΙΚΑ διανέμεται η αλληλογραφία. Επίσης μίλησαν και με τον ταχυδρόμο ο οποίος τους διαβεβαίωσε ότι κανονικά τα αφήνει στην είσοδο. Ο διευθυντής των ΕΛΤΑ τους πρότεινε τη σίγουρη μέθοδο της γραμματοθυρίδας. Προτού όμως προβούν σε αυτό, ήρθαν και μας είπαν το πρόβλημά τους, ζητώντας να τους βοηθήσουμε..
Ο Β εξερράγει. Υποψιάζεται τον κλέφτη, τη Κατίνα με την οποία τσακώθηκαν τα παιδιά μου τον Φλεβάρη επειδή δεν τους άφηνε να κοιμηθούν τη νύχτα εξαιτίας της δυνατής τηλεόρασης. Επειδή αναγκάστικε να χαμηλώσει την ένταση..κλέβει την αλληλογραφία για εκδίκηση. Τι σκρόφα! Δεν υπάρχουν όμως αποδείξεις! ΘΑ ΤΙΣ ΒΡΟΥΜΕ ΟΜΩΣ.. και μετά .. πάρτυ!
Τι κάναμε ώς τώρα
α) Πήραμε φωτοτυπία το εξώφυλλο των χαμένων περιοδικών, το φάκελλο που έρχονται να τα δείξουμε στο ταχυδρόμο, ώστε όταν έρχονται να τα φέρνει σε εμάς και να μην τ’ αφήνει κάτω.
β) Ειδοποιήσαμε τον κ. Αλέξανδρο, οικογενειακό μας φίλο συνταξιούχο αστυνομικό, που έτσι κάθεται, να «φυτευθεί» στο κήπο μας και να παρακολουθεί ποιός και πότε παίρνει την αλληλογραφία, βγάζοντας φωτογραφίες. Εκείνος ήδη πρότεινε να φωτογραφίζει όλη την αλληλογραφία που ακουμπάει ο ταχυδρόμος και μετά απο κάθε «ανάληψη», να φωτογραφίζει πάλι τι απέμεινε. Του φτιάξαμε τις ημέρες του! Ηδη ψάχνει το ταχυδρόμο!
γ) Ο Β θα πάρει καρέκλα και θα την αράξει στο σκοτεινό σημείο της εισόδου, θα λύσει πολλά σταυρόλεξα..και θα κυττάει ποιός κουβαλάει τι ..πρός το ασανσέρ..
Υπολογίζουμε σε 5-6 μέρες να έχουμε το κλέφτη στα χέρια μας.
Πάω να πλύνω το μεγάλο καζάνι. Θα τον βάλω μέσα με μπόλικο λάδι. Να τσουρουφλισθεί καλά.

Το μπουκέτο

Κυριακή πρωϊ και δεν πήγα στην εκκλησία. Εστειλα τον Β μόνο του, προφασιζόμενη ότι δεν μπορώ, δεν κάνω. Αλλο που δεν ήθελε να απαγκιστρωθεί, σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε τον έχω απο το Μάρτιο που έπεσα. Εφυγε χαρούμενος και..ακόμη δεν γύρισε, όπως αναμενότανε. Με πήρε τηλέφωνο να μου πεί ότι μετά τη λειτουργία και τα γνωστά σε όλους πηγαδάκια, θα πήγαιναν με τον παπά και κάτι φίλους για ουζάκια..σε παρακείμενο σεπτό τσιπουράδικο..μιά χαρά! Ευκαιρία για εκείνον να χαλαρώσει, να κάνει κάτι άλλο απο το να με νταντεύει. Θα τα κοπανήσει βέβαια, αλλά δεν έχει να οδηγήσει, αν χαθεί στα 3 τετράγωνα απο το σπίτι..όλο και κάποιος θα τον φέρει. Ευκαιρία και για μένα να ξεστρατίσω..πρός το κομπιούτερ των παιδιών. Οταν έχω το Β μέσα στα πόδια μου, δεν μπορώ να κουνήσω ρούπι..ενώ σήμερα, φτού ξελεφτερία.
Τα παιδιά κοιμούνται, ξενύχτησαν χθές ήρθαν ξημερώματα. Εφτιαξα καφέ με μπόλικη ζάχαρη. Απαγορευμένος. Δεν πάνε να λένε οι γιατροί, θα τον πιώ. Θα φτιάξω και δεύτερο. Τρίτο όμως όχι. Τώρα τρώω μιά πάστα. Απο αύριο πάλι δίαιτα. Ασε με όμως σήμερα, έτσι;

Μ’ αρέσει να με υπολογίζουν. Οχι πως μου λείπει η αυτοπεποίθηση αλλά να, μία αναγνώριση, μία αναφορά πρός το πρόσωπό μου με σεβασμό, με στέλνει στα ουράνια. Οπως και το πλούσιο μπουκέτο που παρέλαβα χθές το απόγευμα. Νοικιάσθηκε τη περασμένη εβδομάδα διαμέρισμα στη πολυκατοικία μας σε ένα αντρόγυνο ηλικιωμένων. Τα παιδιά τους μένουν στη διπλανή πολυκατοικία, έκανε η νύφη τους δίδυμα πρίν 4-5 μήνες..εύλογα κατέπλευσαν τα πεθερικά να βοηθήσουν. Με μεγάλη τους χαρά έφυγαν απο το σπίτι τους στη Κυψέλη και ήρθαν σε εμάς. Κοτσωνάτοι Κωνσταντινοπολίτες. Επιτέλους και λίγος πολιτισμός στη πολυκατοκία με τις Κατίνες. Μου χτύπησαν χθές το απόγευμα το κουδούνι οι νέοι γείτονες, για επίσκεψη ήρθαν, για να γνωρίσουν τη διαχειρίστρια!!!
Αφού τους πέρασα στο σαλόνι και τους έβγαλα γλυκό του κουταλιού..μου έδωσαν το μπουκέτο. Με τριαντάφυλλα, γαρύφαλλα και φούλια. Μπουκέτο χειροποίητο απο τις δικές τους γλάστρες.. πολύτιμο μπουκέτο. Τέτοια δεν βρίσκονται συχνά..όλοι τρέχουν στα ανθοπωλεία και κλείνουν τις υποχρεώσεις τους απλά πληρώνοντας..κανείς δεν σκέφτεται να δώσει λίγο απο το δικό του κήπο στους άλλους…τι λές βρέ Λένα, πού ζείς..εδώ δεν έχουν κήπο, όλοι προφασίζονται ότι δεν χωράνε 5 γλαστρούλες στο μπαλκόνι..σηκώνω τα μάτια και βλέπω τα περισσότερα μπαλκόνια γυμνά απο πράσινο, μόνο τις σφουγγαρίστρες και τα κακοσημαδεμένα μεταλλικά ντουλάπια βάζουν στα μπαλκόνια τους για να μη πώ για τα γαριασμένα εσώρουχα που κρέμονται απο τα μπαλκόνια..γιατί άραγε δεν βάζουν τα ρόύχα σε κανονικές απλώστρες μέσα στο μπαλκόνι ; Δικαιολογίες άπειρες για να μην έχουμε τίποτα, χωρίς κόπο να θέλουμε τα πάντα. Τί κοστίζει μία γλάστρα σε μιά γωνιά; Απλά δεν θέλουμε τελεία και παύλα. Να το δεχθω. Δεν το δέχομαι, θυμώνω. Αμα τις ακούω και κλαψουρίζουν που δεν έχουν γλάστρες και πόσο θα ήθελαν να έχουν..τις μαλώνω. Και μετά με λένε παλιόγρια. Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς, μου λέει ο Β. Δεν το βάζω κάτω.
Το μπουκέτο ήταν τυλιγμένο σε λευκό γκοφρέ χαρτί με κορδέλλα δεμένη. Μ’ αρεσε πολύ αλλά είπα ότι δεν μπορώ να το δεχθώ γιατί ΔΕΝ είμαι η διαχειρίστρια, είναι η Χ, πλέον. Και ο νέος νοικάρης, ο κ. Γεράσιμος μου ειπε ότι όλη η πολυκατοικία τον Β και εμένα θεωρεί διαχειριστές, ό,τι πούμε εμείς γίνεται και τις συμβουλές μας τις ακούνε πάντα. Κατ’ όνομα είναι διαχειρίστρια η άλλη, έτσι για να αλλάζουμε..Βέβαια και σε εκείνη πήρανε ένα μπουκέτο..απο το ανθοπωλείο της γειτονιάς. Σε εμάς δώσανε εκείνο απο τις γλαστρούλες τους, απο τη καρδιά τους.
Πολύ τους συμπαθησα αυτούς τους νέους γείτονες. Γνήσιοι άνθρωποι.

Νάξος

Πήγαμε λίγες μέρες στην αγαπημένη μου Νάξο και γυρίσαμε στις 6/6 για να ψηφίσουμε. Δε θα περιγράψω πώς περάσαμε, πόσο έκλαιγα όταν το καράβι πλησίαζε το νησί. Που πίστεψα ότι δε θα το ξανάβλεπα ποτέ μου, παρά μόνο στα όνειρά μου. Ετρεχαν τα μάτια μου όταν αχνά διαγραφόταν η γραμμή του στον ορίζοντα αλλά που στέγνωσαν όταν πιάσαμε λιμάνι. Για να ξαναδακρύσουν στο μουράγιο όταν οι φίλοι και οι γνωστοί μας υποδέχθηκαν με αγκαλιές και άνθη.. οι απλοί άνθρωποι πόσο με γεμίζουν με το χαμόγελό τους και τις ειλικρινείς αγκαλιές. Δόξα τω θεώ, λέω μόνο

Τι κάναμε στη Νάξο. Πήραμε όλους τους γνωστούς, συγγενείς και φίλους σβάρνα. Δεν μείναμε λεπτό μόνοι..γυρίσαμε, περπατήσαμε λίγο γιατί κουράζομαι. Είδαμε και 2 γιατρούς σε κάποια στιγμή γιατί μου έπεσε η πίεση και ζαλίστηκα. Μετά έφαγα αμυγδαλωτά και ήμουνα μια χαρά. Σε ευχαριστώ θεέ μου που με αξίωσες να δώ το νησάκι μου, να θυμηθώ τα πρώτα χρόνια, τα μικράτα μας με τον Β, να θυμηθώ τους γονείς μου.

Γυρίσαμε σε μιά Αθήνα άδεια για να ψηφίσουμε. Σε μία Αθήνα που όλοι έφυγαν για να ξεκουρασθούν. Ψηφίσαμε μόνοι μας στο εκλογικό κέντρο, όλοι λιαζόντουσαν ή ανανέωναν τις μπαταρίες τους κάπου μακριά. Δεν κατηγορώ κανέναν, ολόκληρο τριήμερο γιατί να μείνεις στην απάνθρωπη πόλη, επειδή το κράτος δεν έχει μυαλό;  Είχε ποτέ όμως; Γιατί να μη ψηφίζουμε όπως σε άλλες χώρες, τις καθημερινές και πρέπει σώνει και καλά να γινόμαστε ψηφοθήρες-αλιευτές θυσιάζοντας τα σαββατοκύριακά μας; Κοντόφθαλμα πορευόμαστε, κοντόφθαλμα αποφασίζουν οι λίγοι αλλά εκλεγμένοι για όλους.

Μετά το ψήφισμα, πήγαμε στη φίλη μου δίπλα για δίπλες και καφέ. Χειροποίητες δίπλες..μέσα στο μέλι. Τα μεγάλα κόμματα σίγουρα τις φάγανε τις δίπλες τους μέσα στο ξύδι και καλά να πάθουν, εμείς όμως γλυκαθήκαμε.  Με το παραπάνω. Αμ πώς;