Νάξος

Πήγαμε λίγες μέρες στην αγαπημένη μου Νάξο και γυρίσαμε στις 6/6 για να ψηφίσουμε. Δε θα περιγράψω πώς περάσαμε, πόσο έκλαιγα όταν το καράβι πλησίαζε το νησί. Που πίστεψα ότι δε θα το ξανάβλεπα ποτέ μου, παρά μόνο στα όνειρά μου. Ετρεχαν τα μάτια μου όταν αχνά διαγραφόταν η γραμμή του στον ορίζοντα αλλά που στέγνωσαν όταν πιάσαμε λιμάνι. Για να ξαναδακρύσουν στο μουράγιο όταν οι φίλοι και οι γνωστοί μας υποδέχθηκαν με αγκαλιές και άνθη.. οι απλοί άνθρωποι πόσο με γεμίζουν με το χαμόγελό τους και τις ειλικρινείς αγκαλιές. Δόξα τω θεώ, λέω μόνο

Τι κάναμε στη Νάξο. Πήραμε όλους τους γνωστούς, συγγενείς και φίλους σβάρνα. Δεν μείναμε λεπτό μόνοι..γυρίσαμε, περπατήσαμε λίγο γιατί κουράζομαι. Είδαμε και 2 γιατρούς σε κάποια στιγμή γιατί μου έπεσε η πίεση και ζαλίστηκα. Μετά έφαγα αμυγδαλωτά και ήμουνα μια χαρά. Σε ευχαριστώ θεέ μου που με αξίωσες να δώ το νησάκι μου, να θυμηθώ τα πρώτα χρόνια, τα μικράτα μας με τον Β, να θυμηθώ τους γονείς μου.

Γυρίσαμε σε μιά Αθήνα άδεια για να ψηφίσουμε. Σε μία Αθήνα που όλοι έφυγαν για να ξεκουρασθούν. Ψηφίσαμε μόνοι μας στο εκλογικό κέντρο, όλοι λιαζόντουσαν ή ανανέωναν τις μπαταρίες τους κάπου μακριά. Δεν κατηγορώ κανέναν, ολόκληρο τριήμερο γιατί να μείνεις στην απάνθρωπη πόλη, επειδή το κράτος δεν έχει μυαλό;  Είχε ποτέ όμως; Γιατί να μη ψηφίζουμε όπως σε άλλες χώρες, τις καθημερινές και πρέπει σώνει και καλά να γινόμαστε ψηφοθήρες-αλιευτές θυσιάζοντας τα σαββατοκύριακά μας; Κοντόφθαλμα πορευόμαστε, κοντόφθαλμα αποφασίζουν οι λίγοι αλλά εκλεγμένοι για όλους.

Μετά το ψήφισμα, πήγαμε στη φίλη μου δίπλα για δίπλες και καφέ. Χειροποίητες δίπλες..μέσα στο μέλι. Τα μεγάλα κόμματα σίγουρα τις φάγανε τις δίπλες τους μέσα στο ξύδι και καλά να πάθουν, εμείς όμως γλυκαθήκαμε.  Με το παραπάνω. Αμ πώς;

Advertisements