Μαθαίνω

Παρόλλη την ηλικία μου συνεχίζω και μαθαίνω πράγματα. Κάθομαι και ακούω τι λένε οι άλλοι, είτε αυτοί ειναι 10 ετών είτε 100, όλο και κάτι νέο θα ακούσω και ίσως ακολουθήσω. Χθές ο συμπέθερος μου έδειξε πώς να μπαλώνω τα δίχτυα, ήθελα πάντα να μάθω τις παλιές τεχνικές που ποτέ δεν έτυχε ώς τώρα. Με τη παλιά μέθοδο με ένα ξυλάκι σαν την ανέμη του αργαλειού. Παλιά μου είχαν δείξει κάποιες γιαγιάδες πώς ύφαιναν στον αργαλειό, μάθαινα γρήγρα ό,τι είχε σχέση με ραπτική-ύφανση-κέντημα, το ύφασμα με τραβούσε σαν μαγνήτης. Τα νέα δίχτυα είναι πλαστικά, υπάρχουν όμως ακόμη μερικά απο νήμα. Τέτοια έχει ο συμπεθερος αλλά τα χρησιμοποιεί σπάνια, γιατί δεν πωλούνται πιά στο νησί του. Αντίστοιχα δείχνω στη συμπεθέρα πώς να βελτιώσει τη τεχνική της με τη ραπτομηχανή, σκέφτεται να κάνει φέτος το χειμώνα φασόν, είναι μία καλή απασχόληση και αποδίδει εφόσον μπορεί κανείς να ράβει.

Μαθαίνω να ζώ με τους χαλαρούς ρυθμούς της επαρχίας. Οποτε ξυπνήσω, ξύπνησα, θα φάω όταν πεινάσω. Χαλαρά και ανθρώπινα. Η ώρα 5.00 το απόγευμα μπορώ να πάω επίσκεψη ή και να δεχθώ επισκέψεις. Αυτό σημαίνει μεσημεριανό φαγητό 12.00-13.30, μετά 2ωρος ύπνος γιατί απο τις 4.30 να ντυθούμε να είμαστε έτοιμοι. Βραδυνό φαγητό μετά τη δύση του ηλίου. Το βράδυ βόλτα έξω για παγωτό, σινεμά, σεργιάνι ή και σε κανένα πανηγύρι. Για μπάνιο πάμε το μεσημέρι όταν η θάλασσα είναι ζεστή. Δε καίει τόσο ο ήλιος, το βράδυ θέλουμε κουβερτούλα.

Τώρα που έχω δικό μου κομπιούτερ, δεν κόπτομαι τόσο να καθίσω όπως γίνεται με το της Αθήνας. Πιο πολύ ο Β είναι κολλημένος επάνω του παρά εγώ. Μαθαίνω ότι το ήδη υπάρχον δεν το συνερίζομαι, πάντα φτεροκοπάω για αυτά που δεν έχω. Ανθρώπινο ε; Πέρυσι έξυνα τα νύχια μου πότε να τρέξω στο Ιντερνέτ καφέ, φέτος χαλαρά. Μαθαίνω. Μαθαίνομαι.

Τ σαββατοκύριακο θα φτιάξουμε γλυκό βύσσινο με τη συμπεθέρα, τις αδελφές της και της ξαδέλφες της. Σαν το παλιό καιρό που μαζεύονταν οι φίλες της μάνας μου και με γέλια-κουτσομπολιά-κέφι ξεκουκούτσιαζαν ένα-ένα τα φρούτα με το χέρι, τώρα μάλλον το μηχανάκι θα κάνει τη δουλειά. Μακάρι να μην έχει μηχανή να τα κάνουμε στο χέρι για χάζι. Οι παλιές μέθοδοι είχαν και τα καλά τους. Φέρναν τους ανθρώπους κοντά.
Καλά να περνάτε, να αγαπάτε ό ένας τον άλλο

Advertisements

9 thoughts on “Μαθαίνω

  1. Οι ρυθμοί που περιγράφεις μου θύμισαν το χωριό μου στην Κύπρο, τον παλιό καλό καιρό. Το καλύτερο μου? Να μαζεύονται οι γειτόνισσες τα βράδια για να κόβουν φιδέ!!!!
    Καλές Διακοπές.

  2. Λένα είσαι τυχερή που σ΄αφήνει ο γιος σου να τον βλέπεις. Σατεναχώρια μεγάλη έχω με την κυρία Ματούλα που δε μπορεί να τον δει και τα εγγονάκια της. Τί να κάνει!;

  3. Πού είσαι βρε Λένα και δε μας γράφεις καθόλου! Έχεις και δικό σου υπολογιστή στο σπίτι! Όλο για μπανάκι τρέχεις με τον συμπέθερο; Μα καλά και αυτός ο χριστιανός δε σε χορταίνει ποτέ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s