Η επέτειος του Ρίμινι

Εδώ και 4 μέρες περίπου, γυρίσαμε απο 10ήμερο ταξείδι στην Ιταλία. Εχουμε πάει πολλές φορές Ιταλία παλιά, όμως ήταν η πρώτη μου εκδρομή στο εξωτερικό μετά το Μάρτιο που έπεσα. Περπατούσα προσεκτικά και με κράταγε συνέχεια ο Β απο το μπράτσο, τα μάτια μου όμως πλημμύριζαν απο χαρά όταν ξανα-αντάμωνα τις γνωστές ομορφιές στα κτίρια, στα συντριβάνια, στα μνημεία και τις περιποιημένες πλατείες, στα καφέ που τέτοιο καπουτσίνο μόνο η Ιταλία έχει (ακριβό αλλά αξίζει), στις γκράπες που ήπιαμε και στις γεύσεις που δοκιμάσαμε.. Το ταξείδι όμως είχε και κάτι άλλο..μία εκδήλωση στο Holiday Inn για την επέτειο της μάχης του Ρίμινι που έγινε στις 21/9/1944 όπου συμμετειχε η ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία εναντίον των Γερμανών. Για να μάθετε για τη συγκεκριμμένη ταξιαρχία και τα τότε γεγονότα πατήστε εδώ .

Τόσο εμείς όσο και οι φίλοι μας βέβαια δεν είμασταν μάχιμοι στο Πόλεμο, ήταν όμως οι γονείς μας. Το γεγονός ότι ο Β ακολούθησε στρατιωτικό επάγγελμα μας έφερε κοντά σε τέτοιες επετείους. Η εκδήλωση ήταν υπέροχη. ΄Συγκεντρωθήκαμε στο συμμαχικό κοιμητήριο της πόλης του Ρίμινι όπου κατατέθηκαν στεφάνια υπέρ των πεσόντων και βγάλαν και λόγους, μετά πήγαμε στο ξενοδοχείο όπου, ήταν πολύ συγκινητικό, είδαμε το γνωστό δημοσιογράφο της εποχής μας Ζάχο Χατζηφωτίου, να συμμετέχει γιατί είχε πολεμήσει στη μάχη εκείνη και οι αναμνήσεις του εξαιρετικές. Μιά χαρά στεκότανε για τα χρονάκια του, με τα παράσημά του και το ύφος του ως ομιλητή. Η παλιά καλή Αθήνα!
Μετά ακολούθησε δεξίωση και ευτυχώς που είχα πάρει ένα ωραίο φόρεμα μαζί μου..ήταν πάρα πολύς κόσμος απο όλους τους Συμμάχους, είχαν έρθει και απο την Αυστραλία για να συμμετέχουν. Περάσαμε θαυμάσια, αξέχαστα.

Μετά το Ρίμινι, μπήκαμε πάλι στο εκδρομικό μας πούλμαν και πήγαμε Φλωρεντία όπου τη γυρίσαμε όλη..καθίσαμε και 4 μέρες.. Εκεί χαλάρωσα τελείως, πήγαμε πολλές βόλτες με αυτοκίνητο κάποιων φίλων μας, όχι τόσο στα μνημεία, αυτά τα έχουμε εξάλλου ήδη δεί, όσο στην ευρύτερη περιοχή με τις εξοχές, τα όμορφα σπίτια, την περιποιημένη ύπαιθρο. Εσβησα τις παλιές εμπειρίες του πόνου και του τρόμου που πέρασα όταν χτύπησα στο κεφάλι και έκανα επαναφόρτωση σε νέα χρώματα, νέο φόντο για τη Λένα.
Επιστρέψαμε τη Παρασκευή αλλά είμασταν πολύ κουρασμένοι που το σαββατοκύριακο κοιμώμασταν-ξηπνούσαμε-τρώγαμε λίγο και ξανα χουζουρεύαμε..χθες κάπως βγήκαμε για ψώνια και λίγη βόλτα οδικώς (μη χάσω τη γραμμή) και απο σήμερα όλα καλά..
Καλό φθινόπωρο με υγεία.

Advertisements

3 thoughts on “Η επέτειος του Ρίμινι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s