Ευθεία γραμμή

Ετσι αισθάνομαι όταν τίποτα δεν γίνεται, όταν τίποτα δεν ταράζει τη καθημερινότητά μου. Σαν να μπαίνω μέσα στη μαύρη σπηλιά, χωρίς φωτιστένο κερί στο χέρι. Αναρωτιέμαι, θα είναι ομαλή η σπηλιά ή θα πέσω, θα είναι ξερή η σπηλιά ή θα βραχώ, θα είναι φιλική η σπηλιά ή χιλιάδες δαίμονες θα με περιμένουν, θα βρώ φώς πιο μέσα ή θα πλανεύομαι στο σκοτάδι;
Εχω μάθει να περπατάω στα αναμένα κάρβουνα μιά ζωή και όταν μου δώσουν κανονική ζωή, να τη βαδίσω τρομάζω και ψάχνω για λακκούβες. Μυγιάζομαι συνεχώς, ενώ δεν υπάρχουν μύγες σε απόσταση χιλιομέτρων. «Και δεν χαλαρώνεις ποτέ, Λένα μου;» Αυτό είναι και το περίεργο, χαλαρώνω εύκολα, με το παλιό τσιγαράκι παλιά που με απόλαυση κάπνιζα μετά το καφέ εννοείτε, τώρα απαγορεύεται και τόχω μετατρέψει σε κουλούρι. Αφού περιδιαβάσαμε, δοκιμάσαμε, βαθμολογήσαμε τα κουλουροειδή της περιοχής, καταλήξαμε ότι το τυροκούλουρο του Γρηγόρη μας αρέσει καλύτερα ακόμη και απο τα απλά κουλουρακια Θεσσαλονίκης. Ετσι εναλάξ με το μουστοκούλουρο, τρώμε τυροκούλουρα.

Ο Πρωθυπουργός μας ασχολείται υπερβολικά με το Ιντερνέτ, αλλά δεν ζεί μέσα σε αυτό όπως ο Κωστίμπας που ζούσε σαν φιγούρα του Playstation, όποτε ήταν να βγεί απο αυτό έπαιρνε το σεληνιασμένο ύφος..Δεν ξέρω τι θα βγεί απο τη επιλογή άσχετων μέσω αίτησης για διακυβέρνηση, αν όμως κάτι πάει στραβά κανείς δεν θα μπορεί να του πεί..»μ’ αυτούς που έχεις για συνεργάτες» γιατί όλοι είχαμε δυνατότητες να κάνουμε μία αίτηση. Πώς επιλέγησαν οι συνεργάτες, άλλο καπέλο. Και όσοι δεν είναι του κόμματος θα τραβήξουν το διάολό τους απο τα ΜΜΕ που θα τους ξετινάξουν π.χ. τη κα Μπιρμπίλη. Ηδη άρχισαν να σχολιάζουν το ταγάρι που κρατούσε στην Ορκωμοσία, μα ταγάρι και εσύ χρυσή μου! Ας είχες και ένα καλαθάκι με αυγά σκεπασμένα με κληματόφυλλα όπως κάνανε παλιά οι βλάχες, απο το άλλο χέρι! Μέχρι να πέσουν επάνω της οι στυλίστες και να τη μεταμορφώσουν!

Κρυφακούω αυτά που γίνονται γύρω μου, σαν να παίρνω διορία-παράταση για λίγο ακόμη. Εχουν περάσει αρκετά χρόνια απο τότε που βγήκα στη σύνταξη..αλλά δεν κάθισα ποτέ, ακόμη και τότε βοηθούσα στο μαγαζί που είχαμε με τον άνδρα μου, με μειωμένο φόρτο εργασίας, αλλά με κάποια εργασία. Εδώ και ένα χρόνο περίπου που έκλεισε το κεφάλαιο αυτό οριστικά..τρώω τα χέρια μου για να κάνω πράγματα. Βαριέμαι να κάθομαι και να μη κάνω τίποτα. Βέβαια ακόμη ζαλίζομαι λίγο απο το χτυπημένο μου κεφάλι, παίρνω χούφτες φάρμακα, αλλά το μυαλό μου αρμενίζει αλλού.

Είναι εποχή επώασης το φθινόπωρο για μένα. Τότε μου γεννιούνται οι ιδέες πώς να περάσω το χειμώνα μου και με τι ν’ ασχοληθώ.

Advertisements

5 thoughts on “Ευθεία γραμμή

  1. Λένα, μ’ αρέσει η αισθητική της Μπιρμπίλη: ο σάκκος και τα αθλητικά παπουτσια, σαφως περισσότερο από τα ταγιέρασα (που έλεγε η Μαλβίνα)

    δε σε φοβάμαι εσένα, κάτι θα βρεις να κανεις.
    μετά την «επώαση» η γέννα, ναι;

    καλό Σαββατοκύριακο

  2. Σαν γέννα είναι η περασμένη μου ζωή..ό,τι έκανα, τέλος..τώρα είναι τα νέα αυγά..αυτά τα μαλακόφλουδα των γηρατειών. Πολύ ευαίσθητοι έχουμε γίνει..το παραμικρό και δάκρυα. Ποιός να μου τόλεγε ότι πάλι μωράκι θα γίνω σαν τη μάνα μου..που στα 98 της έπαιζε με κούκλες απο τη μιά και απο την άλλη έκανε λογαριασμούς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s