Για γέλια ή..

Σήμερα σηκωθήκαμε νωρίς το πρωϊ για να πάμε για ψώνια. Λόγω των πολλών ονομαστικών εορτών όλο και κάτι μας χρειάζεται. Ετσι ζητήσαμε απο τη Μ να μας πάει με το αυτοκίνητο μέχρι τη Γλυφάδα, σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο με άνετο πάρκινγκ, να τα πάρουμε μεμιάς ολα να τελειώνουμε. Ως εδώ καλά; Καλά! Ηρθε όμως και η θεία της μαζί, η περίφημη κα Π.
«Αμάν», ψιθύρισα στον Β, «ξυνό θα μας το βγάλει» «Ελα τώρα, είσαι προκαταλλειμένη» μου αντιγύρισε..και κάθισε μπροστά. Αφησε εμένα με τη κότα πίσω. Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν είμαι μάγισσα..
Ξεκινήσαμε στις 8.00 το πρωϊ (για να α) βρούμε θέση παρκαρίσματος και β) να κάτσουμε σε καφενείο με ωραίες τυρόπιτες..και καφέ..και ουζάκια ωσπου να ανοίξουν τα μαγαζιά) με σκοπό να φθάσουμε ως τις 8.30. Μόλις βγήκαμε στη λεωφόρο θυμήθηκε η κα Π., ότι είχε ξεχάσει το γάλα να βράζει στη κουζίνα της..και αρχίζει μιά κλαψούρα, μιά μουρμούρα, ένα νεύρο και «αχ! θα καεί το μπρίκι, αχ! θα καεί η κουζίνα (την έχω απο τη μαμά μου-πολύ παλιά αλλά αντέχει), αχ! θα πιάσουμε φωτιά, αχ! θα καεί το σπίτι, αχ! θα καεί ο γάτος.. Με το που ακούει το τελευταίο η Μ, στρίβει αριστερά και γυρίζουμε πίσω..κολλάμε στην Αμφιθέας τρία τέταρτα, ωσπου να φθάσουμε πάλι σπίτι η κα Π να λέει τα 1001, αχ! τι έκανα και σας ανακάτεψα, αχ! η ιδέα μου μάλλον ήταν, αχ! θα με πείτε ότι ξεμωράθηκα, αχ! πονάει η κοιλιά μου, ΑΧΧ! Γρήγορα Μ..χέζομαι! Εμεις μείναμε στο γκαράζ..κλαίγοντας..απο τα γέλια. Ανηψιά και θεία ανεβήκαν επάνω..και μετά απο 10 λεπτά ξανακατεβήκαν. Ολα καλά. Τίποτα δεν είχε ξεχασει ανοιχτό στη κουζίνα της..και ούτε βέβαια έκανε τα κακά της..
Ξεκινάμε εκ νέου στις 9.15! Μπροστά κάθισα εγώ, πίσω ο Β..να την καλοπιάνει. Μικρή η απόσταση, είχε λίγη κίνηση, όλα καλά… Κάτι μύρισε απο πίσω..πολύ. Γυρνάω απο εδώ για να δώ, γυρνάω απ’ εκεί..ήταν και οι δυό τους σκυμμένοι πρός τα κάτω..Λέω στη Μ, να σταματήσουμε, κάτι δεν πάει καλά.. Κάπου βρήκε δεξιά, στο Blu κοντά στην Αλίμου, σταμάτησε. Πετάγομαι πίσω, ανοίγω τις πόρτες..για να φύγει η μυρωδιά..του κεφτέ. Τηγανητός με σκόρδο. Ο Β ήταν λιωμένος στο γέλιο, κατακόκκινος. Προφανώς, η κα Π αφού ηρέμησε ότι όλα ήταν καλά, πείνασε! Μιά λιγούρα, ένα πράγμα..έβγαλε λοιπόν απο τη τσάντα της ένα σακουλάκι με κεφτεδάκια που είχε ετοιμάσει για τη βόλτα γενικώς.. Σε εμάς δεν πρόσφερε, που να τολμήσει..η Μ θα τα πέταγε απο το παράθυρο, σιχαίνεται το σκόρδο και όσους μυρίζουν σκόρδο..με εμένα δεν έχει καλές σχέσεις..οπότε μόνο στον Β προσέφερε.. Και την ώρα που του τόδινε, φρενάρησε η Μ απότομα εξαιτίας μιάς βλαμμένης μπροστά που είδε το κίτρινο και κοκκάλωσε αντί να το σανιδώσει και να περάσει.. και ΤΣΟΥΠ πηδάει το κεφτεδάκι! και που πήγε το άτιμο αλλά κάτω απο το κάθισμα της οδηγού!! και να μυρίζει σκόρδο..Τρέλλα την έπιασε τη Π, σκύβει να το πιάσει και το αυτοκίνητο εκείνη την ώρα ξεχύθηκε μπροστά με αποτέλεσμα το κεφτεδάκι να κυλησει κοντά στα πεντάλ του αυτοκινήτου.. και να γίνει κιμάς..από το γκάζι! Της έβαλε τις φωνές η Μ «αμάν πιά με τα σκόρδα, τον Εξαποδώ θα ξορκίσεις, ρεζίλι έγινες, θα σε κάνει βούκινο..», άρπαξε τους κεφτέδες και το σακκουλάκι και τα πέταξε στα σκουπίδια, και εγώ να αγριοκυττάω τον Β που μπουκωμένος το άλλο κεφτεδάκι γελούσε.. Καθαρίσαμε τους κιμάδες και τις σόλες των παπουτσιών και κατά τις 9.40 ξεκινήσαμε..
Βεβαια παιδευτήκαμε να βρούμε παρκινγκ..στου διαόλου τη μάνα πήγαμε..πάλι καλά. Στο κατάστημα χωρίσαμε, εμείς απεδώ εκείνες απ’ εκεί. Τελειώσαμε πρώτοι και τις βρήκαμε γρήγορα..ακολουθήσαμε τα γελαστά πρόσωπα των άλλων πελατών..φυσικά γινόταν το γέλιο της αρκούδας..όταν η θεία σώνει και καλά προσπαθούσε να πείσει την ανηψιά ότι το μέγεθος «Μικρό για τσιλιβίθρες» ταιριάζει στη χοντρή, το τράβαγε απ’ εδώ, το έσπρωχνε απ’ εκεί, άντερο το έκανε.. αυτό ήθελε να πάρει. Και να της λέει η άλλη «δεν της μπαίνει- πάρ’της μεγαλύτερο νούμερο» και η άλλη να μη θέλει γιατί το μικρό ήταν στις προσφορές! Και να γίνεται..χαμός! Τελικά το πήρε.
Και στο αυτοκίνητο μου το έδειξε! «Δεν είναι ωραίο το φορεματάκι Λένα μου!! » «Πολύ ωραίο θαύμα» της λέω μη ρωτώντας τη για ποιόν το προορίζει, γιατί φοβήθηκα μη μου πεί ότι είναι για μένα. Δυστυχώς όμως ερχόταν η απάντηση..»Για τη Φοφώ το πήρα, την αδελφή σου, που είναι το ίδιο χοντρή με εσένα..αλλά θέλει να αδυνατίσει» . Ανάσανα ήσυχη τώρα..
Φθάνοντας στο σπίτι, προχωρήσαμε μπροστά με τον Β, μετά τις ευχαριστίες βεβαίως για τη βόλτα..και στήσαμε αυτί. «Μα δεν ντρέπεσαι να λές στη Λένα ότι είναι χοντρή!» «Μα χοντρή τόφαλος είναι Μ μου, άμα πεθάνει δεν θα φθάνουν 4 να σηκώνουν το φέρετρο, θα φέρουν ένα λόχο» «Πάψε μωρέ την έφαγες τη γυναίκα πιά, τι σε πειράζει αν τρώει», » Ε! πώς! Αυτή περισυ με κατηγόρησε ότι έκλεβα στη πόκα» «Ενώ δεν έκλεβες, μωρέ τι μας λές» «Φυσικά και έκλεβα, αλλά έπρεπε να μη το πεί – σιγά η κυρία Σουλπικία που κάνει τη κυρία και δεν βλέπει το μπάρμπα δίπλα της..» και πάει λέγοντας..
Λιωμένοι στο γέλιο γυρίσαμε σπίτι.. Τηγάνισα μετά ..κεφτεδάκια, χωρίς σκόρδο. Δεν χρειαζόταν άλλο, βρωμάγαμε και οι δυό αρκετό!

Advertisements

5 thoughts on “Για γέλια ή..

  1. Χαρούμενα και ενδιαφέροντα οικογενειακά τραπέζια να ‘χετε τώρα τις γιορτές.
    Απ’αυτά που γίνεται το μάλε βράσε, τσακωμοί και φιλιώματα και το γέλιο της αρκούδας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s