Κούλουμα

Καλή Σαρακοστή σας εύχομαι εκ των προτέρων.
Εμείς καλά περάσαμε, φάγαμε, τσακωθήκαμε, αηδιάσαμε, μαλώσαμε, ξαναφάγαμε, φουρκιστήκαμε και θυμωμένοι αποχωρήσαμε. Πού αλλες εποχές που μαζευόταν όλο το σόϊ και έφτιαχνα πράγματα 3 μέρες πρίν..αυτή τη φορά είμασταν 6 άτομα. Ολοι είχαν πάρει το καπέλλο τους και είχαν αναχωρήσει να τσαλαπατηθούν στις Εθνικές μας Οδούς. Ο Μάρκος πήρε την οικογένειά του να πάνε στο Αίγιο, καλεσμένοι απο φίλους με παιδιά..4 ώρες κάνανε να φθάσουνε (!!!) τόση η κίνηση σε συνδυασμό με τον επικίνδυνο δρόμο.., και άλλη τόση ώρα τη Καθαρά Δευτέρα ώσπου να φτάσουνε σπίτι τους, ψόφιοι. Ομως κοιμήθηκαν παραπάνω, τρέξανε κυνηγώντας τους χαρταετούς, βρίσανε, ασιχτίρισαν που δεν έλεγαν να πετάξουν οι άτιμοι και τελικά σπ΄τι κατέληξαν να παίζουνε μπιρίμπα. Διακοπές! Και ο αδελφός μου πρωτοτύπησε φέτος, δεν έμεινε μαζί μας πήγε στην Εύβοια σε κάτι φίλους τους που έχουν εξοχικό. Μαζί με τις γάτες τους βέβαια που τους ακολουθούν σαν σκυλάκια..σήκω τους λές, σηκώνονται..κάτσε τους λές κάθονται..τα έχουν μάθει να πειθαρχούν.
Αλλο πήγα να σας γράψω, άλλο γράφω. Οταν ήταν μικρός ο Μάρκος είχε λυσσάξει ήθελε να του πάρουμε γατούλα. Δεν ήθελε τις στρατιές γάτες που περιφέρονταν ήθελε μία κατάδικιά του, λές και η γάτα είναι παιχνίδι. Περίμενε ο Β μία έγκυο γάτα της αυλής να γεννήσει και όταν μεγάλωσαν κάπως τα γατιά, πήρε το πιο όμορφο, του έβαλε ένα φιόγκο και το έκανε δώρο στο μικρό! Τι χαρές έκανε, όλο αγκαλιά είχε το γατί, μαζί του έτρωγε, μαζί του κοιμόταν. Του έδωσε και ένα ωραίο όνομα, Ναυσικά νομίζω (έκανε την Οδύσσεια στο Δημοτικό). Ομως το γατί είχε και άλλες ανάγκες που δεν αναβάλλονταν, τις φυσικές ανάγκες. Και ο γιός μου δεν καταλάβαινε ότι το να έχει αγκαλιά μονίμως δεν έλυνε το πρόβλημα. Οταν έφευγε για το σχολείο, το βγάζαμε λίγο έξω..μπάς και τα κάνει εκεί..εκείνο όμως είχε βρεί μέρος. Μέσα στο σπίτι. Στο σπίτι που πλανιόταν μία μυρωδιά..και δώστου να ανοίγω τα παράθυρα, να ρίχνω Αερομπέλ (αποσμητικό χώρου), η σάπια μυρωδιά εκεί. Φέραμε και έναν υδραυλικό να δεί τις σωλήνες, μήπως είχε πρόβλημα ο βόθρος..και τελικά ήταν η γάτα που λέρωνε. Τα έκανε όπου έβρισκε σκοτεινό μέρος, κάτω απο τις πολυθρόνες, μέσα σε ντουλάπι με χειμωνιάτικα, κάτω απο το κρεββάτι του Μάρκου, έτσι απο Ναυσικά ονομάστηκε Κοπρούλα και μετά έγινε Κοπρούλης γιατί ήταν γάτος. Και όταν ήρθε η εποχή για ζευγάρωμα, σήκωνε το ποδάρι του και περιέχυνε ό,τι εύρισκε και μπόχα ανεκδίηγητη. Ετσι τον βγάλαμε έξω γιατί δεν γινόταν άλλο, θα φεύγαμε εμείς απο το σπίτι και του έμεινε μαράζι του Μάρκου που δώσαμε τη γάτα. Και επειδή ο αδελφός μου λάτρευε τις γάτες, έδωσα το Κοπρούλη σε εκείνον..που τον εκπαίδευσε να κάνει την ανάγκη του σε άμμο και όχι παντού. Είναι στον άνθρωπο. Ούτε γάτα δεν μπόρεσε να εκπαιδεύσει ο Μάρκος..πόσο μάλλον την οικογένειά του.
Στα Κούλουμα λοιπόν μαζευτήκαμε, 3 εμείς μαζί με την αδελφή μου και 3 ο Πέτρος με την γυναίκα του και τη θεία της, την κα Π. Είχα κάνει φασόλια, ταραμοσαλάτα, σαρμαδάκια, καλαμαράκια-σουπιές, γαρίδες ψητές, βολβούς και καβουροσαλάτα. Και νηστίσιμο γλυκό με σταφίδες. Χαλβά απο τον Κοσμίδη, 2 ωρες στήθηκε τη Παρασκευή ο Β στην ουρά, στη Δραπετσώνα για αυτόν τον χαλβά, αξίζει όμως. Πήρε 3 είδη, σκέτο, με αμύγδαλα και με σοκολάτα. Αχ! Χαλβά! Τρελλαίνομαι. Κάθε πρωϊ τρώω με το πρωϊνό μου!
Τα σερβίρω όλα και με το που καθόμαστε άρχισε η αδελφή μου να μας λέει για τη λόξα της. Γιατί έχει λόξα, είναι γνωστό αυτό. Γιατί μόνο ένας λοξός και βλαμμένος άνθρωπος θα κάτσει να εξιστορεί στο τραπέζι χρονιάρα μέρα πώς πήγε στον οδοντογιατρό και πώς του βγάλανε το δόντι..περιγραφές για τη νάρκωση, τη τανάλια, τα ραψίματα, τα αίματα.. και δώστου σαδιστικά να μας λέει και τα αισθήματά της μετά..και θύμωσα και της πέταξα μιά γαρίδα μπάς και σκάσει..αλλά με περίμενε η αδικιωρισμένη στη γωνία και γύρισε το πρόσωπό της πρίν φάει τη γαριδιά και τη χτύπησε στο μάγουλο..εκεί που είχε κάνει εξαγωγή. ΩΙΜΕ! Και έσυρε φωνή ότι τη σφάζουν, αχ το δόντι μου, αχ το πονεμένο μου, αχ βαχ, ουρλιαχτά, έβαλε μία χαρτοπετσέτα στο στόμα της και την πήραν πάλι τα αίματα γιατί το ζούπηξε.. επίτηδες το πίεσε για να ματώσει και να εκδικηθεί..και να τρέχουμε αντί να φάμε να ψάχνουμε για αιμοσταλτικά ή όπως λέγονται αυτά που σταματάνε την αιμορραγία..μου έβαλε τις φωνές ο Β, μου έβαλε τις φωνές ο Πέτρος, με αγριοκύτταγε η Μ και η αδελφή μου καμάρωνε που όλοι εμένα μάλωναν.. και έγινε χαμός. Και μέσα σε όλη αυτη την αναμπουμπούλα ακούστηκαν χαχανα. Ξέφρενα, παλαβά χαχανητά απο τη θεία της Μ τη Π που έβλεπε όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι και βέβαια πέθανε στο γέλιο.
Και προσεβλήθει η αδελφή μου που της χάλασε η γριά το σόου και μουτρωμένη πήγε σπίτι της νηστική. Ευτυχώς! Γιατί μόνο έτσι μπορέσαμε να καθίσουμε να φάμε σαν άνθρωποι..ξαναζεστάναμε τα παγωμένα και κάναμε Κούλουμα..
Αντε και του χρόνου.

Advertisements

2 thoughts on “Κούλουμα

  1. αχ! με αυτο το υφος που εξιστορεις!!
    και επειδη ειμαι και εγω πολυ ‘παλια’,σαν να ακουω την Θεια-Λενα απο το ραδιοφωνο της γιαγιας,οταν προσπαθουσε να μας ξυπνησει τα πρωινα του καλοκαιριου.
    Να’σαι καλα μου εφτιαξες το απογευμα,χαιρομαι που σε ‘τρακαρα’ χαζευοντας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s