Ο κήπος μου

Συχνά με καλούν εδώ και εκεί φίλοι που μένουν εκτός Αθηνών για να πιούμε καφέ/φάμε στον κήπο τους. Πηγαίνουμε και απολαμβάνουμε μυρωδιές και κυρίως σιγαλιά, τους επαινούμε γι’ αυτό που δημιουργησαν ή τουλάχιστον διατήρησαν, ανταλλάσουμε ματιές με τον Β και επιστρέφουμε..στη πόλη. Που μέσα στα τσιμέντα έχουμε δημιουργήσει τον δικό μας παράδεισο.

Ο άντρας μου απο παιδί είχε μανία με τα λουλούδια. Ηξερε κιόλας να κλαδεύει και να σπέρνει. Στη Κατοχή είχε μάθει απο τη μάνα του στο νησί..Απο τη πρώτη στιγμή που μετακομίσαμε σε αυτό το διαμέρισμα..φρόντισε να το κάνει παραδεισένιο καταφύγιο. Εχουμε 2 μεγάλα μπαλκόνια, το ένα σε σχήμα Π μπροστά (το μπροστινό φαρδύ, τα πλαϊνά στενότερα) που είναι δυτικό και έχει πολύ ήλιο και ένα στενότερο πίσω, το μπαλκόνι της μπουγάδας για άλλους, ο κήπος με τις γαρδένιες και τα ρόδα για εμάς. Υπάρχουν άλλα δύο στενά μπαλκονάκια στα πλάγια του διαμερίσματος, εκεί απλώνω τα ρούχα..έτσι ώστε να μεγάλα μου μπαλκόνια να είναι το πράσινο καταφύγιό μας.

Εχω ένα θεματάκι με τους γείτονες. Ενώ μου αρέσει να μιλάω μαζί τους, δεν τους θέλω στον παράδεισό μου. Δεν με ενδιαφέρει να τους βλέπω όταν πίνω Ιούλιο μήνα το καφεδάκι μου στη βεράντα. Δεν με ενδιαφέρει να βλέπω τον κ. Αγησίλαο με το γαριασμένο σώβρακο, ξυπόλητο να βγαίνει να καπνίσει στο μπαλκόνι νωρίς το πρωϊ, το βρωμερό του ποδαρίλος (πουράκι) και όλη η μυρωδιά της σοκολάτας, καρύδας, οτιδήποτε χαρτόνι καπνίζει να έρχεται επάνω μου. Θα ήμουνα επιεικής αν τα τσιγάρα του μύριζαν …τσιγάρο, αυτή η μπασταρδεμένη γλυκουλιάρικη μυρωδιά του light μου φέρνει εμετό.  Ομως με ενοχλούν τα παρελκόμενα που κάνει κανείς όταν νομίζει ότι δεν τον βλέπουν..ξύνει τα πάντα..μύτες, χέρια, πισινούς κλπ.. αδειάζει τ’αντερά του απο τα αέρια, ρεύεται..κλπ. Ετσι βάλαμε ένα μεγάλο καφασωτό απο τη μεριά του κ. Αγησίλαου και το σκεπάσαμε με αναρριχώμενα γιασεμιά.. Πύκνωσαν γρήγορα και μου κόψανε τη φρικαλέα θέα πρωϊ-πρωϊ. Ας απολαμβάνει άλλος τις ομορφιές του κ. Αγησίλαου…που είναι και παπάς..!!   Και οταν κατεβαίνει καμαρωτός με το ράσο του, θέλει να του φιλάν οι πιτσιρίκοι και το χέρι..Μπλιάχ!

Στην απέναντι πλευρά στήσαμε το νυχτολούλουδο, που το φέρνουμε απο σπίτι σε σπίτι, μέσα σε μία πελώρια γλάστρα. Αυτή τη φορά το βάλαμε σε μία θηριώδη ζαρντινιέρα που μου έφερε ο γεωπόνος της νύφης μου, 1 ,5 μέτρο βάθος έχει και 2 μήκος..και για πότε αναπτύχθηκε και χρειάστηκε και εκείνο ένα καφασωτό για να στηριχθεί.. Ευωδία Κυρίου και έλεος, καταφύγιο ρομάντζας έγινε το μπαλκόνι μας. Γύρω-γύρω βάλαμε μεγάλες γλάστρες με 2 μικρές πορτοκαλιές, μία βουκαμβίλια κόκκινη,  να μπλέκεται με τα γιασεμιά, μερικές αναριχώμενες τριανταφυλιες Μοντεζούμα, διάφορα εποχιακά..και μετά απο αυτά που είδαμε στο κήπο της νύφης μου (ειδικεύεται στο λαχανόκηπο…ναί! Κορόϊδευα στην αρχή, αλλά όταν μου έφερε πιπεριές, πατάτες, γογγύλια, μαρούλια και ένα καρπούζι,  έφαγα το καπέλλο μου)-ηθικό δίδαγμα:  μην απαξιώνετε ποτέ ακόμη και τους πολύ μικρότερους, γιατί δεν ξέρετε τις ικανότητές τους), βάλαμε και εμείς ντομάτες, αγγουριές και πεπόνια. Τα τελευταία 2 φυτρώνουν χαμηλά. Ετσι πήραμε ένα μακρύ και στενό γυάλινο τραπέζι και βαλαμε εκεί τις χαμηλές τους γλάστρες… Στη μέση έχω το τραπέζι μου που κάθομαι και απολαμβάνω το πρωϊνό μου καφεδάκι.. στο Παράδεισο.

Το πίσω μπαλκόνι είναι και της κρεβατοκάμαράς μας. Ξυπνάμε το πρωΪ και βλέπουμε τριαντάφυλλα ολο το χειμώνα και την άνοιξη οι 5 μου γαρδενιες καταστόλιστες σαν νυφούλες. Αισθάνομαι ξανά 18 ετών.

Advertisements

8 thoughts on “Ο κήπος μου

  1. Εάν ταιριάζουν τα χώματα και τα είδη, μπορείς. Εμείς βάλαμε χιώτικο γιασεμί πίσω τοίχο. Μπροστά οι τριανταφυλιές που τις βλέπει και ο πρωϊνός ήλιος και ενδιάμεσα στα πλάγια 2 βουκαμβίλιες κόκκινες. Είναι και χρωματικά όμορφο, κόκκινο κάδρο με άσπρα γιασεμιά και ΄κόκκινα τριαντάφυλλα χαμηλά.
    Βάλε χαλίκι απο κάτω να στραγγίζουν τα νερά. Με το αυτόματο πότισμα ησυχάσαμε μέν, αλλά μας χάλασαν όλοι οι κάκτοι, η ρολογιά και η γλυτσίνα.
    Ομως φάγαμε πέρυσι κάτι αγγούρια..απίστευτα. Ξέρεις έχουν τα νεαρά αγγούρια αγκαθάκια στη φλούδα. για να αποκαρδιώνουν τους εχθρούς τους.. Μη ξεχάσεις την αρμπαρόριζα, θέλει ήλιο..τα φυλλαράκια είναι για το γλυκό κυδώνι το φθινώπορο

  2. Η γαρδένια θελει, σκιά, νερό και σταθερές θερμοκρασίες. Αν όμως τη φοβάσαι τη γαρδένια τότε να αποφύγεις και τα συγγενή της φυτά, π.χ. ορτανσία, αζαλέα, κυκλάμινα, φούξια.
    Πάρε άλλα όπως τη Μανόλια για νότιο απάνεμο μπαλκόνι που μπορεί και να σκαρφαλώσει, τον πυράκανθο σαν φράχτη, σε ηλιόλουστο μέρος, τους ιβίσκους που οι διπλοί γίνονται πελώριόι γεμάτοι μεγάλα λουλούδια και βέβαια γεράνια, πελαργόνια που γεμίζουν χρώμα τα παρτέρια.

    Υπάρχει και ένα που το έχω δεί να το λένε «βασίλισσα» κάνει κόκκινα κρεμαστά άνθη, ένα όνειρο.

  3. Ο παλιομπαγασας κυριος? Αγησιλαος, ολα τα λεφτα σου λεω.Απιστευτη περιγραφη.
    Αλλα βρε θεια ΛΕΝΑ που στο καλο μενετε και εχετε τοσα μπαλκονια? Γι’αυτο εχεις κεφια, καφες στο παραδεισο.

  4. Αγησίλαο τον έλεγαν πρίν γίνει παπάς, μετά του δώσανε ένα άλλο όνομα..Που να τον έβλεπες πρίν μερικά χρόνια..μόλις έίχε έρθει στη πολυκατοικία. Εμπαινε στο ασανσέρ..και φλόμωνε τη καμπίνα. Αν ήσουνα μέσα πέθαινες στη μπόχα. Αν ήταν να μπείς..προτιμούσες τις σκάλες..Και ο λόγος : δεν έπλενε το ράσο..αντ’ αυτού έβαζε πολλές κολώνιες.
    Στην Αθήνα μένω καλή μου. Βάζω παντού λουλούδια για να μη βλέπω τις γύρω πολυκατοικίες.. γιατί οι γείτονες είναι η θέα μου. Κι αν ανέβω στην ταράτσα είναι ακόμη χειρότερα..οι γύρω στέγες άσχημες. Μου έδωσες πάντως ιδέα, να γράψω για τις ταράτσες .

  5. Ζηλεύωωωωωωω!!!! Τουλάχιστον εδώ στα ξένα, μόλις απέκτησα πενιχρό υποκατάστατο κήπου: δύο τριανταφυλλιές-νάνους με κατακόκκινα βελουτέ λουλουδάκια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s