Γιορτές

Αλλαξα το φορεματάκι της σελίδας μου και έβαλα κάτι γιορτινό, ας είναι και Χριστουγεννιάτικο. Ξεμωράθηκες, Λένα, παντού βλέπεις χαρές. Ε, τι να βλέπω, λύπες; Ανοίγω τη τηλεόραση και οι λύπες μαζί με τις αγωνίες μου κλέινουν το μάτι. Τρόμαξε όλη η Ελλάδα επειδή κινδυνεύουν οι Δημόσιοι υπάλληλοι. Δεν τρομάξαμε καθόλου όταν το τουρκικό σκάφος Piri χχ, κόβει βόλτες στα χωρικά μας ύδατα και κοντά στη Κύπρο. Δεν βλέπουμε τι γίνεται στο κόσμο, η πελώρια πρησμένη (απο το τάλληρο) μύτη μας, κόβει τη θέα.
Οι φόροι πέφτουν σταλιά-σταλιά, όπως και το αίμα μας. Ειτε με ευρώ, είτε με δραχμές θα επιζήσουμε. Με περικοπές, αλλά θα επιβιώσουμε κάπως. Οι νέοι μόνο, εκείνοι που μεγάλωσαν απο τη δεκαετία του ’80 και ύστερα, θα πονέσουν. Γιατί έμαθαν στα μαλακά, στα εύκολα, στα γρήγορα, στα όμορφα. Δεν θα τα βρίσκουν όλα αυτά τώρα εύκολα, και άμα τα βρούν δεν είναι σίγουρο ότι θα μπορούν να τα έχουν. Θα αναγκαστούν είτε να φύγουν, είτε να αλλάξουν νοοτροπία. Θα τους κάνει καλό, θα πήξει το μυαλό τους που ήταν νερουλό.
Θέλω να έρθουν οι γιορτές, όχι μόνο για το δένδρο που θα στολίσω. Για το κλίμα της χαράς. Ηταν μία εποχή που δεν είχαμε χρήματα για στόλισμα του δένδρου, ούτε δένδρο είχαμε. Εφτιαξα όμως μαζί με τα παιδιά και τις φίλες μου χάρτινα στολίδια και τα έβαλα σε όλο το σπίτι, μαζί με φυτά των Χριστουγέννων. Είχαμε και φωτάκια. Και μετά όλες μαζί ανασκουμπωθήκαμε και φτιάξαμε γλυκά και βασιλόπιτες. Ετσι περάσαμε τότε τα Χριστούγεννά μας, δεκαετία του ’60.
Θέλω να έρθουν οι γιορτές για να αρχίσω να πηγαίνω επισκέψεις στα σπίτια φίλων μας και εκείνοι να έρχονται στο δικό μου. Ευκαιρία θα είναι να φτιάξω γλυκά και μεζεδάκια. Ισως αγοράσω και κανένα καινούργιο φόρεμα, τώρα που οι τιμές κατέβηκαν απο το φεγγάρι που ήτανε και γίνανε ανθρώπινες. Αντε να κατεβούν και τα τρόφιμα (Ν’ αγιάσει το χέρι της Λιάνας που έφερε το γάλα και τη φρατζόλα στη Βουλή)να έρθουμε στα ίσα μας.
Εμπρός λοιπόν, κλείστε τη τηλεόραση και μπείτε στο κλίμα της αλληλεγγύης, των πραγματικών Χριστουγέννων.

Advertisements

3 thoughts on “Γιορτές

  1. Πές τα χρυσόστομη …
    ——————————–
    http://silia.wordpress.com/2008/12/25
    Θέλω να προσέξεις τα στολίδια του δέντρου της πρώτης φωτογραφίας … Μπαλόνια , κάρτες , χάρτινες κατασκευές της μαμάς μου , μικροαντικείμενα και … σημαίες … Αυτά είχαμε , αυτά χαιρόμασταν …
    Χαιρόμασταν όμως .

  2. Έτσι.. έτσι.. συμφωνώ απόλυτα. Βλέπεις όσοι έτσι κι αλλιώς περνούσαμε λιτά και μετρημένα βλέπουμε τη ζωή μας να συνεχίζεται στους ίδιους ρυθμούς.
    Οι υπόλοιποι καιρός να μάθουν να κοντρολάρουν τα θέλω τους έτσι ώστε να συμβαδίζουν με την τσέπη τους…
    Καλημέρα 🙂

  3. Παρα τα οσα εχεις ζησει ,παρα την οση πειρα εχεις απο την ζωη,εισαι τοσο π α ι δ ι.
    Χαιρομαι που γρηγορα ανασυντασεις δυναμεις, οτι και αν σε εχει πικρανει.
    Ναι σε ολα οσα μας φερνουν χαρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s