Είμαι ακόμη εδώ

και σκέφτομαι. Τα πάντα και για τα πάντα. Αναρωτιέμαι για πολλά. Αλλά και για τα λίγα. Ο γιός μου δεν θα πάει στο Ντουμπάι, δεν τους άρεσε τελικά, δεν του έστειλαν σύμβαση, δεν τα βρήκαν. Στενοχωριέμαι που πάλι δεν θα έχει δουλειά, παρόλλο που προσπάθησε. Ομως πρός τι οι χαρές και τα πανηγύρια πρίν προσληφθεί; Μέχρι τη περιπτερού είχαν φθάσει τα νέα για το Ντουμπάϊ, που είναι 3 τετράγωνα μακριά. Τώρα που δεν θα πάει, απογοήτευση για όλους, τους άλλους. Και εμείς οι δυό στενοχωρηθήκαμε που θα μας έφευγε γιατί μας στηρίζει πολύ και τα παιδιά του στενοχωρέθηκαν γιατί δεν θέλανε να φύγουν απο τη χώρα, μόνο η Α πέταγε απο τη χαρά της «να φύγω μακριά να ησυχάσω απο το καθημερινό ποδήλατο», υπονοώντας μάλλον ότι εδώ της έχουμε κάνει τη ζωή αφόρητη. Να πρόσεχε να μη μου έμπαινε στο σπιτικό μου σώγαμπρη τότε. Ούτε να μου έκανε δουλειές σφουγγαρίζοντας και ψαχουλεύοντας τα συρτάρια μου «για να με καλοπιάσει». Παλιά μας είχε φάει τ’αυτιά για το χωριό της, πόσο εκείνο της άρεσε ενώ η Αθήνα είναι γεμάτη βλάχους, πόσο εκείνο είναι το τέλειο, το καλύτερο, το πλουσιώτερο..οπότε της λέω μιά φορά σ’ ενα τραπέζι έξω, «ας έμενες λοιπόν εκεί και να μην ερχόσουν Αθήνα να πάρεις το παιδί μου, να παντρευόσουνα κανένα συχωριανό σου, να μας άφηνες στην ησυχία μας»και έγινε το σώσε σε εκείνο το γεύμα, γιατί οι μισοί ξεράθηκαν στα γέλια και οι άλλοι μισοί στα κλάμματα. Και μετά με είπανε σκατόγρια.
Δεν θα φύγει λοιπόν ο κανακάρης για μόνιμα, μόνο 5 μέρες πήγε για τη συνέντευξη και για βόλτες και μαζί με την απόρριψη μας έφερε απο ένα ράσο που φοράνε οι γυναίκες εκεί, μία «αμπάγια». Μόνο για ντόμινο της Αποκριές κάνει, τη φτιάχνω τώρα, της περνάω φραμπαλάδες, λέω φέτος να ντυθώ Κοκκινοσκουφίτσα της χαράς και της καλοπέρασης και το Β θα τον ντύσω Λύκο της κρίσης..Μας έχουν καλέσει απο τώρα κάτι φίλοι για πάρτυ ενηλίκων με θέμα, «πώς να ξεφύγεται απο τη κρίση», ελπίζω ο λύκος να αργήσει να με πιάσει ή να παρασυρθεί και να κυνηγησει άλλες, γέρασα και μυαλό δεν έβαλα. Εφερε και στο μπαμπά του μία γκελεμπία και χουρμάδες. Πρώτη φορά βλέπω τέτοιους χουρμάδες, είναι σε ολόκληρο κλαδί επάνω, απαλοί και μαλακιοί. Τους φάγαμε αυτούς.
Το πρόβλημα παραμένει. Ο γιός μου δεν έχει δουλειά, έχει όμως ανάγκες. Τρώμε όλοι μαζί, κάτι είναι κι αυτό. Ψάχνει να κάνει κάτι. Κάτι που να έχει σχέση με το αντικείμενό του, τίποτ’ άλλο. Αραγε έχει τη πολυτέλεια να διαλέγει; Ο χρόνος θα δείξει.
Ανέλαβα διαχειρίστρια ξανά. Χάρηκα γιατί μ’ αρέσει η απασχόληση με τα κοινά. Το πρώτο πράγμα που έκανα είναι να πάω επάνω και να απαγορεύσω στο τσογλάνι του 6ου να κατεβάζει το σκύλο στο κήπο για να λερώσει και να τα αφήνει τα κακά εκεί. Θα φάει 3 προειδοποιήσεις, μετά θα έρθει το μπουγέλο – το έχουμε ξανακάνει, αυτός δεν το ξέρει, θα το μάθει που θα μας πάει. Κανείς δε θα του πεί τίποτα..περιμένουν όλοι το μπουγέλο.Αλλαξα και τις συχνότητες στα τηλεκοντρόλ του γκαράζ, μετά απο γενική συνέλευση εννοείται. Ετσι ώστε οι 3 κακοπληρωτές αν θέλουν να μπορούν να βγάζουν τα αυτοκίνητά τους απο τα υπόγεια θα χρειαστεί να εξοφλήσουν τα χρέη τους και να λάβουν το νέο τηλεκοντρόλ. Με βρίσανε, φωνάξανε ότι είναι παράνομο, ότι θα μου φέρουν την Αστυνομία, το Στρατό, την Αεροπορία, το μπόγια, να φέρουν ότι θέλουν, μαζί με τα λεφτά που χρωστάνε, τα παλιόσκυλα, οι τζαμπατζήδες.
Είμαι ακόμη εδώ. Αφουγκράζομαι τις μπαρουφολογίες των πολιτικών μας και την αδιαλαξία του λαού. Κατεβασμένα μούτρα, έλλειψη ενδιαφέροντος, γκρίνια για τα λεφτά που δεν έχουν. Δεν προχωράτε έτσι, χρειάζεται να βγάλετε το βρακί σας και να το φορέσετε αλλιώς.

Advertisements

3 thoughts on “Είμαι ακόμη εδώ

  1. είμαι καμμένη από τη διαχείρηση, οπότε σωπαίνω..
    το να είναι κάποιος διαχειριστής προϋποθέτει δυο πράματα κατ’ εμέ: το ένα είναι η διαφάνεια, ήτοι, ανάλυση επακριβώς για το που πηγαίνουν τα χρήματα των εσόδων (εμείς πχ έχουμε ένα κοινόχρηστο διαμέρισμα)
    και το άλλο, να ακολουθείται ο κανονισμός της πολυκατοικίας!
    αν δεν ισχύουν αυτά, εννοείται πως δεν θα πληρώσω κοινόχρηστα: αρκετά έκανα το μαλάκα είκοσι + χρονια.. τι κατάλαβα; εις υγείαν του κορόιδου, αυτό κατάλαβα.
    ε, τώρα με την κρίση, το κορόϊδο μας τελείωσε!

    καλώς ήρθες Λένα μου, ξανά.
    προσωπικά μου έλειψες 🙂

  2. Χαίρομαι τόσο , που … είσαι ακόμα εδώ .
    Κι εγώ , εδώ είμαι ακόμα και … έχω αναλάβει κι εγώ … διαχείρηση …
    Βίοι παράλληλοι (σχεδόν) .
    Καλή χρονιά να έχουμε .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s