Περί ηθικής

Τη Δευτέρα που μας πέρασε κλήθηκα σαν μάρτυρας υπεράσπισης απο το Δικαστήριο. Η υπόθεση ήταν πολύ απλή, αφορούσε ένα τροχαίο ατύχημα χωρίς θύματα, μόνο τρακάρισμα και αντιδικία για τη πληρωμή των ασφαλίστρων.  Ενα φορτηγό που έτρεχε σαν τον άνεμο, παρέσυρε σταθμευμένο όχημα και το χτύπησε άσχημα, ευτυχώς χωρίς θύματα. Την ώρα του συμβάντος ήμουνα παρούσα γιατί μόλις είχα αγοράσει τσιγάρα στο διπλανό περίπτερο. Είδα τι συνέβει, τον οδηγό του φορτηγού (μεθυσμένος αλλοδαπός), τη σύγκρουση και κατόπιν μου πήρε τα στοιχεία μου η Τροχαία καθώς και η ιδιοκτήτρια του παρκαρισμένου αυτοκινήτου που το σήκωσε γερανός.  Πέρασε καιρός και τη περασμένη εβδομάδα μου τηλεφώνησε ένας δικηγόρος να ρωτήσει αν θα μπορούσα να πάω ως μάρτυρας στη δίκη. Δυστυχώς οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν συμφώνησαν και έτσι χρειάστηκε και η συνεισφορά μου.

Πήγα στα Δικαστήρια πρωϊ-πρωϊ και έφαγα όλο το πρωΪνό μου. Διαπίστωσα πόσο μικρή είναι η γραμμή μεταξύ του ψεύδους και της αλήθειας, πόσο λεπτή είναι η διαφορά μεταξύ δικαιοσύνης και προσωπικού όφελους. Οι συνήγοροι έστριψαν την υπόθεση έτσι ώστε να γίνει στόχος η είσπραξη των ασφαλίστρων απο το θύμα, η αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβει, δεν εισακούστηκε κάν.  Η παρωδία της δίκης έγινε ωστε το θύμα να εισπράξει τα 4000 χιλιάρικα που της κόστισε η επισκευή. Το γεγονός ότι ακόμη και τον οδηγό του φορτηγού άλλαξαν με κάποιον άλλο ελληνικώτατο, άλλαξαν την ώρα, το δρόμο και τη κατάθεσή μου..Εδώ μπαίνει άνετα το τραγούδι του Αντύπα «για τα λεφτά τα κάνεις όλα».. Και βέβαια ο δικαστής δεν κατάλαβε τίποτα απο το παραμύθι, απλά δικαίωσε τη παρκαρισμένη γυναίκα και μας ξαπέστειλε.

Και δεν μπορούσα να πώ «στοπ» δεν είδα αυτά τα συμβάντα, ο οδηγός ήταν ένας μεθυσμένος μαύρος, και δεν πλήρωσε 4000 χιλιάρικα αλλά 1000″ τα υπόλοιπα ψυχική οδύνη. Δεν τόλμησα να το πώ αυτό γιατί η γυναίκα αυτή ήταν γνωστή μου, προστατης οικογένειας, ο άνδρας της άνεργος, ο γιός διασωληνωμένος (νεφροπαθής), τα είχε ανάγκη τα λεφτά. Πήρα λοιπόν την ηθική και την ηθικολογία μου και την έφαγα.

Advertisements

3 thoughts on “Περί ηθικής

  1. «Πήρα λοιπόν την ηθική και την ηθικολογία μου και την έφαγα»
    Προφανώς , δεν μπορείς να … «χωνέψεις» αυτό που «έφαγες» , γι αυτό και γράφεις αυτή την ανάρτηση …
    Σε νιώθω …
    ——————————
    Φιλιά Θεία Λένα .

  2. Δεν κατάλαβα καλά, αφού έπαθε τη ζημιά το παρκαρισμένο δεν έπρεπε να πληρώσει το φορτηγό; Δηλαδή αν ο οδηγός ήταν μαύρος και μεθυσμένος τι θα άλλαζε; Πάντως η δικαιοσύνη πάσχει. Η τελευταία μου εμπειρία είναι πριν μερικά χρόνια που πήγα μάρτυρας για εναπόθεση μπάζων από φορτηγό, που εγώ κατήγγειλα. Ο οδηγός έφερε (ψευδο)μάρτυρα έναν ηλικιωμένο που υποστήριξε ότι ήταν θείος του ότι εκείνος του είχε πει να ρίξει τα μπάζα (κοτρώνες και τσιμέντένια θραύσματα!) στο ψωράφι του για «να ζευγαρίσει». Ο δικαστής δεν του ζήτησε ούτε καν το όνομά του ούτε απόδειξη για το αν το χτήμα ήταν δικό του, ούτε να ορκιστεί, ούτε η στυνομία είχε φροντίσει να καταγράψει σε ποιόν ανήκε το χωράφι! Εγώ, ως μάρτυρας, δεν είχα δικαίωμα να ξαναμιλήσω κι έτσι ο οδηγός αθώος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s