Zηλωτές

Επιστρέψαμε απο τη Σαντορίνη με το καράβι πρίν 3 μέρς. Με όλα τα μπαγκάζια μας, καθώς και με ένα γερό απόθεμα απο κρασιά, καλούδια, γλυκά. Χθές τρέχαμε στην αγορά για τρόφιμα και το βράδυ πιάσαμε απο μία πολυθρόνα και κάάάάάτσαμε. Για να ξεκουρασθούμε είπαμε, λέγαμε, νομίζαμε ότι φθάνοντας σπιτάκι μας θα ησυχάζαμε γιατί το πένθος και η παρηγοριά τρώνε τις εσωτερικές δυνάμεις αυτού που στηρίζει τους πονεμένους. Στη Σαντορίνη τώρα πήγαν φίλοι του βαφτισιμιού, ας κάνουν κι αυτοί κάτι για τον χήρο.

Σήμερα αφουγράστηκα τα γενόμενα του σπιτιού μου. Ως συνήθως τα παιδιά μου είναι απομακρυσμένα, το ένα απο το άλλο ενώ μένουμε όλοι στο ίδιο οίκημα. Στην αρχή πίστευα έφταιγε ο Πέτρος που παίρνοντας πολλά πτυχία, και δουλεύοντας σκληρά κράτησε τον αδελφό του έξω. Στην αρχή νόμιζα ότι είναι κάτι δικό τους, τ’ αδέλφια ενίοτε μαλώνουν-απομακρύνονται το ένα απο το άλλο. Σήμερα διαπίστωσα ότι ο μικρός μου ο γιός άλλαξε πάρα πολύ, έχει τον ανθρωποδιώχτη κολλημένο στο μέτωπό του σαν καρούμπαλο. Το μήνα που λείπαμε κατάφερε και μάλωσε με όλους τους κατοίκους της πολυκατοικίας, με κάτι ασφαλίτες που είχαν έρθει ψάχνοντας υπόπτους, με τη φυσικοθεραπεύτρια, τη μανικιουρίστα και τη παραδουλεύτρα της αδελφής μου, με τους καθαριστές της πολυκατοικίας και τη φίλη μου τη Τζένη που έχει το ψιλικαντζίδικο απέναντι. Μεγάλη του η χάρη, δεν ξέρω πως έκανε τόσα κατορθώματα σε 30 μέρες. !

Με λύπη διαπιστώνω ότι ο γιός μου απο καλό και ήσυχο παιδάκι που ήταν έγινε ένας ζηλωτής, ένας λάτρης της κατήχησης. Αλλαξε η προσωπικότητά του απο συνεργάσιμος και έγινε φασιστόμουτρο, να σου λέει «ή θα συναινέσεις- και θα με αφήσεις να σου κάτσω στο σβέρκο – , ή θα πονέσεις». Στη τελική όμως μόνο αυτός τρώει τη κλωτσιά. Δίκαιη μεταχείρηση. Πρώτη η Τζένη μου τα είπε, ότι μπήκε στο μαγαζί της καί άρχισε να τη γκρινιάζει ότι πουλάει ακριβά τα περιοδικά-μπύρες-τσιγάρα και οτι το διπλανό σουπερμάρκτετ τα έχει φθηνώτερα. «Να πάς να τα πάρεις απο εκεί» του λέει η Τζένη, που ανοίγει το μαγαζί της τις ώρες που τα σουπερμάκετ είναι κλειστά, τις Κυριακές και τις αργίες. Και αρχίζει μία ιερεμειάδα, μία κατήχηση, γιατί πρέπει να ρίξει τις τιμές της για το καλό, για τη ψυχή της..και τέτοιες μπούρδες, μέχρι που η Τζένη άνοιξε την πόρτα και τον έβγαλε έξω. Η αδελφή μου, θυμωμένη μου είπε τα δικά της. Εβρισε τη παραδουλεύτρα ώς πουτάνα και βρωμιάρα και εκείνη τον έβαλε στη θέση του. Μετά είπε τη φυσικοθεραπευτρια ότι δεν κάνει καλά τη δουλειά της και οτι εκείνος ξέρει καλύτερα επειδή τα έμαθε στο ιντερνέτ. Η φυσικοθεραπεύτρια έφριξε και έρριξε τελεσίγραφο «ή αυτος θα λείπει όταν έρχομαι είτε δεν έρχομαι, βρείτε άλλη». Εκανε και γραπτό ρεπόρτο στον ορθοπεδικό της αδελφής μου ότι ο Μάρκος καταστρέφει τη δουλειά της, βάζοντας την ασθενή της να κάνει τις ασκήσεις λάθος. Επειδή έτσι τα είδε γραμμένο στο διαδίκτυο και ο ορθοπεδικός ήρθε σπίτι τρομαγμένος.Επιασε το Μάρκο με το μαλακό, τον έπεισε όμως να αφήνει τη φυσικοθεραπεύτρια να κάνει τη δουλειά της. Και μετά του συνέστησε να παίρνει κάτι εξαιρετικά αμερικάνικα φαρμακάκια που βοηθούν..το έντερο!!, αν είναι δυνατόν ! σκέφτηκα. Και έπεισε τον κουφιοκεφαλάκη να τα παίρνει γιατί λατρεύει ό,τι είναι Αμερικάνικο, και σκατά να του δώσουν θα τα φάει αν έχουν την αστερόεσσα επάνω. Τελικά είναι ηρεμιστικά. Ο γιός μου μπουκωμένος ηρεμιστικά.Τσακώθηκε με τους άλλους ενοίκους για τα νερά, για τους σκύλους, για τις γάτες, για τα περιστέρια που κουτσουλάνε, για τις μπουγάδες, για τα γκαράζ..»τον χτύπησε η ζέστη» μου είπε κάποιος. Τελικά τον τσουβάλιασαν 2 ασφαλίτες που ήρθαν να πάρουν πληροφορίες για ένα άτομο που έψαχναν (με φωτογραφία)..και τους έβρισε και εκείνους. Μόνο που αυτοί δεν ήταν της πλάκας, του πέρασαν χειροπέδες και τον χώσαν μέσα. Μετά πήγε ο Πέτρος να τον βγάλει με εγγύηση.

Σε αυτή τη κατάσταση ήρθαμε. Το κατάλαβα απο τη πρώτη στιγμή ότι δεν πάει καλά..το μάτι του ήταν θολό, έβλεπε παντού εχθρούς. Δεν ήθελε να πάρουμε ταξί απο το λιμάνι, να μην αγγίξουν με τα παλιόχερά τους οι ταξιτζήδες τα πράγματά μας..μας είχε απολυμάνει το σπίτι χωρίς την άδειά μας και μύριζε κάτι σαν άρωμα και το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ, είχα δύσπνοια και κατέβηκα στου Πέτρου. Να ήταν μόνο αυτό, έγινε ξαφνικά ο ζηλωτής προστάτης μας..ανησυχήσαμε σοβαρά. Φώναξα μία γνωστή μου νευρολόγο (εγγονή φίλης μου) και τον έπιασε στο πίτσι-πίτσι (είναι όμορφη και νέα)μήπως τον πέίσει να κάνει εξετάσεις..το μυαλό του κάτι έπαθε. Ευτυχώς της την έπεσε και τον πήρε μαζί της τάχα στο εξοχικό της..για να δούμε τι θα δείξει το πόρισμα.

Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και η εξήγηση. Η γυναίκα του Μάρκου και τα εγγόνια άφαντα. Πήγαν στο νησί της και τον άφησαν εδώ μόνο του. Λένε ότι δεν μαλώσανε. Πιθανόν να είναι και έτσι. Ο γιός μου όμως καβάλλησε το καλάμι.

 

 

Advertisements