Φωτίζοντας τα Χριστούγεννα

Απο τα μέσα Νοεμβρίου με πιάνει αδημονία, αναμονή, δυσανεξία στις αναβολές. Περιμένω τις γιορτές..σαν τα μωρά παιδιά. Υπάρχει εδώ διαφορά γιατί δεν είμαι πιά παιδί (δυστυχώς θα έλεγα), έχω μεγαλώσει, αλλάξει στο σώμα (αχ) και στις πεποιθήσεις, ανέχομαι περισσότερα (!!!) και λυπάμαι λιγώτερο (πέθανε φίλη μου και δεν πάτησα στη κηδεία). Οργίζομαι περισσότερο και θέλω να τους σπάσω τα κεφάλια (εποικοδομητικό), περπατάω περισσότερο (πολύ καλό) αλλά ψωνίζω περισσότερο (κακό) γιατί όλα πλέον είναι πολύ φθηνα΄. Επρεπε να έρθει η «κρίση» για να βάλουν τις τιμές στο σωστό τους επίπεδο, μου φαίνεται. Μείωσα πολύ τα δώρα πρός τους άλλους, τους συγγενείς εννοώ. Οσο ήταν μικρά παιδιά δείχνανε να πετάνε απο τη χαρά τους με τους Χριστουγεννιάτικους μποναμάδες. Μετά άρχισαν να ζητάνε ό,τι τους έλειπε, θεωρώντας ότι έχουμε καταπιεί τη χρυσή κότα. Τέλος μου ζητούσαν πάντα λεφτά. Εδινα στα παιδιά και εγγόνια το φακελλάκι που περίμεναν και παρακολουθούσα που θα τα ξοδέψουν. Ομως το αποτέλεσμα πάντα με απογοήτευε, δεν παίρνανε κάτι μεγάλο όπως παλιά που μαζεύαμε για να πάρουμε π.χ. ένα πικάπ, να πάμε ένα ταξίδι, όχι τώρα τα σκορπάνε για ρούχα, στα μπιλιάρδα, στη καθημερινότητα. Δικά τους είναι, τι σε νοιάζει; Με νοιάζει και πολύ μάλιστα γιατί το δώρο χρειάζεται να ξεχωρίζει στο μυαλό του παιδιού σαν κάτι ιδιαίτερο, όχι να ξοδεύεται στα σινεμά και στις πιτσαρίες. Οπως και τα Χριστούγεννα είναι κάτι ιδιαίτερο, όχι απλά κοπάνα απο το σχολείο άραγμα, γυροβολιές στους συγγενείς (βαρεμάρα) αλλά και εισπράξεις (χαλάλι η βαρεμάρα). ΟΧΙ και πάλι όχι.Οι γιορτές σημαίνουν ΟΝΕΙΡΟ όχι όλα για τη πραγματικότητα. Το όνειρο είναι σημαντικό στη δημιουργία νέων μυαλών (παιδιών), δίνει ξαλάφρωμα, χαρά, ελευθερώνει τη φαντασία. Τα λέω και με ακούν χαμογελώντας, θεωρούν ότι ξεμωράθηκα. Καημένα παιδιά. Τίποτα δεν καταλαβαίνουν, ούτε κάν τη σημασία των Χριστουγέννων.

Για μένα τα Χριστούγεννα ξεκινούν αρχές Δεκεμβρίου που αρχίζω απο τη περιποίηση του σπιτιού. Καθαρίζονται όλα σχολαστικά, τοίχοι, παράθυρα, παντζούρια, ντουλάπια αερίζονται και τα ασημικά γυαλίζονται είτε τα χρησιμοποιήσουμε είτε όχι. Τα ρούχα πάνε καθαριστήριο και οι επισκέψεις στην Αιόλου δίνουν και παίρνουν. Ο Β πρώτος δίνει το σήμα όταν φέρνει το καραβάκι της χρονιάς. Το στήνουμε στο μπαλκόνι και για τις επόμενες 10 μέρες καταπιάνεται με τα φωτάκια του. Το μπαλκόνι μας φωτίζεται σταδιακά, με χαμηλά φωτάκια στα κάγκελα και στη μέση ολόφωτο το καραβάκι μας, φορτωμένο λαμπιόνια και μαγεία. Κάθε χρόνο επιθεωρούμε προσεκτικά τα νέα λαμπάκια της αγοράς, το λεγόμενο χταπόδι που πήραμε πρόπερσι, δεν μας άρεσε γιατί κάηκε γρήγορα. Τα καλύτερα είναι εκείνα που μοιάζουν με λουλουδάκια και δεν αλλάζουν χρώματα όταν αναβοσβήνουν..τα πιο γερά. Το καραβάκι μας φωτίζει τη γειτονιά 15 Δεκεμβρίου ή λίγο νωρίτερα, έτοιμο να σαλπάρει οταν ο αέρας φουσκώσει τα πανιά του. Περιμένει χαρούμενο το νέο χρόνο..που έρχεται πάντα. Παλιά βοηθούσαν τα παιδιά στο στήσιμο του καραβιού, τώρα το κανουμε μόνοι μας, εκείνα έχουν τις δικές τους δουλειές. Χωρίς φωτάκια και «τέτοιες αηδίες, μητέρα».

Το Χριστουγεννιάτικο δένδρο μας είναι ψεύτικο, πλαστικό. Το φέρνουμε επάνω απο την αποθήκη και του ανοίγουμε τα κλαδιά. Δεν μ’ αρέσουν τα στολίδια, ότι μπάλες είχα τις χάρισα στα παιδιά και σε φίλους. Το δένδρο μας έχει μόνο φωτάκια. Σειρές ευθείες, κυκλικές, κατακόρυφες, διαγώνιες και πλαγιαστές. Στη κορφή ένα αστέρι χειροποίητο, εγώ το είχα φέρει πρίν χρόνια, μετά απο μία επίδειξη ρούχων παραμονές Χριστουγέννων στο Μιλάνο, η διακόσμηση πετάχτηκε, μαζί με το άστρο που το μάζεψα και το έφερα σπίτι. Για να μη ξεχνάμε το παρελθόν που μας συντρόφευε τόσα χρόνια. Αφού στηθεί και στολισθεί με τα φωτάκια το δένδρο, αρχίζουν οι βόλτες στην Αθηνάς και την Αιόλου..για νέα φωτάκια. Για οτιδήποτε λάμπει, εφόσον δεν είναι χρυσός.

Ο χρυσός, είναι μόνο μέσα μας. clipart_vehicles_boats_017

Advertisements

3 thoughts on “Φωτίζοντας τα Χριστούγεννα

  1. ‘Οταν πίστευα στα θρησκευτικά παραμύθια, στην άμωμη σύλληψη, στην έλευση του …μεσία και άλλου μύθους (που αν ως μύθοι κυκλοφορούσαν δεν θα έκαναν και μεγάλη ζημιά) κάπως έτσι ήταν οι γιορτές αυτές και για μένα. Από την στιγμή που συνειδητοποίησα την τεράστια απάτη που διαπράχθηκε σε βάρος της ανθρωπότητας από τους δημιουργούς της θρησκείας (και όχι μόνο της χριστιανικής) οι γιορτές αυτές με ενοχλούν. Μένει μόνο η αλλαγή του χρόνου να έχει κάποια, μικρή, σημασία για μένα. Κάτι σαν την αλλαγή του χρόνου στην Κίνα, που την γιορτάζουν για 10 μέρες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s