Οι πλούσιοι

Οσοι είναι πλούσιοι στα φλουριά, στερούνται απο καρδιά. Ελεγε η μάνα μου. Είχα πάει με κάποιες φίλες να φάμε σε ένα παραθαλάσσιο ταβερνάκι τη περασμένη Κυριακή το βραδάκι. Στο διπλανό τραπέζι καθόταν μία μεγάλη παρέα με κάποια πολύ πλούσια γυναίκα, την είχα δεί στις εφημερίδες. Ηταν καλοντυμένη, με μία καπελλαδούρα τίποτα το εξαιρετικό, γύρω στα 60 θα πρέπει να ήταν και είχε μαζί της μία νταντά και ένα 10χρονο αγοράκι. Αυτή λοιπόν η γνωστή στο τύπο γυναίκα έλεγε με δυνατή φωνή, πόσο ευτυχισμένη ήταν που ΄ήρθε η κρίση, το ΔΝΤ, που έχασε ο κόσμος λεφτά, δουλειές, που κλείνουν καταστήματα, ώστε να έρθουν όλοι τα ίσα τους, οι νεόπλουτοι να ψοφίσουν, μόνο τα παλιά λεφτά απο τζάκι θα επιβιώσουν..οι άλλοι στα τσακίδια. Ελεγε και άλλες κουταμάρες τέτοιου τύπου και οι συνδαιτημόνες την άκουγαν σιωπηλά σαν χάνοι, μη τολμώντας προφανώς να της πάνε κόντρα..και τότε εμφανίζεται απο το πουθενά ένα τσιγγανάκι που σπρώχνοντας..τσούπ της αρπάζει το κινητό απο το τραπέζι και γίνεται καπνός..

Δεν το κατάλαβε αμέσως ήταν απασχολημένη να κηρύττει, όταν όμως είδε ότι δεν ήταν το κινητό της στο τραπέζι, άρχισε να φωνάζει, να σταματήσουμε όλοι το φαγητό μας και να ψάξουμε για το κινητό της, θα μας ανταμείψει..και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες. Οι φίλοι της όντως άρχισαν να ψάχνουν, μόνο εκείνοι έψαχναν κανείς άλλος δεν σηκώθηκε και αυτό δεν της άρεσε. Ερχόταν λοιπόν στα τραπέζια και μας έβριζε με τα χειρότερα λόγια που δεν τη βοηθάμε..αυτή τη πλούσια κυρία, πως περιφρονούμε τα λεφτά της, οπότε μας ευχόταν να μας κάψει το ΔΝΤ!

Δεν ξέρω αν βρήκε το κινητό της, το σίγουρο ήταν οτι κάποιος απο το μαγαζί της ζήτησε διακριτικά να σταματήσει να ενοχλεί τους πελάτες και όταν εκείνη αρνήθηκε, να αποχωρήσει. Εφυγε λοιπόν, με τη λιμουζίνα της κυττώντας μας αγρια…

Και λέω, είναι δίκαιο άραγε επειδή είσαι λεφτάς, να θεωρείς ότι όλοι ζούμε να σε υπηρετούμε?