Evil eye (Κακό μάτι)

Αν υποθέσουμε ότι οι σκέψεις μας που γίνονται λέξεις, που γίνονται φράσεις και εκστομίζονται πρός τον οποιονδήποτε, δημιουργούν ένα κύμα που περιβάλει τόσο αυτόν που τις ξεστόμισε όσο και εκείνον που τις παρέλαβε, μιλάμε για το μάτιασμα. Ετσι λέγεται στη κοινή γλώσσα, άλλοι πιστεύουν στην ύπαρξή του, άλλη το περιγελούν. Σαν μάτιασμα, δεν το πιστεύω, πιστεύω όμως στο κύκλο που κάνουν οι λέξεις. Ο τρόπος που μιλάμε για τους άλλους, κυρίως για όσους καταβάθος αντιπαθούμε, αφήνει ένα αποτύπωμα γύρω μας. Μιά αύρα περιφρόνησης, θυμού, ζήλιας, μοχθηρίας μας περιβάλει όταν διαβάλουμε τους άλλους, ακόμη και όταν παραπονιώμαστε για κείνους που μας πόνεσαν, υπάρχει η αύρα πόνου. Το αποτύπωμα αυτό φεύγει απο εμάς και πάει και κολλάει πάνω σε εκείνον για τον οποίο αναφερόμαστε δημιουργώντας του μία δυσάρεστη για τον παραλήπτη στιγμή, αν είναι ευαίσθητος στο μάτιασμα, κάτι παθαίνει πχ. ένα στραβοπάτημα, του πέφτει το πιάτο απο το χέρι, γίνεται κάτι πέρα απο το συνηθισμένο, διακόπτεται η ροή της πραγματικότητάς του και το δυσάρεστο αναπάντεχο προκύπτει. Καμμία χάντρα προστασίας απο το «κακό μάτι» δεν θα τον προστατέψει. Αργά ή γρήγορα κάτι θα του τύχει. Αρα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μάτιασμα έπιασε τόπο και τελείωσε. Αμ δε!

Εχω παρατηρήσει ότι οι μοχθηρές σκέψεις αφού πάνε στον παραλήπτη, γυρίζουν πίσω σε εμάς με την ίδια σφοδρότητα. Ετσι αν ευχηθούμε να πάει στο διάολο ο πίξος και ο δήξος που μας τσάντισε, κάτι μπορεί να πάθει εκείνος, θα πάθει όμως και ο αποστολέας. Και αυτός ο κύκλος μας μαθαίνει να προσέχουμε τις σκέψεις μας. Πόσο μάλλον και τις λέξεις μας που βγαίνοντας απο το στόμα μας μπορούν να βλάψουν κυρίως εμάς.

Το σβκ που μας πέρασε είχα μία τέτοια εμπειρία. Είχα πάει μαζί με άλλα 4 άτομα σε ένα κτήμα, όπου αφού διασκεδάσαμε σε επαφή με τη φύση, ήταν και ηλιόλουστη μέρα, μας δώσανε χόρτα, εσπεριδοειδή, τη καλή τους καρδιά, μοιραστήκαμε το φαγητό τους, φύγαμε μεσημεράκι. Ενας όμως απο τη παρέα κάκκιασε απο τη φιλοξενία και ίσως να ζήλεψε κιόλας..έτσι άρχισε να λέει κάτι σαχλαμάρες ότι το σπίτι τους ήταν ερείπιο, οι τοίχοι με ρωγμές, θα πέσουν στην επόμενη βροχή, στον επόμενο σεισμό. Μου ήρθε να τον πνίξω εκείνη την ώρα που αντί να απολαύσει τις ξεχωριστές στιγμές που περάσαμε, να ευχαριστήσει τα τόσα καλούδια «απο το χωριό» που μας πρόσφεραν, έβγαζε ζηλιάρικη χολή. Υστερα απο αρκετή ώρα του έφυγε ένα σφράγισμα στο δόντι του και θεώρησα ότι οι μοχθηρές του σκέψεις επέστρεψαν και τον συγύρισαν. Την επομένη μέρα που πήρα τηλέφωνο τους ιδιοκτήτες του αγροκτήματος για να τους ευχαριστήσω, μου είπαν μεταξύ των άλλων ότι λίγο μετά που φύγαμε, έπαθε ανεξήγητη βλάβη το αυτοκίνητό τους και έσκασε και ένα λάστιχο!!.

Αρα κάτι γίνεται με το κύκλο του ματιάσματος..Ελεγε παλιά η συχωρεμένη η Θάτσερ »

«Πρόσεξε τις σκέψεις σου γιατί γίνονται λέξεις. Πρόσεξε τις λέξεις σου γιατί γίνονται πράξεις. Πρόσεξε τις πράξεις σου γιατί γίνονται συνήθειες. Πρόσεξε τις συνήθειές σου γιατί γίνονται ο χαρακτήρας σου. Πρόσεξε το χαρακτήρα σου γιατί γίνεται το πεπρωμένο σου.  Γινόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε» – Margaret Thatcher

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s